شانه شناگر: بی ثباتی چند جهته

شانه شناگر اصطلاحی است که برای توصیف مشکل درد شانه در شناگران استفاده می شود. در ابتدا به عنوان ضربه تاندون supraspinatus در زیر قوس Coracoacromial توصیف شده است ، اکنون فهمیده شده است که چندین آسیب شناسی مختلف می تواند باعث درد شانه در شناگران رقابتی شود ، از جمله سندرم ضربه زیرکرومی ، خستگی بیش از حد و متعاقب آن ، دیسکینز کتف ، و لاله و ناپایدار.

یافته های اخیر

شناگران ممکن است به دلیل استفاده تکراری ، به مرور زمان افزایش لک بودن شانه را ایجاد کنند. چنین سستی بیش از حد می تواند پایداری شانه منفعل را کاهش داده و منجر به اضافه بار عضله روتاتور کاف ، خستگی و آسیب های بعدی شود تا به درستی ترجمه ترجمه سر هومرال کنترل شود. سستی عمومی می تواند تا 62 ٪ از شناگران وجود داشته باشد ، در حالی که یک درجه متوسط از بی ثباتی چند جهته می تواند در اکثریت وجود داشته باشد. سستی در شناگران می تواند به دلیل ترکیبی از عوامل ذاتی آناتومیکی و همچنین از فعالیتهای سربار تکراری باشد.

خلاصه

نقش لاسیت بیش از حد و عدم تعادل عضلات در شانه شناگر بسیار مهم است و باید به خوبی درک شود زیرا آنها هدف اصلی برنامه آموزش و توانبخشی هستند.

معرفی

شانه شناگر اصطلاحی است که برای توصیف مشکل درد شانه در شناگران استفاده می شود. کندی و هاوکینز در سال 1974 این اصطلاح را برای توصیف ضربه تاندون supraspinatus در زیر قوس coracoacromial ناشی از آدم ربایی شانه مکرر و چرخش رو به جلو مورد نیاز در هنگام سکته های شنا آزاد و پروانه ارائه دادند [1]. این نویسندگان شیوع 3 ٪ از درد شانه در شناگران رقابتی در دهه 1970 را پیدا کردند [2] ، در حالی که اخیراً ، ادبیات گزارش می دهد که شیوع آن به اندازه 91 ٪ [3-9] است ، که نمایانگر شایع ترین آسیب اسکلتی عضلانی در آن است. شناگران رقابتی. درد شانه در شناگران رقابتی می تواند در اثر بسیاری از علل های مختلف از جمله سندرم نفوذ زیرکرومی ، خستگی بیش از حد و متعاقب آن ، دیسکینسیس کتف ، سستی و بی ثباتی ، آسیب آزمایشگاهی ، آکرومیایل OS و نوروپاتی فوق العاده [10 •] ایجاد شود. شیوع درد شانه در شناگران به طور کلی متناسب با سن ، سالهای آموزش و سطح رقابت است [11].

هدف از این بررسی ارائه مروری بر بیومکانیک شنا ، علت درد شانه و نقش بی ثباتی چند جهته در درد شانه در شناگران است.

بیومکانیک شنا

شنا یک ورزش غیرمعمول است به این دلیل که شانه ها و اندام های فوقانی تا 90 ٪ از قدرت پیشران را نشان می دهند و به چندین حرکات مختلف شانه نیاز دارد ، که بیشتر آنها در جهت های عقربه های ساعت و خلاف جهت عقربه های ساعت با درجات مختلف چرخش داخلی و خارجی انجام می شودخارج شدن و انقباض [12]. چهار نوع سکته مغزی مختلف وجود دارد: سکته مغزی آزاد یا خزیدن جلو ، پشتی ، سینه سینه و سکته مغزی. با این حال ، صرف نظر از تخصص سکته مغزی ، این آموزش در اصل در سکته مغزی آزاد است [1،13-15].

قدرت سکته مغزی آزاد 80 ٪ از کشش و 20 ٪ از ضربه به دست می آید [16]. سبک آزاد را می توان در شش قسمت تقسیم کرد: ورود دستی ، دسترسی به جلو ، کشش ، کشش میانی ، خروج دستی و بازیابی میانی [10 •]. در حین ورود دست و آغاز مراحل کشش ، شانه در خم شدن رو به جلو است و humerus در آدم ربایی و چرخش داخلی است [16]. کشش فاز را نشان می دهد که در طی آن بیشترین تولید نیرو رخ می دهد [17] (شکل 1). انتهای کشش با گسترش شانه با humerus در افزودنی و چرخش داخلی مشخص می شود [16]. در مرحله بهبودی ، humerus در آدم ربایی و چرخش داخلی است و از پسوند به خم شدن با بازو از آب خارج می شود [16].

شناگر در مرحله کشش (پشت ضربه)

تفاوت های کمی در سبک های دیگر وجود دارد که در آن سهم از کشش به قدرت سکته مغزی متفاوت است: 50 ٪ برای سینه سینه ، 70 ٪ برای پروانه و 75 ٪ برای عقب نشینی [16].

پین و همکاران. یک مطالعه دقیق الکترومیوگرافی و سینمایی از سکته مغزی آزاد آزاد انجام داد و تفاوت بین شانه های دردناک و غیر دردناک را مورد مطالعه قرار داد [17،18].

Pectoris Major و Latissimus dorsi فعال ترین ماهیچه ها در طول افزودنی قدرتمند اولیه و گسترش Humerus بودند. هنگامی که humerus عمود بر بدن است ، Latissimus dorsi کشیدن را ادامه می دهد ، در حالی که قدام سراتوس برای حرکت بدن بر روی بازو و چرخاندن کتف به سمت بالا برای حفظ هماهنگی گلنوهومال کار می کند. هنگامی که لاتیسیموس دورسی فعالیت خود را به پایان می رساند ، دلتوئید خلفی شانه را از آب بلند می کند. عضلات دلوئید میانی و قدامی ، رومبوئیدها ، سوپراسیناتوس و ذوزنقه در مرحله بهبودی سکته مغزی برای تثبیت کتف و humerus نقش دارند. نویسندگان تأکید کردند که سراتوس قدامی و subcapularis عضلات بیشتری در معرض خستگی هستند زیرا به طور مداوم بالای 20 ٪ از تست حداکثر عضله دستی (MMT) آتش می گیرند [17].

هنگامی که نویسندگان به تفاوت بین شانه های دردناک و غیر دردناک نگاه کردند ، دریافتند که عمل قدامی سراتوس در مرحله کشش میانی به طرز چشمگیری کاهش می یابد ، با یک عمل جبرانی متعاقب رومیبوئیدها ، و در نتیجه بی ثبات سازی کتف [18]. مشابه قدام سراتوس ، subcapularis به دلیل فعالیت مداوم آن با فعالیت جبرانی متعاقب آنراسپیناتوس که منجر به تثبیت گلنوهومرال نامتعادل می شود ، مستعد خستگی است.

شناگران با درد در هنگام چرخش داخلی ممکن است در مرحله بهبودی سکته مغزی آزاد آرنج را کاهش دهند ، تقاضای چرخشی را کاهش دهند ، درد را کاهش دهند و با ورود گسترده تری به آب وارد شوند [18]. شناگران با درد شانه نیز ممکن است به عنوان نشانه ای از شانه دردناک ، دارای رول بدن بیش از حد و بالگردی از کتف باشند [18].

علت درد شانه

درد شانه در شناگران رقابتی می تواند در اثر بسیاری از علل های مختلف از جمله سندرم نفوذ زیرکرومی ، استفاده بیش از حد ، دیسکینسیس کتف ، سستی و بی ثباتی ، آسیب های آزمایشگاهی ، آکرومیاله OS و نوروپاتی فوق العاده اسکاپی ایجاد شود [10 •].

در ابتدا ، کندی و هاوکینز [1] پیشنهاد کردند که علت درد شانه به دلیل ضربه مکرر ناحیه آواسکولار درج سوپراسپیناتوس و قسمت داخل شکافی تاندون دوتایی در قوس کوراکوکرومی در موقعیت افزودنی شانه است.(ضربه خروجی). گزارش های دیگر حاکی از آن است که این ضربه با بی ثباتی یا عدم تعادل عضلات تثبیت کننده های کتف تولید شده است [16،19،20]. با این حال ، با تجزیه و تحلیل مداوم درد شانه ، آشکار شد که علت ممکن است چند عاملی باشد ، از جمله استفاده بیش از حد و خستگی عضلات شانه ، سستی و بی ثباتی و بیومکانیک سکته مغزی شنا [21-23].

استعمال مفرط

شناگران رقابتی ممکن است تا 9 مایل در روز شنا کنند و 2500 چرخش شانه در روز را تکمیل کنند [18 ، 21]. این نوع آموزش شناگران را برای استفاده بیش از حد از صدمات شانه مستعد می کند. subcapularis و قدام سراتوس در اکثر مرحله کشش فعال هستند و بنابراین مستعد خستگی هستند [17 ، 18]. از آنجا که این خستگی عضلات ، سینماتیک شانه تحت تأثیر منفی قرار می گیرد و اغلب منجر به تحمیل ثانویه می شود.

تحمیل

تحمیل زیرزمینی در شناگران رقابتی به طور معمول توسط سینماتیک تغییر یافته (تحریک غیر خروجی) به دلیل خستگی عضلات یا سستی ایجاد می شود [21]. دامنه حرکت شانه (ROM) در شناگران شبیه به سایر ورزشکاران سربار است که برخی از ورزشکاران تغییرات سازگار از جمله چرخش داخلی محدود و چرخش بیش از حد خارجی را نشان می دهند. خرابی تاندون های کاف روتاتور و تثبیت کننده های کتف برای حفظ مرکزیت سر هومرال در گوزن گلنوئید می تواند منجر به ترجمه بیش از حد سر هومرال با ضربه بعدی شود [24،25]. جسد می تواند زیرکرومی یا داخل مفصلی باشد و ممکن است در موقعیت های مختلف در طول سکته مغزی رخ دهد [21]. در جبهه زیرزمینی ، قسمت بورس کاف روتاتور در زیر قوس coracoacromial با بازو در خم شدن رو به جلو و چرخش داخلی (مرحله بازیابی سکته مغزی) قرار می گیرد ، در حالی که در جریان داخل مفصلی ، تاندون دوسر یا مفصلی است. طرف تاندون های کاف روتاتور در برابر حاشیه antero-superior گلنوئید و لابروم با بازو در خم شدن ، افزودنی و چرخش داخلی (مرحله ورود دست سکته مغزی) قرار می گیرد [21]. با هر فرآیندی که باعث تغییر سینماتیک شانه ، مانند دیسکینسیس کتف ، سستی بیش از حد مفاصل و خستگی عضلات می شود ، می توان تحریک را تشدید کرد [26].

رابطه بین مقاومت و سستی گلنوهومرال برای اولین بار توسط جوب و همکاران ارائه شد.[27]آنها فرض کردند که فعالیت های سربار تکراری و نیرومند می تواند باعث کشش تدریجی ساختارهای کپسولولیگمیگمیون anteroinferior به دلیل میکروتروما مزمن ، با افزایش سستی و بی ثباتی متعاقب آن شود که منجر به ایجاد مکانیکی می شود [27]. با وجود عدم حمایت از این فرضیه در ادبیات ، تاندونوپاتی supraspinatus توسط Sein و همکاران مشخص شد.[9] به عنوان یک عامل مهم درد شانه در شناگران.

دیسکینز کتف

خارج شدن کتف یک نشانه رایج از دیسکینزیس کتف در شناگران است [28]. هنگامی که سراتوس قدامی و خستگی subcapularis ، پکتوریس بی نظیر مفصل گلنوهومرال قدامی را سویه می کند و ممکن است به یک حرکت کتف غیر طبیعی ، باریک شدن فضای زیر کرومی منجر شود ، و در نتیجه دچار ضربه می شود [29-32]. ناهنجاری ها و درد لابرال می تواند نتیجه نهایی دیسکینز مزمن کتف باشد [30]. دیسکینزیس کتف همچنین می تواند منجر به گرفتاری عصب فوق العاده در هنگام همراه با فشار خون بالا و انقباض Infraspinatus شود [10 •]. گرفتاری عصب علامتی می تواند زمانی رخ دهد که فضای زیر کرومی در حال حاضر توسط ضخیم شدن مزمن میکروتروما ناشی از تاندون supraspinatus و بورس مجاور کاهش یابد [10 •].

کسری چرخش داخلی گلنوهومرال

بورخارت و همکاران.[33] کسری چرخش داخلی گلنوهومرال (GIRD) را به عنوان "از دست دادن درجه های چرخش داخلی گلنوهومرال شانه غالب در مقایسه با شانه غیرمستقیم تعریف کرد" تعریف کرد. تورس و گومس [34] دریافتند که میانگین چرخش داخلی در شناگر رقابتی 6. 8 درجه 12 درجه است ، نشان می دهد که کپسول و/یا کاف روتاتور از نظر خلفی محکم تر هستند. از دست دادن چرخش داخلی و افزایش در چرخش خارجی در شناگران رقابتی با تغییر قدامی سر هومرال با بی ثباتی کپسول و ضربه همراه است [32،33،35]. توضیح احتمالی این آسیب شناسی یک جانبه می تواند ترجیح شناگران برای نفس کشیدن در سمت غالب آنها باشد ، که به چرخش خارجی اضافی نیاز دارد [36،37].

سیستم عامل

گزارش شده است که آکرومیایل علت درد شانه در شناگران است [38،39]. اگرچه نسبتاً غیر معمول است ، این بیماری می تواند از سندرم ضربه تقلید کند و ممکن است با حساسیت شانه همراه باشد. آکرومیایل سیستم عامل مهم است که در تشخیص افتراقی درد شانه گنجانده شود زیرا شیوع در جمعیت عمومی بین 1 تا 15 ٪ است [39].

گزارش شده است که بی ثباتی و بی ثباتی چند جهته < SPAN> OS ACROMIALE علت درد شانه در شناگران است [38،39]. اگرچه نسبتاً غیر معمول است ، این بیماری می تواند از سندرم ضربه تقلید کند و ممکن است با حساسیت شانه همراه باشد. آکرومیایل سیستم عامل مهم است که در تشخیص افتراقی درد شانه گنجانده شود زیرا شیوع در جمعیت عمومی بین 1 تا 15 ٪ است [39].

گزارش شده است که Acromialie به دلیل درد شانه در شناگران علت درد شانه و چند جهته است [38،39]. اگرچه نسبتاً غیر معمول است ، این بیماری می تواند از سندرم ضربه تقلید کند و ممکن است با حساسیت شانه همراه باشد. آکرومیایل سیستم عامل مهم است که در تشخیص افتراقی درد شانه گنجانده شود زیرا شیوع در جمعیت عمومی بین 1 تا 15 ٪ است [39].

بی ثباتی و بی ثباتی چند جهته

ترجمه بیش از حد سر هومرال بر روی گلنوئید معمولاً در طول فعالیت های ورزشی توسط تثبیت کننده های استاتیک مفصل گلنوهومرال (گلنوئید لابروم و لیگامانهای کپسولی) و همچنین تثبیت کننده های پویا (کاف روتاتور و عضلات کتف) از آن جلوگیری می شود. به خوبی تثبیت شده است که تمایز باریک بین سستی فیزیولوژیکی (طبیعی) و بی ثباتی پاتولوژیک (غیر طبیعی) وجود دارد. با استفاده از بیش از حد مکرر ممکن است با استفاده از زمان بیش از حد مکرر افزایش یابد و در نهایت می تواند پاتولوژیک شود [22]. سستی گلنوهومرال می تواند برای شناگران تا یک نقطه خاص سودمند باشد و باعث افزایش طول سکته مغزی بیشتر با افزایش در نتیجه سرعت و کارآیی می شود [13،21]. با این حال ، کاهش پایداری منفعل ارائه شده توسط تثبیت کننده های استاتیک نیاز به سهم بیشتری از تثبیت کننده های فعال به منظور کنترل صحیح ترجمه سر هومرال و سینماتیک گلنوهومرال را دارد [21]. عدم تعادل به دلیل سستی بیش از حد می تواند منجر به اضافه بار عضله کاف ، خستگی و آسیب بعدی شود [13،40]. مطالعات قبلی وجود افزایش سستی مشترک و بی ثباتی گلنوهومرال در شناگران رقابتی را مستند کرده است [4،18،23]. باک و Faunø [4] دریافتند که افزایش ترجمه سر هومرال با دلهره همراه در 75 ٪ از شناگران رقابتی وجود دارد. صورتی و تیبون [18] گزارش دادند که سستی رباط عمومی در 20 ٪ از شناگران رقابتی وجود دارد. به طور مشابه ، Zemek و Magee [23] هر دو افزایش سستی گلنوهومرال و افزایش بیش از حد مشترک در شناگران رقابتی را افزایش دادند. اخیراً ، رودو و همکاران.[40] دریافت که یک درجه متوسط از سستی در همه 42 شناگر المپیک (84 شانه) که ارزیابی شده اند وجود دارد. نویسندگان دریافتند که سر هومرال می تواند در اکثر بیماران با درجات مشابه ترجمه های قدامی و خلفی به لبه گلنوئید ترجمه شود. سستی تحتانی (علامت سولکوس مثبت) از 1 تا 2 سانتی متر در 98 ٪ شانه ها (82 از 84) وجود داشت. در 62 ٪ از شناگران ، آرامش عمومی یافت شد [41 •] ، شیوع قطعاً بالاتر در مقایسه با مطالعه صورتی و تیبون [18]. این مطالعات نشان می دهد که ترکیبی از عوامل اکتسابی و ذاتی به سستی شانه در شناگران کمک می کند [42 •].

نتیجه گیری

علت درد شانه در شناگران باید چند عاملی در نظر گرفته شود ، از جمله استفاده بیش از حد و خستگی عضلات شانه ، سستی و بی ثباتی و بیومکانیک سکته مغزی. علیرغم این واقعیت که درد شانه می تواند از نظر بالینی به عنوان ضربه زیر کروی وجود داشته باشد ، به طور معمول در اثر تغییر سینماتیک تغییر یافته (تحریک غیر خروجی) به دلیل خستگی عضلانی یا سستی ایجاد می شود. نقش لاسیت بیش از حد و عدم تعادل عضلات در شانه شناگر بسیار مهم است و باید به خوبی درک شود زیرا آنها هدف اصلی برنامه آموزش و توانبخشی هستند.

رعایت استانداردهای اخلاقی

تضاد منافع

هر دو نویسنده اعلام می کنند که هیچ تضاد منافع ندارند.

حقوق انسانی و حیوانات و رضایت آگاهانه

در این مقاله هیچ مطالعه ای با موضوعات انسانی یا حیوانات انجام نشده است که توسط هیچ یک از نویسندگان انجام شده است.

پانویسها و منابع

این مقاله بخشی از مجموعه موضعی در مورد جراحات در ورزشکاران سربار است

منابع

مقالات مورد علاقه خاص ، که اخیراً منتشر شده است ، برجسته شده است: • از اهمیت

1. کندی JC ، هاوکینز RJ. شناگران شانه. پزشک پزشکی پزشکی. 1974 ؛2 (4): 34-38.[Google Scholar]

2. کندی JC ، هاوکینز R ، Krissoff WB. تظاهرات ارتوپدی شنا. Am J Sports Med. 1978 ؛6 (6): 309-322. doi: 10. 1177/036354657800600602.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

3. Bak K. مدیریت عملی شانه دردناک شناگر: علت ، تشخیص و درمان. Clin J Sport Med. 2010 ؛20 (5): 386-390. doi: 10. 1097/jsm. 0b013e3181f205fa.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

4- Bak K ، Faunø P. یافته های بالینی در شناگران رقابتی با درد شانه. Am J Sports Med. 1997 ؛25 (2): 254-260. doi: 10. 1177/036354659702500221.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

5. Brushoj C ، Bak K ، Johasen HV ، Fauno P. یافته های دردناک آرتروسکوپی و نرخ بازگشت به ورزش. Scand J Med Sci Sports. 2007 ؛17 (4): 373-377.[PubMed] [Google Scholar]

7. مک مستر WC. صدمات شانه در شناگران رقابتی. Clin Sports Med. 1999 ؛18 (2): 349-359. doi: 10. 1016/S0278-5919 (05) 70150-2.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

8. Rupp S ، Beinger K ، Hopf T. مشکلات شانه در شناگران سطح بالا: ضربه ، بی ثباتی قدامی ، عدم تعادل عضلانی؟Int J Sports Med. 1995 ؛16 (8): 557-562. doi: 10. 1055/s-2007-973054.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

9. Sein ML ، Walton J ، Linklater J ، Appleyard R ، Kirkbride B ، Kuah D ، Murrell GA. درد شانه در شناگران نخبه: در درجه اول به دلیل تاندونوپاتی supraspinatus supraspinatus ناشی از شنا- حجم. Br J Sports Med. 2010 ؛44 (2): 105 113. doi: 10. 1136/bjsm. 2008. 047282.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

10. Matzkin E ، Suslavich K ، Wes D. Wimmer's شانه: شانه دردناک در شناگر رقابتی. J Am Acad Orthop Surg. 2016 ؛24 (8): 527-536. doi: 10. 5435/jaaos-d-15-00313.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

11. McMaster WC ، Troup J. بررسی تداخل درد شانه در شناگران رقابتی ایالات متحده. Am J Sports Med. 1993 ؛21 (1): 67-70. doi: 10. 1177/036354659302100112.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

12. پیشگیری از TBJ. درمان شانه شناگر. n Am J Sports Phys Ther. 2006 ؛1 (4): 166-175.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [Google Scholar]

13. Weldon EJ ، III ، Richardson AB. آسیب های بیش از حد در قسمت فوقانی در شنا: بحث در مورد شانه شناگر. Clin Sports Med. 2001 ؛20 (3): 423-438. doi: 10. 1016/S0278-5919 (05) 70260-X.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

14. Wanivenhaus F ، Fox AJ ، Chaudhury S ، Rodeo SA. اپیدمیولوژی صدمات و استراتژی های پیشگیری در شناگران رقابتی. سلامت ورزش. 2012 ؛4 (3): 246-251. doi: 10. 1177/1941738112442132.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

15. Beach ML ، Whitney SL ، Dickoff-Hoffman S. رابطه انعطاف پذیری ، قدرت و استقامت در برابر درد شانه در شناگران رقابتی. J Orthop Sports Phys Ther. 1992 ؛16 (6): 262 268. doi: 10. 2519/jospt. 1992. 16. 6. 262.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

16. پادشاه D. Glenohumeral در شناگران. J Athl Train. 1995 ؛30 (4): 333-337.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [Google Scholar]

17. Pink M ، Perry J ، Browne A ، Scovazzo ML ، Kerrigan J. شانه معمولی در هنگام شنا آزاد. تجزیه و تحلیل الکترومیوگرافی و سینمایی دوازده عضله. Am J Sports Med. 1991 ؛19 (6): 569-576. doi: 10. 1177/036354659101900603.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

18. Pink MM ، Tibone JE. شانه دردناک در ورزشکار شنا. Clin Orthop North Am. 2000 ؛31 (2): 247 261. doi: 10. 1016/s0030-5898 (05) 70145-0.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

19. Schmitt L ، Snyder-Mackler L. نقش تثبیت کننده های کتف در علت و درمان سندرم ضربه. J Orthop Sports Phys Ther. 1999 ؛29 (1): 31-38. doi: 10. 2519/jospt. 1999. 29. 1. 31.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

20. Su KP ، نماینده جانسون ، Gracely EJ ، Karduna AR. چرخش کتف در شناگران با و بدون سندرم ضربه: اثرات تمرین. Med Sci Sports Sports. 2004 ؛36 (7): 1117 1123. doi: 10. 1249/01. mss. 0000131955. 55786. 1a.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

21. Rodeo SA. شنا كردن. در: Krishnan SG ، Hawkins RJ ، Warren RF ، ویراستاران. شانه و ورزشکار سربار. Philadelphia ، PA: Lippincott: Williams & Wilkins ؛2004. ص. 350. [Google Scholar]

22. Rupp S ، Beinger K ، Hopf T. مشکلات شانه در شناگران سطح بالا: تحریک ، بی ثباتی قدامی ، عدم تعادل عضلانی؟Int J Sports Med. 1995 ؛16 (8): 557-562. doi: 10. 1055/s-2007-973054.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

23. Zemek MJ ، Magee DJ. مقایسه سستی مشترک گلنوهومرال در شناگران نخبه و تفریحی. Clin J Sport Med. 1996 ؛6 (1): 40-47. doi: 10. 1097/00042752-199601000-00009.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

24. McMaster WC ، Roberts A ، Stoddard T. همبستگی بین سستی شانه و تداخل درد در شناگران رقابتی. Am J Sports Med. 1998 ؛26 (1): 83-86. doi: 10. 1177/03635465980260013201.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

25. Allegrucci M ، Whitney SL ، Irrgang JJ. پیامدهای بالینی در برابر ثانویه شانه در شناگران آزاد. J Orthop Sports Phys Ther. 1994 ؛20 (6): 307-318. doi: 10. 2519/jospt. 1994. 20. 6. 307.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

26. Kibler WB ، Ludewig PM ، McClure PW ، Michener LA ، Bak K ، AD Sciascia. پیامدهای بالینی دیسکینسیس کتف در آسیب شانه: بیانیه اجماع سال 2013 از "اجلاس کتف" Br J Sports Med. 2013 ؛47 (14): 877-885. doi: 10. 1136/bjsports-2013-092425.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

27. Jobe FW ، Kvitne RS ، Giangarra CE. درد شانه در بیش از حد یا ورزشکار پرتاب. رابطه بی ثباتی قدامی و روتاتور کاف. Orthop Rev. 1989 ؛18 (9): 963-975.[PubMed] [Google Scholar]

28. Madsen PH ، Bak K ، Jensen S ، Welter U. آموزش باعث ایجاد دیسکینز کتف در شناگران رقابتی بدون درد می شود: یک مطالعه قابلیت اطمینان و مشاهده. Clin J Sport Med. 2011 ؛21 (2): 109 113. doi: 10. 1097/jsm. 0b013e3182041de0.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

29. Scovazzo ML ، Browne A ، Pink M ، Jobe FW ، Kerrigan J. شانه دردناک در هنگام شنا آزاد: تجزیه و تحلیل سینمایی الکترومیوگرافی از دوازده عضله. Am J Sports Med. 1991 ؛19 (6): 577-582. doi: 10. 1177/036354659101900604.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

30. Kibler WB ، Ludewig PM ، McClure PW ، Michener LA ، Bak K ، AD Sciascia. پیامدهای بالینی دیسکینسیس کتف در آسیب شانه: بیانیه اجماع سال 2013 از "ummit کتف" Br J Sports Med. 2013 ؛47 (14): 877-885. doi: 10. 1136/bjsports-2013-092425.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

31. Borsa PA ، Scibek JS ، Jacobson JA ، Meister K. اندازه گیری استرس سونوگرافی از سستی مشترک گلنوهومرال در شناگران دانشکده و کنترل سن. Am J Sports Med. 2005 ؛33 (7): 1077-1084. doi: 10. 1177/0363546504272267.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

32. صفحه P. عدم تعادل عضلات شانه و سندرم نفوذ زیرکرومی در ورزشکاران سربار. Int J Sports Phys Ther. 2011 ؛6 (1): 51-58.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [Google Scholar]

33. Burkhart SS ، Morgan CD ، Kibler WB. شانه پرتاب معلول: طیف آسیب شناسی. قسمت سوم: کتف بیمار ، دیسکینسیس کتف ، زنجیره جنبشی و توانبخشی. آرتروسکوپی2003 ؛19 (6): 641-661. doi: 10. 1016/S0749-8063 (03) 00389-X.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

34. Torres RR ، Gomes JL. اندازه گیری چرخش داخلی گلنوهومرال در تنیسور و شناگران بدون علامت. Am J Sports Med. 2009 ؛37 (5): 1017-1023. doi: 10. 1177/0363546508329544.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

35. Walker H ، Gabbe B ، Wajswelner H ، Blanch P ، Beell K. درد شانه در شناگران: یک مطالعه کوهورت آینده نگر 12 ماهه از بروز و عوامل خطر. Sport Phys Ther. 2012 ؛13 (4): 243-249. doi: 10. 1016/j. ptsp. 2012. 01. 001.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

36. Riema BL ، Witt J ، Davies GJ. دامنه چرخش مفصل گلنوهومرال در شناگران رقابتی. J Sci Sci. 2011 ؛29 (11): 1191-1199. doi: 10. 1080/02640414. 2011. 587441.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

37. Van de Velde A ، De Mey K ، Maenhout A ، Calders P ، Cools AM. عملکرد عضلانی کتف: دو برنامه آموزشی در شناگران نوجوان. J Athl Train 2011 ؛ 46 (2): 160-167 ، بحث 168-169.[مقاله رایگان PMC] [PubMed]

38. Bedi A ، Rodeo SA. سیستم عامل Acromiale به عنوان علت درد شانه در یک شناگر رقابتی: گزارش موردی. سلامت ورزش. 2009 ؛1 (2): 121 124. doi: 10. 1177/1941738108326705.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

39. Frizziero A ، Benedetti MG ، Creta D ، Moio A ، Galletti S ، Maffulli N. Acromiale دردناک سیستم عامل: مدیریت محافظه کار در یک ورزشکار شناگر جوان. J Sports Sci Med. 2012 ؛11 (2): 352-356.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [Google Scholar]

40. وارنر جی جی ، میشلی LJ ، آرسلانیان LE ، کندی جی ، کندی R. الگوهای انعطاف پذیری ، سستی و قدرت در شانه ها و شانه های طبیعی با بی ثباتی و مقاومت. Am J Sports Med. 1990 ؛18 (4): 366-375. doi: 10. 1177/036354659001800406.[PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]