منحنی خطر

آدام هیز ، دکتری ، CFA ، یک نویسنده مالی با 15+ سال تجربه وال استریت به عنوان یک معامله گر مشتقات است. علاوه بر تخصص گسترده تجارت مشتق ، آدم متخصص اقتصاد و امور مالی رفتاری است. آدم کارشناسی ارشد خود را در اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتری خود دریافت کرد. از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون در جامعه شناسی. او یک منشور CFA و همچنین مجوزهای FINRA سری 7 ، 55 و 63 است. وی در حال حاضر تحقیق و آموزش جامعه شناسی اقتصادی و مطالعات اجتماعی امور مالی در دانشگاه عبری در اورشلیم است.

به روز شده در 12 ژوئیه 2022 بازبینی شده بوسیله بررسی شده توسط اریکا Rasure

Erika Rasure به عنوان یک متخصص ، محقق و مربی موضوعی پیشرو در زمینه اقتصاد مصرف کننده شناخته شده است. او یک درمانگر مالی و مربی تحول گرا است و علاقه خاصی به کمک به زنان در یادگیری نحوه سرمایه گذاری دارد.

منحنی خطر چیست؟

منحنی ریسک یک نمایش دو بعدی است که باعث ایجاد تجسم رابطه بین خطر و بازگشت یک یا چند دارایی می شود.

منحنی ریسک می تواند حاوی چندین نقطه داده باشد که به نمایندگی از اوراق بهادار مختلف یا کلاس دارایی ها است. برای نمایش این داده ها به منظور تجزیه و تحلیل میانگین واریانس ، که برای درک ریسک نسبی و بازگشت کلاس ها و دسته های مختلف دارایی در پرتفوی ها و در مدل های سرمایه گذاری مانند مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه (CAPM) و نمونه کارها مدرن بسیار مهم است. نظریه (MPT).

غذای اصلی

• منحنی ریسک تصویری بصری از مبادله بین ریسک و بازده در بین سرمایه گذاری ها است.
• منحنی بیانگر این است که سرمایه گذاری های کم خطر ، که در سمت چپ ترسیم شده است ، بازده مورد انتظار کمتری را به همراه خواهد داشت. این سرمایه گذاری های ریسک پذیر ، که به سمت راست ترسیم شده اند ، بازده مورد انتظار بیشتری خواهند داشت.
• چنین منحنی ریسک مرزی کارآمد است که به عنوان سنگ بنای نظریه نمونه کارها مدرن (MPT) در فرآیند بهینه سازی میانگین واریانس استفاده می شود.

درک منحنی خطر

از منحنی خطر برای نمایش خطر نسبی و بازگشت دارایی های مشابه یا متفاوت استفاده می شود. به طور معمول ، محور x (افقی) نشان دهنده سطح ریسک است و محور y (عمودی) نشان دهنده بازده متوسط یا مورد انتظار است. به طور کلی ، بادکنک های منحنی ریسک هنگامی که سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود ، ریسک بیشتری را ارائه می دهد و بازده و قراردادها در هنگام ارائه ریسک و بازده کمتری ارائه می دهد.

به عنوان مثال ، یک دارایی نسبتاً "بدون ریسک" مانند یک لایحه خزانه داری 90 روزه ایالات متحده در گوشه سمت چپ پایین در نمودار قرار می گیرد-در حالی که یک دارایی خطرناک مانند ETF اهرمی یا یک سهام رشد کوچک درپوش ظاهر می شودبه سمت راست بالا

دارایی های ریسک پذیر با طیف گسترده ای از دستاوردهای تاریخی و ضرر و زیان همچنین به بازده متوسط پیش بینی شده بالاتر می روند. به عبارت دیگر ، تجارت بین ریسک سرمایه گذاری و بازده مورد انتظار متناسب است.

منحنی خطر در MPT و مرز کارآمد

نظریه مدرن نمونه کارها از منحنی ریسک برای نمایش مزایای بالقوه پرتفوی های مختلف در مرز کارآمد استفاده می کند. اوراق بهادار که زیر منحنی یا مرزهای کارآمد قرار دارند ، بهینه هستند ، زیرا بر اساس بازده تاریخی ، بازده کافی برای سطح ریسک فرض شده ارائه نمی دهند.

اوراق بهادار که در سمت راست زیر منحنی خوشه ای قرار می گیرند نیز به عنوان زیر بهینه تلقی می شوند زیرا بر اساس بازده تاریخی ، آنها نسبتاً کمتر از آنچه ممکن است در سایر پرتفوی های خطر مشابه در دسترس باشد ، باز می گردند.

ملاحظات خاص

لازم به ذکر است که داده هایی که معمولاً در ایجاد مدلهای منحنی ریسک استفاده می شوند ، مبتنی بر انحراف استاندارد تاریخی هر دارایی هستند.

به عنوان مثال ، یک نکته در نمودار که نشان دهنده یک سرمایه گذاری در شاخص S& P 500 است ، سطح ریسک ناشی از واریانس تاریخی در بازده و همچنین میانگین (میانگین) بازده مورد انتظار در کل را در نظر می گیرد. دوره هایی که داده ها نشان می دهند بر موقعیت دارایی در منحنی ریسک تأثیر می گذارد. ریسک واقعی و بازده واقعی که سرمایه گذاران تجربه می کنند ، البته روزانه متفاوت است و ناشناخته است.