مدرسه برای تحرک اجتماعی است

هر دوست را به عنوان مشترک برای هر دوست ارسال کنید ، شما 10 مقاله هدیه برای هر ماه دارید. هرکسی می تواند آنچه را که به اشتراک می گذارید بخوانید.

به این مقاله بدهید به این مقاله این مقاله را ارائه دهید

توسط جان ن. فریدمن

آقای فریدمن یک اقتصاددان در براون است که کارش بر نحوه استفاده از داده های بزرگ برای بهبود نتایج زندگی متمرکز است.

آمریکا غالباً به عنوان سرزمین فرصت مورد استقبال قرار می گیرد ، مکانی که همه کودکان ، بدون توجه به پیشینه خانواده خود ، شانس موفقیت را دارند. با این حال ، داده ها اندازه گیری می کنند که کودکان کم درآمد تمایل به کرایه در بزرگسالی دارند ، با این حال ، نشان می دهد که این ممکن است اسطوره بیشتر از واقعیت باشد.

کمتر از یک در 13 کودک متولد فقر در ایالات متحده ، در بزرگسالی کار با درآمد بالایی برگزار می کنند. شانس برای مردان سیاه پوست در فقر ، در یک در 40 سالگی بیشتر است.

آموزش راه حل این عدم تحرک است. هنوز روش های بسیاری وجود دارد که سیستم آموزش فعلی نابرابری های خاص خود را ایجاد می کند ، و بسیاری از این موارد با بسته شدن Covid-19 تشدید شده است. اما این بیماری همه گیر همچنین با حمایت از گالوانیزه کردن از بودجه آموزش در سطحی که قبلاً به ندرت دیده می شد ، مسیری بالقوه را نشان داد. با داشتن سطح مناسب سرمایه گذاری ، آموزش نه تنها می تواند مسیرهای بیشتری را از فقر برای افراد فراهم کند ، بلکه برابری فرصتی را که قرار است در هسته اصلی آمریکا قرار داشته باشد ، بازگرداند.

مطمئناً ایده جدیدی نیست که آموزش و پرورش می تواند مسیر زندگی کودک را تغییر دهد. تقریباً همه از حافظه مدرسه سازنده برخوردار هستند - معلمی که همه چیز با او معنا پیدا کرده است ، یک پروژه هنری که درهای جدید یا یک قهرمانی ورزشی را باز کرده است که هم تیمی ها را برای زندگی پیوند می زند.

اما آنچه جدید است تورنت مطالعات تحقیقاتی با استفاده از "داده های بزرگ" برای نشان دادن قدرت آموزش برای شکل دادن به مسیرهای کودکان ، به ویژه در دراز مدت است. به عنوان مثال ، در یک مطالعه ، من و همکاران من دریافتیم که دانش آموزانی که به طور تصادفی به کلاسهای با کیفیت بالاتر اختصاص داده شده اند ، 20 سال بعد به طور قابل توجهی درآمد بیشتری کسب کردند ، حدود 320،000 دلار در طول زندگی خود. و این فقط نمرات اولیه نیست. تحقیقات نشان می دهد که کیفیت آموزش در نمرات بعدی ممکن است برای نتایج طولانی مدت از اهمیت بیشتری برخوردار باشد ، زیرا مغز کودکان در مسیرهای عصبی کلیدی برای مهارت های استدلال پیشرفته تا زمانی که در سالهای نوجوانی خود باشد ، قفل نمی شوند.

آموزش و پرورش زندگی را به روشهایی تغییر می دهد که فراتر از دستاوردهای اقتصادی باشد. این داده ها به وضوح نشان می دهد که کودکانی که تحصیلات بهتری می کنند ، بزرگسالان سالم تر و شادتر هستند ، از نظر مدنی بیشتر درگیر و احتمال ارتکاب جرایم دارند. مدارس نه تنها مهارت های دانشگاهی دانش آموزان را آموزش می دهند بلکه مهارت های غیر شناختی مانند رک و کار تیمی را نیز آموزش می دهند که برای تولید تحرک اجتماعی به طور فزاینده ای اهمیت دارند. حتی دوستی هایی که دانش آموزان در مدرسه تشکیل می دهند می توانند نیروهای تغییر دهنده زندگی برای تحرک اجتماعی باشند ، زیرا کودکانی که در جوامع مرتبط با اجتماعی رشد می کنند ، بسیار بیشتر از فقر از بین می روند.

برعکس ، تحرک اجتماعی محدود نه تنها این کودکان بلکه همه جامعه را آزار می دهد. ما با سرمایه گذاری نابرابر در فرزندانمان ، مقدار زیادی از استعدادهای دست نخورده را روی میز می گذاریم و این با تمام هزینه ما است.

محققان همچنین از داده های بزرگ برای کشف بسیاری از اصلاحات آموزشی خاص استفاده کرده اند که می تواند منجر به پیشرفت های عظیم شود. به عنوان مثال ، شواهد واضح است که معلمان بسیار مهم هستند. من و همكاران من فهمیدیم كه وقتی معلمان بهتر به یك مدرسه می رسند ، دانش آموزان در كلاس های خود حدود 50،000 دلار بیشتر از هر یك از زندگی خود درآمد دارند. این فقط در یک سال تدریس به 1. 25 میلیون دلار برای کلاس 25 اضافه می کند.

کلاس های کوچکتر و افزایش تدریس نیز منجر به سود بلند مدت برای دانشجویان می شود. مدارس منشور طیف وسیعی از رویکردهای مؤثر را نیز نشان داده اند ، که اغلب به نفع برخی از کودکان محروم جامعه است. کودکان همچنین از روزهای طولانی تر در مدرسه ، دسترسی بیشتر به آموزش ویژه و برش های تهاجمی کمتر برای نگه داشتن دانش آموزان از یک درجه بهره مند می شوند.

با توجه به این شواهد غنی ، چرا سیستم K-12 ما در حال حاضر دانش آموزان کم درآمد را به سمت موفقیت سوق نمی دهد؟یک دلیل بزرگ همچنان بودجه ناکافی است. از آنجا که مدارس سهم زیادی از درآمد را از طریق مالیات بر دارایی محلی جمع می کنند ، دانش آموزان با درآمد بالا اغلب در مدارس با منابع خوب شرکت می کنند در حالی که دانش آموزان کم درآمد در مدارس با منابع محدود تر شرکت می کنند. دهه های اصلاحات باعث پیشرفت برخی از این شکاف های بودجه در ایالات خاص شده است ، اما شکاف های عظیمی بین ایالت ها و بین مدارس در ولسوالی ها باقی مانده است. حتی با داشتن منابع اضافی ، مدارس غالباً در اصلاحات اثبات شده مانند مواردی که در بالا به آنها اشاره کردم ، سرمایه گذاری نمی کنند ، و سایر پیشنهادات با داده های کمتری را انتخاب می کنند یا حتی از منابع اضافی برای کاهش مالیات بر دارایی های محلی به جای افزایش هزینه های آموزش استفاده نمی کنند.

اگر سیستم آموزش و پرورش ما در حال حاضر از برابری فرصت پشتیبانی نمی کند ، سرمایه گذاری بیشتر به سادگی پول خوب را پس از بد می اندازد؟نه. بسیاری از مطالعات نشان می دهد که هنگامی که ایالت هایی مانند میشیگان و نیومکزیکو باعث کاهش نابرابری های بودجه برای سرمایه گذاری بیشتر در دانشجویان محروم شده اند ، دستاوردهای تحرک اجتماعی را نشان می دهد. این اصلاحات در جهت درست پیش رفته است ، اما ما به چیزهای بیشتری احتیاج داریم: با توجه به اینکه بسیاری از دانش آموزان در نتیجه عوامل خارج از سیستم آموزشی موانع بیشتری برای موفقیت دارند ، حتی برابری سطح متوسط بودجه ممکن است برای تولید برابری فرصت کافی نباشد.

همه گیر Covid نابرابری های عمیق در سیستم آموزش و پرورش ما را برجسته و بزرگ کرد. بسیاری از دانش آموزان با درآمد بالا توانستند ضررهای یادگیری خود را محدود کنند ، اما به طور متوسط ، دانش آموزان کم درآمد از راه دور طولانی تر ماندند و برای هر هفته مدرسه از راه دور زمین بیشتری را از دست دادند. با یک تخمین ، مدارس با فقر در مناطقی که عمدتا از راه دور 50 درصد از دستاوردهای دستاورد بیشتری نسبت به افراد کم فقر در طول سال تحصیلی 2020-21 تجربه کرده اند.

اما Covid همچنین یک پاسخ مهم سیاست را برانگیخت. مدارس K-12 نزدیک به 200 میلیارد دلار بودجه در سه صورتحساب محرک فدرال دریافت کردند که بخش اعظم آن با هدف مبارزه با از دست دادن یادگیری بود. این پول همچنین با پشتیبانی از افزایش دسترسی به اینترنت و دستگاه در جوامع کم درآمد ، اعم از شهری و روستایی و به روش های دیگر ، به موانع ساختاری رسیدگی کرد.

مربیان همچنین خلاقیت فوق العاده ای را در یافتن روشهای جدید برای آموزش دانش آموزان و کمک به آنها در گرفتن عقب نشینی نشان دادند. به عنوان مثال ، معلمان و رهبران مدرسه با اولویت بندی شتاب یادگیری در مورد اصلاح ، از فناوری برای حمایت از بچه ها استفاده می کنند. تحقیقات جدید نشان می دهد که دانش آموزان در صورت حرکت به جلو دو برابر بیشتر از زمین می روند و به جای تکرار درسهایی که به دلیل Covid از دست داده اند ، بررسی هدفمند را در صورت لزوم برای تسلط بر مواد جدید انجام می دهند.

واقعیت غم انگیز این است که شکاف های یادگیری که توسط Covid باز شده است ، بخش کوچکی از مواردی است که قبلاً قبل از بیماری همه گیر وجود داشته است ، وقتی در بعضی از مناطق مدرسه ، دانش آموزان کم درآمد دو ، سه و حتی چهار سطح پشت سر هم بودند. اگر این بیماری همه گیر 200 میلیارد دلار هزینه را ایجاد کند ، ما باید طی یک دهه آینده سرمایه گذاری در تریلیون ها را برای رسیدگی به نابرابری گسترده تر در سیستم خود انجام دهیم. در حالی که بسیاری از این شکاف ها ناشی از نابرابری هایی است که در خارج از سیستم مدرسه وجود دارد ، آموزش و پرورش بهترین شلیک ما در باریک شدن آنها است.

اگر سیاست هنر ممکن است ، شاید بزرگترین پوشش نقره این دو سال گذشته تعریف مجدد آنچه ممکن است باشد. این نوع تلاش گسترده - سرمایه گذاری سال به سال با همان سطح فوریتی که ما برای مقابله با همه گیر استفاده می کردیم - انجام می شود تا مدارس خود را به موتورهای تحرک اجتماعی تبدیل کنیم که می توانند باشند.

جان N. فریدمن (John_N_Friedman) رئیس گروه اقتصاد در دانشگاه براون است. او همچنین یکی از بنیانگذاران مؤسس بینش فرصت است.

تایمز متعهد به انتشار تنوع نامه ها به ویرایشگر است. ما می خواهیم بشنویم که شما در مورد این یا هر یک از مقاله های ما چه فکر می کنید. در اینجا چند نکته وجود دارد. و ایمیل ما در اینجا است: [email protected].< Pan> اگر سیاست هنر ممکن باشد ، شاید بزرگترین پوشش نقره این دو سال گذشته تعریف مجدد آنچه ممکن است باشد. این نوع تلاش گسترده - سرمایه گذاری سال به سال با همان سطح فوریتی که ما برای مقابله با همه گیر استفاده می کردیم - انجام می شود تا مدارس خود را به موتورهای تحرک اجتماعی تبدیل کنیم که می توانند باشند.