روند دموگرافیک و قیمت دارایی های مالی: باد دم در حال مرگ است

تجزیه و تحلیل تلاش برای توضیح حرکت قیمت دارایی های مالی بر اساس عواملی مانند وضعیت اقتصادی ، اقدامات انجام شده توسط بانک های مرکزی ، اخبار شرکت ها یا رویدادهای ژئوپلیتیکی بسیار زیاد است و بنابراین جای تعجب ندارد. اما کسانی که روی روند جمعیتی تمرکز می کنند کمتر مکرر هستند و می توانند شگفت آور باشند. کوتاه مدت تعداد زیادی از سرمایه گذاران باعث می شوند که این متغیر را نادیده بگیرند که تأثیر آن به مرور زمان کند است و در اثر قدرت قدرتمند است. در حقیقت ، تئوری نشان می دهد و شواهد تاریخی نشان می دهد که روند جمعیتی بر دو مؤلفه اساسی قیمت دارایی تأثیر می گذارد: نرخ واقعی بدون ریسک بازده و حق ریسک.

در یک پرونده قبلی 1 ما به نتیجه گیری اساسی که توسط تئوری اقتصادی در مورد تأثیر بر نرخ بهره ارائه شده است ، نگاه کردیم: بخش بیشتری از جمعیت بزرگسالان نزدیک به بازنشستگی مستلزم نرخ بهره تعادل واقعی پایین تر است. این چارچوب مفهومی مبتنی بر فرضیه چرخه زندگی است که بیان می کند که درآمد ، مصرف و الگوهای پس انداز مردم با افزایش سن تغییر می کند: آنها هنگام جوانی بدهی می شوند (عمدتا برای دستیابی به مسکن) ، صرفه جویی در زندگی بزرگسالان (برای بازپرداخت این بدهیو برای پیری آماده شوید) و پس انداز خود را در بازنشستگی صرف کنید. به طور کلی ، افزایش سهم جمعیت بزرگسالان (به عنوان مثال 40-65 سال) منجر به پس انداز بالاتری می شود که همه چیز برابر است ، نرخ بهره را پایین می آورد. از طرف دیگر ، به محض اینکه تعداد کافی از افراد به سن بازنشستگی برسند ، اندازه کلی پس انداز کاهش می یابد و نرخ بهره تعادل را بالا می برد. این نتیجه گیری اساسی هنوز هم در مدلهای مختلف ارائه شده برای تقویت تجزیه و تحلیل ، شامل تغییرات مربوط به تعامل بین نسل های مختلف همپوشانی ، حضور تأمین اجتماعی ، وراثت ، عدم اطمینان و غیره است.

روند در داده ها مطابق با این الگوی نظری بوده است. در حقیقت ، پدیده جمعیتی مفرد بومرهای کودک (کسانی که پس از جنگ جهانی دوم متولد شده اند) حداقل تا به امروز یک آزمایش الگوی طبیعی هستند. براساس گزارش اخیر ، 2 انتقال جمعیتی (عبور از تعداد زیادی از بومرهای کودک از طریق زندگی بزرگسالان تا رسیدن به سن بازنشستگی) به طور موثری منجر به افت نرخ سود تعادل واقعی نزدیک به 2 PP در سه دهه گذشته شده است. بشر

با بازنشستگی بیشتر و بیشتر افراد در این نسل، نرخ بهره باید به سرعت افزایش یابد: 1 pps در پنج سال و 2. 25 pps در 10 سال. در نتیجه، در سال 2025 نه چندان دور، نرخ بهره واقعی به سطح تعادل تاریخی خود، یعنی 2. 5٪ -3. 0٪، در نتیجه کاهش چشمگیر پس انداز جهانی که 25٪ (حدود 6 pps از) تخمین زده می شود، باز می گردد. تولید ناخالص داخلی جهانی). این ارقام تأثیر قدرتمندی را که روندهای جمعیتی می تواند بر پایه های بازارهای مالی داشته باشد نشان می دهد، اگرچه دلایل متعددی وجود دارد که چرا باید با احتیاط تفسیر شوند. اولاً، چنین تخمین هایی با توجه به اینکه تقاضا برای پس انداز (برای تأمین سرمایه گذاری واقعی) مطابق با نرخ بهره یا حداقل تا حد بسیار کمتری نسبت به عرضه حرکت می کند، هدف این برآوردها تنظیم تأثیر روندهای جمعیتی بر نرخ بهره از طریق عرضه پس انداز است. به طوری که نرخ بهره واقعی با تغییر در دومی تعیین می شود. ثانیاً، اعتماد زیادی به ارقام پس انداز پیش بینی شده برای کشورهای نوظهور وجود ندارد، نه تنها به این دلیل که پیش بینی های جمعیتی به خودی خود مشکوک هستند، بلکه به این دلیل که هیچ ارجاع تاریخی در مورد الگوهای پس انداز مردم در زمینه های مشابه تحول اقتصادی ریشه ای وجود ندارد. دو کشور کلیدی خواهند بود: هند و چین (که نرخ پس انداز فوق العاده بالا باعث ایجاد عبارت «افزایش پس انداز جهانی» شد).

ارتباط نظری بین روندهای جمعیتی و قیمت دارایی های پرخطر (مانند سهام) نیز اساساً مبتنی بر روابط ساده است. در مرحله اول ، مکاتبات بین قیمت هر دارایی و کل جریانهای موجود در آینده (سود سهام در مورد سهام) ، با یک نرخ خاص برای به دست آوردن ارزش فعلی تخفیف می یابد. در نتیجه ، نرخ تخفیف بالاتر حاکی از قیمت فعلی کمتری برای دارایی (و قیمت پایین تر به درآمد یا نسبت P/E) است. این نرخ از نرخ بازده واقعی بدون ریسک به علاوه حق بیمه سهام تشکیل شده است. ثانیا ، این ایده که نگرش شخص نسبت به خطر در طول چرخه زندگی خود تغییر می کند. به طور خاص ، تحمل ریسک ذاتی در بورس در جوانی و بزرگسالی زیاد است اما با نزدیک شدن افراد به بازنشستگی می رسد. در نتیجه این و نیازهای مالی و امکانات آنها ، ترکیب نمونه کارها آنها به تدریج تغییر می کند: نسبت سهام در ابتدا نسبتاً زیاد است اما در پایان کم است. بنابراین ، روند دموگرافیک بر حق ریسک مورد نیاز بازار تأثیر می گذارد: پیری سرمایه گذاران حق بیمه را بالا می برد ، فروش ها را ترغیب می کند تا نسبت سبد سهام را کاهش دهند و قیمت ها را پایین بیاورند.

داده های موجود در این زمینه همچنین تمایل به پشتیبانی از نتایج پیش بینی شده توسط این تئوری دارند و بار دیگر ، بومرهای کودک به مکان افتخار می کنند. در سه دهه گذشته ، بازارهای توسعه یافته بازده به ویژه بازده بالاتری نسبت به دهه های قبل بازگردانده شده اند ، همزمان با بومرهای کودک که از اوج تجمع سهام عدالت عبور می کنند ، هنگامی که آنها بین 35 تا 55 سال سن داشتند. مطالعات مختلف تجربی 3 همبستگی بالایی پیدا کرده اندبین توزیع سنی و قیمت سهام ، بیشتر این موارد به بازار سهام ایالات متحده مراجعه می کنند. نمودار همبستگی نزدیک بین نسبت P/E برای بورس سهام و نسبت جمعیتی تعریف شده به عنوان مقدار بین جمعیت در گروه سن متوسط (40-49 سال) و جمعیت موجود در گروه اطراف بازنشستگی را نشان می دهد (60-69سال ها). این نسبت به نظر می رسد که بازتاب خوبی از آنچه این تئوری پیشنهاد می کند ، با مقایسه دو گروه مهم که تعادل را نشان می دهد ، به دلیل ارتباط محدود اوراق بهادار سهم خود و کسانی که مدتی بازنشسته شده اند ، بسیار جوان را کنار می گذارد. افزایش این نسبت با افزایش قیمت سهام همراه است.

با توجه به این نسبت ها ، پیش بینی های دو دهه آینده خوش بینی سرمایه گذار را تشویق نمی کند: روند جمعیتی در کشورهای نوظهور به طور فزاینده ای شبیه به کشورهای توسعه یافته خواهد بود ، جمعیت جهان به طور فزاینده ای پیرتر می شوند ، کاهش پس انداز باعث افزایش واقعی خواهد شدنرخ بازده بدون ریسک و حق بیمه سهام نیز به دلیل تعداد بیشتری از افرادی که سن بازنشستگی را پشت سر گذاشته اند یا به آن نزدیک می شوند ، افزایش می یابد. این منجر به تخفیف بالاتری نسبت به حال حاضر خواهد شد ، که تمایل به پایین آمدن قیمت های سهم دارد. با این حال ، همچنین شایان ذکر است که برخی از ملاحظات را نشان می دهد که می توانند این پیش بینی های بدبینانه را واجد شرایط یا حتی مقابله کنند. در مرحله اول ، با افزایش نرخ بازده ، ارزش اوراق بهادار اوراق بهادار کاهش می یابد ، اما پس از رسیدن به سطح تعادل بالاتر جدید ، بازده دوباره جذاب تر می شود. علاوه بر این ، جدیدترین ارقام نشان می دهد که افراد بازنشسته در سن پس انداز ، اوراق بهادار خود را آهسته تر از کارگران تعادل می دهند ، بنابراین تأثیر منفی بر سهام می تواند از اثر مثبت مشاهده شده در سه دهه گذشته کوچکتر باشد. سرانجام ، و برای تکمیل سناریو ، قیمت سهام نه تنها به نرخ تخفیف بستگی دارد بلکه به جریان سود سهام ، سود و در نهایت رشد اقتصادی نیز بستگی دارد. این ما را به یک عامل بسیار مهم دیگر در تجزیه و تحلیل های بلند مدت سوق می دهد: نوآوری تکنولوژیکی ، که در طول تاریخ به پیشرفت های عظیمی در بهره وری و درآمد کمک کرده است. این اکنون به امید بزرگی برای خنثی کردن بادهای جمعیتی که دیگر به نفع ما نمی وزند ، تبدیل شده است.

واحد بازارهای مالی José Suárez-Lledó ، بخش برنامه ریزی و تحقیقات استراتژیک ، Caixabank

1. به "نرخ بهره واقعی و ثبات اقتصادی پایین" در MR09/2014 مراجعه کنید.

2. گاوین ، م. (2015) «مطالعه طلای سهام» ، بارکلیز.

3. Favero ، J. ، Gozluklu ، M. and Tamoni ، M. (2011) «روندهای جمعیتی ، نسبت قیمت سهام و پیش بینی بازده بازار سهام بلند مدت» ، مجله تجزیه و تحلیل مالی و کمی. لیو ، ز. و اسپیگل ، م. (2011) «بازنشستگی بومر ؛پیشانی برای بازار سهام U. S. »(2011-26) ، نامه اقتصادی FRBSF ؛Geanakoplos ، C. ، Magill ، A. and Quinzii ، A. (2004) «جمعیت شناسی و رفتار طولانی مدت بازار سهام» ، مقالات بروکینگز در مورد فعالیت های اقتصادی. Poterba ، J. (2001) «ساختار جمعیتی و بازده دارایی» ، بررسی اقتصاد و آمار.