اقتصاد Cohusker 28 نوامبر 2018 آیا ما به قراردادهای آینده بیشتر در بازارهای کالا نیاز داریم؟

در دو ماه گذشته ، خبرهایی در مورد قرارداد جدید آینده برای سویا منتشر شده است. فایننشال تایمز و رویترز ، از جمله دیگر ، گزارش دادند که گروه CME ، بزرگترین مبادله آینده جهان ، در نظر دارد یک قرارداد آتی را بر اساس سویا برزیل آغاز کند. به نظر می رسد این بحث پس از آن آغاز شده است که مسائل تجاری بین ایالات متحده و چین منجر به تعرفه 25 درصدی در سویا ایالات متحده صادر شده به چین شد. از آنجا که خریداران چینی سعی می کنند با خرید دانه از سایر تأمین کنندگان ، به ویژه برزیل ، از تعرفه خودداری کنند ، پویایی قیمت جدید بین سویا ایالات متحده و برزیل می تواند در حال ظهور باشد. این سؤال را ایجاد می کند که آیا هنوز هم ارتباط قیمت کافی بین دو کشور برای تولید کنندگان برزیل و بازرگانان برای استفاده از قرارداد آینده شیکاگو برای محافظت از معاملات سویا خود وجود دارد. اگر قیمت سویا در برزیل واقعاً با قیمت سویا در ایالات متحده ارتباط کمتری داشته باشد ، مبنای محلی در برزیل کمتر قابل پیش بینی خواهد بود و از این رو محافظت از قراردادهای آینده شیکاگو نسبتاً کمتری خواهد بود.

یک ایده مشابه در اوایل دهه 2000 به وجود آمد ، که منجر به هیئت تجارت شیکاگو (که اکنون بخشی از گروه CME است) سرانجام در ماه مه 2005 قرارداد آتی سویا آمریکای جنوبی را آغاز کرد. قرارداد آتی جدید دارای امتیاز تحویل در برزیل بود واز این رو انتظار می رفت که در مقایسه با قرارداد آتی سویا سنتی در هیئت تجارت شیکاگو ، خطر پایه را برای پرچین های برزیل کاهش دهد. با این حال ، این قرارداد هرگز بسیاری از تولید کنندگان و بازرگانان را با منافع تجاری در برزیل به خود جلب نکرد و هیچکدام از دلالان زیادی را به خود جلب نکرد. از آنجا که این قرارداد هرگز فعالیت تجاری زیادی کسب نکرد ، پس از مدتی خاتمه یافت.

یکی از مهمترین موضوعات مربوط به قرارداد آتی سویا آمریکای جنوبی که در سال 2005 ایجاد شد ، همان بود که سایر قراردادهای آینده جدید در تاریخ را تحت تأثیر قرار داد ، که این تحرک نقدینگی است. موفقیت بازارهای آینده در کالاها ، سهام ، ارز و سایر کلاسهای دارایی ، از جمله موارد دیگر ، به این واقعیت متکی است که در همان مکان متمرکز است تعداد زیادی از خریداران و فروشندگان که مایل به انجام کار هستند. این در واقع یکی از اصلی ترین دلایلی است که مدت ها قبل بازارهای آتی ایجاد شده است ، یعنی به خریداران و فروشندگان یک بازار متمرکز را ارائه می دهد که در آن آسان تر و سریع تر پیدا کردن شخصی برای تجارت با قیمتی که برای هر دو طرف رضایت بخش باشدتجارت

با این حال ، هنگامی که قراردادهای آینده جدید ایجاد می شود ، معامله گران در ابتدا اغلب محتاط هستند و به همان اندازه که در قراردادهای آینده بیشتر تأسیس می شوند ، تجارت نمی کنند. آنها هنوز هم می خواهند یاد بگیرند که چگونه قرارداد جدید ، چه کسی در آنجا تجارت می کند ، چگونه قیمت های قرارداد جدید رفتار می کنند ، چقدر می توانند بدون جابجایی بازار و غیره تجارت کنند. اما اگر هیچ کس واقعاً تجارت بیشتری را شروع کند تا دیگران ، فعالیت های تجاری هرگز انتخاب نمی شوند. این همان چیزی است که معمولاً با قراردادهای آینده جدید اتفاق می افتد ، و همچنین یکی از اصلی ترین دلایل خاتمه بسیاری از آنها.

آیا داشتن بیش از یک بازار معاملات آتی به طور فعال برای کالاهای کشاورزی معمول است؟

در دنیای کالاهای کشاورزی ، به طور معمول یک قرارداد آینده برای هر کالایی وجود دارد. پیدا کردن بیش از یک قرارداد آینده در همان کالا (به جز کالاهایی با انواع مختلف مانند گندم و قهوه) غیرمعمول است ، بیشتر به دلیل مسئله نقدینگی که در بالا بحث کردیم. با این وجود ، در سال 2012 ، Exchange Intercontinental (ICE) با راه اندازی قراردادهای آتی روی ذرت ، گندم ، سویا ، وعده غذایی سویا و روغن سویا ، که قبلاً چندین دهه در گروه CME تجارت کرده بود ، سعی در ایجاد رقابت بیشتر در بازار داشت. تمام قراردادهای جدید ICE شبیه قراردادهای آتی معامله شده در گروه CME بود و در واقع براساس قیمت های خود گروه CME بود. ICE سعی کرد با ارائه اساساً همان قراردادهای آتی گروه CME ، سهم بازار را در معاملات آتی برای دانه ها و دانه های روغنی به دست آورد ، اما با ساعات معاملاتی طولانی و نیازهای حاشیه ای پایین تر. باز هم ، معامله گران تصمیم گرفتند صبر کنند و ببینند دیگران قبل از شروع تجارت چه کاری انجام می دهند و معلوم می شود که این قراردادها هرگز فعالیت تجاری زیادی را به خود جلب نکرده و سرانجام تابستان گذشته خاتمه یافته اند.

یک ادعای قدیمی در بازارهای آتی می گوید: "نقدینگی نقدینگی را افزایش می دهد". بازارهایی که دارای فعالیت تجاری بالا هستند اغلب معامله گران بیشتری را به خود جلب می کنند ، در حالی که بازارهایی با فعالیت تجاری کم به ندرت معامله گران بیشتری را به خود جلب می کنند. برای هر قرارداد جدید آینده ، چالش اصلی چگونگی جذب معامله گران کافی برای ایجاد فعالیت کافی است که سایر بازرگانان را به پیوستن به بازار ترغیب می کند. به عنوان مثال ، اگر یک قرارداد آتی سویا جدید ایجاد شود ، معامله گران (هم پرچین و هم دلالان) اساساً سؤالاتی را مطرح می کنند: "آیا قرارداد جدید می تواند چیزی را به من بدهد که قرارداد موجود نتواند؟"و "آیا من از قرارداد جدید بهره مند می شوم حتی اگر ممکن است به اندازه قرارداد موجود معامله نشود؟"(برخی از خوانش های جالب در مورد این موضوع را می توان در [1 ، 2 ، 3] یافت.).

تحولات جدید در بازارهای مختلف کالاها ممکن است به مرور زمان علاقه بیشتری به قراردادهای آتی جدید ایجاد کند. به عنوان مثال ، مقاله اخیر در مورد بازار گندم در مورد چگونگی کاهش سهم ایالات متحده در تولید و صادرات و ظهور کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق (به ویژه روسیه ، اوکراین و قزاقستان) بحث می کند زیرا صادرکنندگان بزرگ ممکن است پویایی قیمت در بازار جهانی را تغییر دهند[4]اهمیت روزافزون تولید گندم در اروپا باعث می شود عرضه محلی و تقاضای نسبتاً بیشتر برای تعیین قیمت گندم در اروپا باشد. از این رو ، تولیدکنندگان و بازرگانان اروپایی به طور طبیعی به دنبال یک قرارداد آینده مستقر در اروپا خواهند بود ، که بهتر است شرایط عرضه و تقاضای آنها را منعکس کند و باید به آنها اجازه دهد تا مبنای محلی خود را به طور مؤثرتری مدیریت کنند. در این مقاله استدلال می شود که این یکی از دلایل اصلی افزایش فعالیت معاملات برای قرارداد آتی در مورد گندم فرز ارائه شده توسط Euronext Exchange در پاریس در سالهای اخیر است. بازارهای آینده ایالات متحده برای گندم هنوز مرحله اصلی قیمت گذاری گندم در بازار جهانی است ، اما بازار اروپا-آینده برای گندم فرز نیز به یک بستر مهم قیمت گذاری تبدیل شده است.

مثال دیگر می تواند قراردادهای آتی برای کالاهای کشاورزی در چین باشد ، مانند مواردی که در بورس کالا دالیان (DCE) معامله می شود. مشارکت روزافزون چین در بازار جهانی کالاها (مانند ذرت و سویا) شبیه به مورد گندم است که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، اگرچه از نظر بزرگی بسیار بزرگتر است. با این حال ، محدودیت هایی برای معامله گران خارجی که می خواهند در بازارهای آینده در چین تجارت کنند وجود دارد که توانایی این بازارهای آینده را برای تبدیل شدن به بسترهای فعال قیمت گذاری برای کالاها در بازار جهانی محدود می کند.

بازگشت به ایده یک قرارداد آتی سویا آمریکای جنوبی: آیا ما به یک قرارداد آینده دیگر برای سویا نیاز داریم؟

این مفهوم کلی مبنی بر اینکه اختلافات تجاری اخیر بر پویایی قیمت در بازار جهانی سویا تأثیر گذاشته است و از این رو رابطه بین قیمت های ایالات متحده و برزیل "بی ثبات" شده است ، در اصل ، نگاه کردن به یک قرارداد آینده جدید برای محافظت از سویا برزیل را توجیه می کند. با این حال ، هنوز مشخص نیست که چه چیزی در پیش است. اگر اختلافات تجاری برطرف شود و ما به پویایی "سنتی" قیمت بین قیمت های ایالات متحده و برزیل بازگردیم ، ممکن است نیازی به قرارداد جدید آتی نباشد. اگر اختلافات تجاری همچنان ادامه داشته باشد ، بسته به نحوه توسعه پویایی قیمت جدید ، یک قرارداد جدید آینده ممکن است مفید باشد.

نگاه به آینده: ممکن است جایی برای یک قرارداد آتی جدید برای ذرت وجود داشته باشد؟

بحث در مورد پتانسیل یک قرارداد آتی جدید سویا در آمریکای جنوبی تغییراتی را که در بازار ذرت رخ داده است به ذهن متبادر می کند. در 10 تا 15 سال گذشته، برزیل به عنوان یک تولید کننده و صادرکننده اصلی ظاهر شده است، همانطور که اخیراً اوکراین نیز ظاهر شده است. مشارکت فزاینده برزیل و اوکراین و سهم نسبتاً کمتر ایالات متحده در بازار جهانی این سوال را مطرح می کند که آیا بازارهای ایالات متحده هنوز صحنه اصلی قیمت گذاری ذرت در جهان هستند؟اگرچه پاسخ هنوز مثبت است، اما ممکن است در سال های آینده تغییر کند. مقالات اخیری که به پویایی قیمت در بازار ذرت پرداخته اند، نشان می دهد که برزیل و اوکراین در حال حاضر تاثیرگذارتر در قیمت گذاری ذرت در بازار جهانی شده اند [5، 6، 7، 8]. اگر این حرکت در آینده ادامه یابد، در چند سال آینده ممکن است در مورد ایده هایی برای راه اندازی قراردادهای آتی جدید برای ذرت مستقر در آمریکای جنوبی و/یا اروپا (یا در مورد افزایش فعالیت تجاری در قراردادهای آتی ذرت که قبلاً توسط B3 در برزیل ارائه شده بود مطالعه کنیم. و Euronext در فرانسه).

PDF

فابیو ماتوس، استادیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه نبراسکا-لینکلن fmattos@unl. edu 402-472-9818

منابع

[1] کار، H. (1953). معاملات آتی و پوشش ریسک. بررسی اقتصادی آمریکا، 43.

[2] Silber, W. L. (1981). نوآوری، رقابت و طراحی قرارداد جدید در بازار آتی. مجله بازارهای آتی، 1.

[3] Peings، J. M. E.، & و Leuthold، R. M. (2001). معرفی قراردادهای آینده جدید: تقویت در مقابل آدمخواری، مجله بین المللی پول و مالی، 20.

[4] Janzen, J. P., & Adjemian, M. K. (2017). برآورد مکان کشف قیمت جهانی گندم. مجله آمریکایی اقتصاد کشاورزی، 99.

[5] Mattos, F. & Silveira, R. (2015). اثرات ذرت دوم (زمستانی) برزیل بر فصلی بودن قیمت، رفتار پایه و ادغام در بازار بین المللی. مجموعه مقالات کنفرانس NCCC-134 در مورد تحلیل کاربردی قیمت کالا، پیش بینی و مدیریت ریسک بازار.

[6] Mattos, F. & Silveira, R. (2018). گسترش محصول ذرت زمستانی برزیل و تأثیر آن بر انتقال قیمتمجله بین المللی مطالعات مالی، 6.

[7] Allen, E., & Valdes, C. (ژوئن 2016). صنعت ذرت برزیل و تأثیر بر الگوی فصلی صادرات ذرت ایالات متحده، AES-93، وزارت کشاورزی ایالات متحده، خدمات تحقیقات اقتصادی.

[8] آرناد، سی، و هافمن، ال.(2018). آیا قیمت ذرت تحت تأثیر صادرات رو به رشد برزیل و اوکراین است؟، مجموعه مقالات نشست سالانه انجمن اقتصاد کشاورزی و کاربردی.