فراتر از تنوع: پوشش ریسک دنباله

در زیر یک بریفینگ کوتاه خواهید دید. برای خواندن مقاله کامل، لطفاً برگه "مقاله کامل" را انتخاب کنید.

• خلاصه خلاصه
• مقاله کامل مقاله کامل

• عدم قطعیت کلان به دلیل افزایش فشارهای تورمی و دورنمای یک چرخه قریب الوقوع افزایش نرخ بهره در ایالات متحده، که نیاز به ایجاد انعطاف پذیری پرتفوی را برجسته می کند، همچنان بالاست.
• علاوه بر تنوع پرتفوی، استراتژی های پوشش ریسک دنباله می تواند به سرمایه گذاران کمک کند تا پرتفوی خود را از افت بیشتر بازار سهام محافظت کنند.
• استراتژی های همپوشانی گزینه قرار دادن می توانند مزایای پوشش مستقیم را فراهم کنند، اما اجرای سیستماتیک آنها می تواند گران باشد، به ویژه در بازارهای نزولی که تقاضا بالا است.
• سرمایه گذاران هنگام خرید حفاظت در برابر افت بازار سهام با یک مبادله ریسک و بازده شدید مواجه می شوند. برای برخی، یک رویکرد هدفمند برای پوشش ریسک ممکن است مناسب تر باشد

فشارهای تورمی صعودی مداوم، نزدیک شدن به چرخه افزایش نرخ در ایالات متحده، و همچنین خطرات پزشکی و ژئوپلیتیکی، خطر رشد اقتصادی کندتر یا فروش سهام در بازار سهام را افزایش می دهد. چابک ماندن، متنوع بودن و در نظر گرفتن پوشش ریسک دنباله ممکن است کلید انعطاف پذیری پرتفوی در ماه های آینده باشد. بازارهای مالی در سال جاری بی ثبات بوده اند. از آنجایی که تورم همچنان غافلگیرکننده است و به بالاترین سطح سالانه از سال 1982 در ایالات متحده رسیده است، بانک های مرکزی پیشرو بیشتر بر افزایش نرخ بهره متمرکز شده اند تا دفاع از روایت اولیه "گذرا" خود. یکی از سوالات اصلی پیش از انقباض پولی این است که در صورت افزایش نرخ ها، سهام چقدر خوب عمل می کند؟از نظر تاریخی، سهام معمولاً در چند ماه اول پس از افزایش نرخ اولیه، ضعیف عمل می کنند. با این حال، آنها تمایل به ایجاد انعطاف پذیری در طول چرخه پیاده روی دارند و در نهایت پس از آن عملکرد نسبتاً خوبی دارند (به دیدگاه های بازار فوریه مراجعه کنید).

عدم قطعیت کلان شعله ور می شود

عدم قطعیت تورم و خطر تشدید سیاست های بیش از حد تهاجمی از جمله نگرانی های اصلی در ذهن سرمایه گذاران است. همراه با افزایش خطرات پزشکی و سیاسی، شک و تردیدهایی را در مورد قدرت رشد آینده ایجاد می کنند. این در شاخص عدم قطعیت سیاست اقتصادی ایالات متحده (EPU) که به بالاترین سطح خود در دسامبر 2021 رسید (نمودار را ببینید) منعکس شده است.

اگرچه عدم قطعیت سیاست ها در سال جاری تا حدودی کاهش یافته است، اما عمدتاً به دلیل عدم اطمینان ناشی از تورم در مورد سیاست های پولی ایالات متحده بالا باقی مانده است و ممکن است مجدداً با توجه به رویدادهای ژئوپلیتیک فعلی افزایش یابد. تئوری قیمت گذاری دارایی نشان می دهد که برخی از این اثرات به دلیل کارایی بازار باید قبلاً قیمت گذاری شوند. اگرچه شاخص EPU ایالات متحده پیش بینی کننده بحران های مالی نیست، اما بزرگ ترین جهش های آن در سال های 2001، 2008 و 2020 در جریان فروش سهام رخ داد و به عنوان منادی خطر نزولی بیشتر عمل کرد.

اگرچه عدم قطعیت سیاست ها در سال جاری تا حدودی کاهش یافته است، اما عمدتاً به دلیل عدم اطمینان ناشی از تورم در مورد سیاست های پولی ایالات متحده بالا باقی مانده است و ممکن است مجدداً با توجه به رویدادهای ژئوپلیتیک فعلی افزایش یابد. تئوری قیمت گذاری دارایی نشان می دهد که برخی از این اثرات به دلیل کارایی بازار باید قبلاً قیمت گذاری شوند. اگرچه شاخص EPU ایالات متحده پیش بینی کننده بحران های مالی نیست، اما بزرگ ترین جهش های آن در سال های 2001، 2008 و 2020 در جریان فروش سهام رخ داد و به عنوان منادی خطر نزولی بیشتر عمل کرد.

افزایش عدم اطمینان نیاز به احتیاط دارد

تصویر کلان و چشم انداز سهام از دیدگاه ما مثبت باقی می ماند، زیرا اقتصادها برای تغییر از وضعیت همه گیر به آندمیک آماده می شوند، زیرا کووید-19 تحت کنترل بیشتری قرار می گیرد و بازارهای جهانی دوباره ادغام می شوند. با این حال، ما تصدیق می کنیم که یک رژیم بدون ریسک ممکن است برای مدتی دوام بیاورد، قبل از اینکه عدم قطعیت کلان حل شود و سهام دوباره به حالت اول بازگردد. به این ترتیب، ممکن است زمان آن رسیده باشد که استراتژی های پوشش ریسک را در نظر بگیریم که می تواند تأثیر حرکت های بالقوه نامطلوب و شدید بازار را کاهش دهد. در یک پرتفوی متوازن معمولی، سهام محرک اصلی رشد است. طرف دیگر این است که آنها سرمایه گذاران را در معرض نوسانات و ضررهای احتمالی قرار می دهند. سرمایه گذاران محتاط که به دنبال محافظت در برابر کاهش ارزش سهام هستند، سه ابزار قدرتمند در اختیار دارند - تنوع استراتژیک، تنوع تاکتیکی، و استراتژی های پوشش ریسک.

تنوع در دراز مدت

خط اول دفاع برای هر نمونه کارها ، تنوع از طریق یک فرآیند سرمایه گذاری ساختاری و کوشا است. تهیه یک نمونه کارها به خوبی متنوع ، یک اصول اساسی برای موفقیت سرمایه گذاری و رشد ثروت در طولانی مدت است. تخصیص دارایی استراتژیک ما (SAA) بستر فرآیند سرمایه گذاری ما است و نشان دهنده موقعیت بهینه بلند مدت در طیف وسیعی از کلاس های دارایی است. طراحی SAA توسط فلسفه سرمایه گذاری ما هدایت می شود ، که حول اصول سرمایه گذاری بلند مدت ، حفظ ثروت ، تنوع بین المللی کلاس چند دارایی و تجارت بهینه بازگرداندن ریسک می چرخد. گسترش سرمایه در کلاسهای دارایی مختلف می تواند به سرمایه گذاران کمک کند تا خطرات را پیمایش کنند و نوسانات نمونه کارها را تحت کنترل خود نگه دارند. به عنوان مثال ، اوراق قرضه دولت توسعه یافته ممکن است درآمد پایدار و ایمن کسب کند و به طور معمول در هنگام مخزن سهام محافظت می کند. در همین حال ، کالاها و سایر دارایی های واقعی معمولاً در برابر افزایش تورم ، پرچین را ارائه می دهند. صندوق های پرچین با استفاده از استراتژی های معاملاتی پویا با استفاده از قرار گرفتن در معرض سهام و درآمد ثابت ، اغلب با استفاده از استراتژی های کوتاه مدت و مشتقات ، بازده ایجاد می کنند. آنها می توانند بازده نمونه کارها را تثبیت کنند و به طور متوسط مزایای تنوع قابل توجهی را ارائه دهند. آخرین ، اما نه مهم ، سرمایه گذاران که قادر به پذیرش برخی از نقصهای نمونه کارها هستند ، می توانند فرصت های بازده و تنوع را در طیف وسیعی از بازارهای خصوصی پیدا کنند.

ضعیف کردن نوسانات چرخه ای

دریافت حق سیاست تخصیص دارایی بلند مدت برای سرمایه گذاری موفق مهم است. برای دستیابی به آن هدف ، SAA باید پایه را منعکس کند ، به احتمال زیاد یک سناریوی آینده نگر که شرایط مختلف مالی کلان را در چرخه های تجاری مخلوط می کند. به این ترتیب ، SAA نمایانگر یک نمونه کارها بهینه برای یک سرمایه گذار بلند مدت منضبط است که قادر به جستجوی نوسانات گذشته متناوب بازار است. غرق شدن در بازار چرخه ای و دوره های عدم قطعیت بالا می تواند منجر به ضرر و زیان نمونه کارها شود. بنابراین یک تخصیص دارایی تاکتیکی (TAA) و فرآیند انتخاب امنیت برای تولید پرتفوی آلفا و سرپناه در بازارهای سهام رو به پایین بیش از افق های کوتاه تر (سه تا 12 ماه) بسیار مهم است. تصمیمات TAA ، ترکیب تخصیص دارایی بلند مدت بهینه را برای تراز کردن بهتر اوراق بهادار با سناریوهای اقتصادی میان مدت تغییر می دهد. در دوره های استرس بازار ، تغییرات تاکتیکی برای کاهش قرار گرفتن در معرض دارایی های خطرناک ضروری است. به عنوان مثال ، با استفاده از سهام دفاعی و کم بتا. با جابجایی قرار گرفتن در معرض از کیفیت اعتبار پایین تا بالاتر ، می توان ریسک اعتباری را کاهش داد. به صورت متقاطع ، افزایش تخصیص به دارایی های ایمن ، مانند اوراق قرضه دولتی ، طلا ، دلار آمریکا و ین ژاپنی ، معمولاً از نمونه کارها محافظت می کند. این مهم است که تشخیص دهیم که هیچ دستور العمل جهانی برای یک TAA بهینه وجود ندارد. همانطور که قبلاً مورد بحث قرار گرفت ، کاهش ارزش سهام از نظر ماهیت متفاوت است. بررسی و درک تأثیر بالقوه عوامل مختلف مالی کلان در فروش سهام لازم است. با این حال ، این اهمیت TAA را به عنوان خط دوم دفاع در یک نمونه کارها کاهش نمی دهد.

وقتی باران می بارد ، می ریزد

در بازارهای پر سرعت ، حرکات شدید می تواند به سرعت رخ دهد. علاوه بر این ، هنگامی که یک بحران رخ می دهد ، پرش های منفی زیادی در قیمت دارایی تمایل به خوشه ای دارند ، و در نتیجه باعث کاهش بازار سهام 40-50 ٪ می شود. در طی چنین ذوب ها ، نوسانات و همبستگی ها به شدت افزایش می یابد و نقدینگی خشک می شود. در آن مرحله ، بسیاری از سرمایه گذاران ممکن است فراتر از مزایای تنوع ارائه شده توسط SAA و TAA به دنبال حمایت باشند.

پوشش های ریسک دنباله ای، مانند خرید گزینه های فروش در مبادی اصلی (به عنوان مثال، یک شاخص بازار سهام که نشان دهنده معیاری برای قرار گرفتن در معرض سهام در پرتفوی است)، به عنوان جام مقدس در طول اصلاحات بازار و دوره های بحران تلقی می شوند. چنین پوشش هایی سومین خط دفاعی را در یک سبد و محافظت نهایی از ثروت را فراهم می کنند. تقاضا برای پوشش ریسک دنباله اغلب زمانی که بازار در حال فروش است به اوج خود می رسد که باعث افزایش شدید قیمت آنها می شود. حفاظت نزولی دقیقا زمانی که سرمایه گذاران به آن بیشتر نیاز دارند بسیار گران می شود. این قابل درک است زیرا پوشش سیستماتیک با گزینه های فروش - استراتژی که محافظت در برابر ریسک دنباله را همیشه فراهم می کند - نسبتاً گران است. به عنوان مثال، یک استراتژی فرضی که در انقضای یک ماهه (ATM) روی S& P 500 می خرد و می فروشد، در دو دهه گذشته هزینه ای حدود 6. 4 درصد در سال متحمل می شود (نمودار را ببینید).

با این حال، دارایی های امن نیز می توانند ناامید شوند. تغییر شرایط اقتصاد کلان ممکن است بر همبستگی ها تأثیر بگذارد و احتمالاً قدرت محافظتی آنها را کاهش دهد. علاوه بر این، دارایی های امن معمولاً درآمد پایینی را ارائه می کنند و نشان دهنده کاهش عملکرد در افق های سرمایه گذاری طولانی تر هستند. به این ترتیب، بین بازده پرتفوی و ریسک، یک معاوضه وجود دارد.

همه چیز در مورد تحدب است

کلید باز کردن قفل های موثر ریسک دنباله، کاهش قرار گرفتن در معرض خطر نزولی، اما همچنین محدود کردن هزینه های پوشش است. در حالت ایده آل، یک برنامه پوشش ریسک باید زمانی که یک سناریوی ریسک متوجه می شود، پول بیشتری نسبت به ضرر آن ایجاد کند. بنابراین، بهترین کاندیدها برای حفاظت از ریسک دنباله، دارایی ها و استراتژی هایی هستند که سودهای محدب ایجاد می کنند. تجزیه و تحلیل کمی ما نشان می دهد که پول نقد، اوراق خزانه ایالات متحده و استراتژی پوشش محافظ ما بیشترین محافظت را در طول سه ماهه ای که S& P 500 بیش از 10 درصد سقوط کرد، ارائه کرده اند. طلا، صندوق های تامینی کلان و نرخ ارز JPYAUD نیز به طور متوسط در این دوره ها بازده مثبت داشته اند، اما به ندرت این کار را انجام می دهند (نمودار را ببینید).

بر اساس این نتایج ، نتیجه گیری وسوسه انگیز است که پوشش محافظ قرار داده شده بهترین پرچین خطر دم است. با این حال ، این نتیجه گیری اشتباه خواهد بود ، به ویژه به دلیل دو دلیل زیر. اول ، میانگین عملکرد سالانه این استراتژی از سال 2000 (از جمله همه رژیم های بازار) منفی است. در حقیقت ، این بدترین مجری بلند مدت را در بین هفت استراتژی تحت پوشش دارد. دوم ، اگر ایده اجرای سیستماتیک از پوشش محافظ را کنار بگذاریم ، عملکرد در طول بازارهای پایین سهام بدتر از آن است که در نمودار نشان داده شده است. چنین عملکردی در دوره های استرس فقط در صورتی امکان پذیر است که ما یک برنامه محافظت از سیستماتیک داشته باشیم ، یا اینکه زمان خرید کامل است (یا درست قبل از شروع اصلاح سهام).

وقتی محافظت از فرسایش می شود

برای درک بهتر تأثیر افق سرمایه گذاری در عملکرد فرضی که در آن حفاظت قرار گرفته است ، ما توزیع بازده استراتژی را از سال 2000 برای برگزاری دوره های مختلف از یک تا ده سال محاسبه کردیم (نمودار را ببینید). میانگین بازده منفی است ، ا ز-6. 4 ٪ ت ا-7. 3 ٪ ، با افزایش دوره برگزاری بدتر می شود. علاوه بر این ، فراتر از افق سرمایه گذاری چهار ساله ، خرید سیستماتیک و نورد یک ماهه ATM S& P 500 یک ماهه هرگز بازده مثبتی را به دست نیاورد. پایان کوتاه "منحنی عملکرد" امیدی را ارائه می دهد ، اما پراکندگی بازده بسیار زیاد است.

آیا در معرض خطر قرار گرفتن در معرض خطر قرار دارد؟

گزینه های Put برای ارائه پرچم مستقیم دارایی یا استراتژی اساسی طراحی شده اند. در عمل ، آنها می توانند بسیار گران قیمت باشند ، به خصوص اگر به طور سیستماتیک مورد استفاده قرار گیرد. با این حال ، محافظت از ریسک دم با گزینه ها یک رویکرد جذاب است که به عنوان یک استراتژی هدفمند اجرا می شود. مسلماً ، تجزیه و تحلیل ما صرفاً سطح یک موضوع مهم را خراش می دهد. به عنوان مثال ، می توان انتخاب بهینه "پول" و بلوغ را برای گزینه های Put بررسی کرد. استراتژی های گزینه ، مانند پخش و یقه های قرار دادن ، گزینه های تماس در شاخص های نوسانات و مبادلات پیش فرض اعتباری ، همچنین نامزدهای خوبی برای محافظت از ریسک هستند. مهمترین چیز این است که سرمایه گذاران اغلب هنگام خرید محافظت در برابر غوطه وری در بازار سهام ، با تجارت شدید ریسک روبرو می شوند. این امر اهمیت یک نمونه کارها به خوبی متنوع را در امتداد تخصیص دارایی استراتژیک با برخی از تغییرات تاکتیکی در وهله اول برجسته می کند.