یک وبلاگ برای تجارت ، مبتکران ، رهبران و کارآفرینان

از کدام یک استفاده می شود: نسبت سریع یا نسبت فعلی برای اندازه گیری نقدینگی در تجارت

ارسال شده در تاریخ 4 مارس 2021 توسط مایووا آکینبوت

درست همانطور که مشاغل با شوک Brexit سازگار هستند ، همه گیر جهانی اختلال دیگری را برای مشاغل ایجاد می کند. این دو رویداد عدم اطمینان زیادی را برای بیشتر مشاغل کوچک ایجاد کرده است در حالی که برخی از آنها سود برده اند. مشاغل کوچک در حال تلاش برای افزایش پایداری خود با ظهور بازارهای جدید ، نقاط قوت خود را با معیارهای مالی تغییر می دهند. معیارهای مالی مشاغل کوچک را با فرصت افزایش کارآیی در عملیات ، نقدینگی ، سودآوری و ثبات در دوره عدم اطمینان ارائه می دهند. برخی از مفسران معتقدند که نقدینگی ناکافی دلیل اصلی فروپاشی مشاغل کوچک در دوره عدم اطمینان است.

نسبت سریع به مدیران مشاغل کمک می کند تا نقدینگی مالی مشاغل خود را ارزیابی کنند. این به مدیران مشاغل اطلاع می دهد که چگونه دارایی های فعلی به استثنای موجودی ها می توانند به سرعت به پول نقد تبدیل شوند تا بدهی های فعلی خود را برآورده کنند. این موجودی را نادیده می گیرد زیرا به راحتی به پول نقد تبدیل نمی شود. بر خلاف نسبت فعلی که ارزش موجودی را در نظر می گیرد ، نسبت سریع به طور کلی به عنوان ارزیابی محافظه کارانه از نقدینگی مشاغل مشاهده می شود زیرا بر اساس مشاغل بیشترین دارایی های نقدینگی است. به عنوان مثال ، یک تجارت دارای دارایی های فعلی به ارزش 40،000 پوند از این موجودی 10،000 پوند و 15،000 پوند بدهی فعلی است ، بنابراین این تجارت نسبت سریع 2: 1 دارد. این نشان می دهد که این تجارت می تواند دو بار با دارایی های کوتاه مدت ، بدهی های کوتاه مدت را برآورده کند.

مشاغل با نسبت سریع 1: 1 یا پایین تر می توانند در معرض خطر نگرانی قرار بگیرند. بنابراین ، مشاغل کوچک با دسترسی محدود به وجوه ممکن است دارایی های غیر جاری خود را برای تأمین بدهی های فعلی به فروش برسانند.

بسیاری از مشاغل قبلاً به دلیل Brexit و همه گیر جهانی بسته شده اند و تخمین زده می شود که تقریباً بیشتر ، 98،000 مشاغل کوچک ممکن است از همه گیر فعلی جان سالم به در ببرند. بنابراین ، مدیران مشاغل کوچک که در حال حاضر در تلاش برای زنده ماندن هستند ، باید به معیارهای مالی خود به ویژه نسبت سریع توجه کنند.

بر خلاف نسبت سریع ، بسیاری از مفسران استدلال می کنند که نسبت فعلی نمی تواند برخی از مشاغل را به طور دقیق نقدینگی کوتاه مدت ارزیابی کند. به عنوان مثال ، یک تجارت خرده فروشی که مشتریان فصلی را هدف قرار می دهد ، موجودی را برای این فصل جمع می کند. بنابراین ، در این دوره ، نسبت فعلی افزایش می یابد و پس از فروش فصلی سقوط می کند. از این رو ، نسبت سریع برای ارزیابی توانایی نقدینگی چنین مشاغل بهتر خواهد بود که ارزش موجودی را نادیده می گیرد.

با این حال ، سایر مفسران استدلال می کنند که حذف ارزش موجودی از دارایی های فعلی می تواند یک روش ناکارآمد برای ارزیابی توانایی نقدینگی برای برخی از مشاغل باشد. به عنوان مثال ، مشاغل کوچک مانند مغازه های گوشه ای که درصد زیادی از دارایی های فعلی آنها موجودی سریع در حال حرکت است. بنابراین ، به استثنای موجودی از دارایی فعلی ، مسئولیت فعلی را نسبتاً باد می کند. از این رو ، نسبت سریع تصویری نادرست از تجارت را برای پوشش مسئولیت فعلی خود با مایع ترین دارایی های خود ارائه می دهد.

در پایان ، مدیران مشاغل باید نسبت سریع و نسبت فعلی ، به ویژه در دوره عدم اطمینان را در نظر بگیرند. این امر می تواند اندازه گیری دقیق تری از توانایی شغلی آنها در پرداخت بدهی های کوتاه مدت آنها بدون اینکه مجبور به آتش سوزی دارایی غیرجاری خود شود ، فراهم کند.

مدیران مشاغل باید اطمینان حاصل کنند که نسبت سریع و نسبت فعلی در مقایسه با سایر رقبا در بخش خود بیش از حد زیاد نیست زیرا این می تواند نشان دهنده کنترل ضعیف سرمایه در گردش باشد. این ممکن است نشان دهد که این تجارت به اندازه کافی سریع موجودی خود را تغییر نمی دهد یا موجودی آهسته یا منسوخ را حمل می کند و شیوه های کنترل اعتبار ضعیفی دارد که منجر به تأخیر در پرداختهای مشتریان فراتر از شرایط توافق شده می شود.

این را به اشتراک بگذارید:

• برای به اشتراک گذاری در توییتر کلیک کنید (در پنجره جدید باز می شود)
• برای به اشتراک گذاشتن در فیس بوک کلیک کنید (در پنجره جدید باز می شود)
• برای به اشتراک گذاشتن در LinkedIn کلیک کنید (در پنجره جدید باز می شود)
• برای ارسال پیوند به یک دوست کلیک کنید (در پنجره جدید باز می شود)