اهمیت گسترش پیشنهاد خرید

اسپرد پیشنهاد و درخواست یکی از مفاهیم اساسی سرمایه گذاری و کسب و کار است و اگر آن را به خوبی یاد بگیرید به نفع شما خواهد بود! همچنین به درک این مفهوم قدرتمند مالی کمک می کند تا بهترین قیمت را برای خریدهای عمده خود مانند یک ماشین جدید به توافق برسانید.

تاریخچه گسترش پیشنهادات خرید

بازار جایی است که فروشندگان و خریداران برای انجام معاملات با یکدیگر ملاقات می کنند. از زمان انسان های اولیه، تاجران حرفه ای در مکانی مانند بازار شهر یا بازار جمع می شدند تا تجارت کالاهایی را که جمع آوری یا ایجاد کرده بودند انجام دهند.

بازارهای مالی مدرن به نوعی توسعه یافتند. معامله گران در بازارها جمع شدند و وعده ها و مطالبات مالی را رد و بدل کردند. قهوه خانه های لندن و آمستردام از اولین بازارهای سهام رسمی بودند. بیمه گران دریایی گرد هم می آیند تا برای کشتی ها و محموله ها بیمه کنند. سرمایه گذاران می توانند کشتی های تجاری یا حتی شرکت های خصوصی مانند فرانسیس دریک را برای سهمی از سود تامین مالی کنند.

این که آیا بازار یک بازار "با اعتراض باز" مانند یک بورس اوراق بهادار قدیمی یا یک بازار الکترونیکی است، مفهوم "پراکندگی پیشنهاد خرید" بسیار مهم است.

درک گسترش پیشنهاد و درخواست

پیشنهاد قیمتی است که خریدار حاضر است برای یک سهم یا محصول بپردازد. او این پیشنهاد را برای اطلاع فروشندگان از قیمتی که مایل به پرداخت آن است قرار می دهد. این نشان دهنده ارزشی است که او انتظار دارد از معامله به دست آورد.

"درخواست" یا "پیشنهاد" قیمتی است که فروشنده تعیین می کند و قیمتی است که فروشنده معتقد است می تواند برای محصول دریافت کند.

"پرداخت پیشنهاد خرید" تفاوت بین قیمت خریدار و قیمت فروشنده است. در زمینه اوراق قرضه گاهی اوقات به این "پراکندگی قیمت" گفته می شود، زیرا بسیاری از اوراق قرضه بر اساس بازدهی خود معامله می شوند.

اسپردها و بازارها

اگر قیمت ها بسیار نزدیک به یکدیگر باشد، این بدان معناست که خریدار و فروشنده هر دو نظر نسبتاً مشابهی در مورد ارزش هر چیزی که فروخته می شود دارند.

یک اسپرد پیشنهادی بسیار کوچک نشان می دهد که بازار بسیار کارآمد است و هر دو طرف بازار اطلاعات یا انگیزه های مشابهی دارند. به این بازار بسیار «مایع» می گویند، به ویژه اگر حجم قابل توجهی هم در پیشنهاد و هم در «هر طرف بازار» عرضه شود.

اکنون یک اسپرد پیشنهادی خرید بسیار گسترده را در نظر بگیرید. این نشان دهنده اختلاف نظر زیاد بین خریداران و فروشندگان است. همچنین می تواند بازاری بدون حجم زیاد را نشان دهد.

بازارسازان و نقدینگی

برای افزایش تعداد معاملات در یک بازار و افزایش نقدینگی ، بازارها اغلب "متخصص" و "سازنده بازار" را در یک سهام یا اوراق قرضه خاص تعیین می کنند. نقش سازنده بازار تسهیل معاملات است. در صورت عدم پیشنهاد ، یک سازنده بازار پیشنهاد را ارائه می دهد. اگر پیشنهادی وجود نداشته باشد ، سازنده بازار پیشنهادی را ارائه می دهد. اگر سازنده بازار "هر دو طرف" بازار باشد ، هم قیمت پیشنهاد را تأمین می کند و قیمت آن را می پرسد ، این "ساخت بازار" نامیده می شود.

به عنوان مثال ، اگر سهام 20 دلار معامله شود ، یک سازنده بازار ممکن است پیشنهاد 20. 10 دلار و پیشنهاد 19. 90 دلار را ارائه دهد. گفته می شود که وی "در حال تماس با بازار" 19. 90 دلار/20. 10 دلار است. گفته می شود که نقطه معاملات 20 دلار "قیمت متوسط بازار" است.

توجه داشته باشید که هرکسی که نیاز به خرید این سهام دارد ، باید 20. 10 دلار بپردازد. هرکسی که مایل به فروش باشد ، باید با قیمت 19. 90 دلار بفروشد. چه کسی تفاوت می کند؟البته سازنده بازار. 0. 20 دلار یا 1 ٪ قیمت نشان دهنده سود تولید کننده بازار برای خرید با پیشنهاد 19. 90 دلار و فروش با پیشنهاد 20. 10 دلار است. این ممکن است برای افراد ناعادلانه ناعادلانه به نظر برسد ، اما اینگونه است که نقدینگی به بازار ارائه می شود. سازنده بازار خطری را که یک خریدار برای سهام خود خریداری نکرده است ، فرض می کند. در این صورت ، سازنده بازار "موقعیت" در سهام دارد که شامل "موجودی" وی است.

این روشی است که نقدینگی به یک بازار مالی ارائه می شود.

هرچه سهام غیرقانونی تر باشد ، پیشنهاد پیشنهاد را گسترده تر می کند. این امر جبران خسارت بیشتری می کند که تولید کننده بازار برای ریسک کردن سرمایه خود است.

بازارهای مصرف کننده و گسترش پیشنهادات

مفهوم گسترش پیشنهادات می تواند برای هر بازاری از سوغات در ساحل تا خرید ماشین اعمال شود. با یک ماشین ، پیشنهاد با قیمتی که خریدار مایل به پرداخت آن است نشان داده شده است و پیشنهاد قیمت آن است که فروشنده خودرو در لیست ماشین برای فروش قرار می دهد.

بیایید موقعیت فروشنده خودرو و خریدار خودرو را در نظر بگیریم. خریدار می خواهد تا حد امکان پرداخت کند اما فروشنده باید هزینه های خود را تأمین کند. فروشنده "قیمت خرده فروشی پیشنهادی سازنده" یا MSRP را تبلیغ می کند. بیشتر خریداران به عنوان فروشندگان خودرو در زیر این سطح می پردازند. فروشنده باید کمترین قیمت را که می تواند ماشین را بفروشد ، در نظر بگیرد؟خوب ، فروشندگان همه توسط تولید کنندگان یک قیمت یکسان برای یک ماشین هستند. این "هزینه فروشنده" نامیده می شود. تفاوت بین MSRP و هزینه فروشنده ، گسترش پیشنهادات و سود بالقوه فروشنده است.

تمام خریدار می داند MSRP است. چگونه او می تواند بفهمد هزینه فروشنده چقدر است؟خوشبختانه ، منابع مختلفی برای این کار وجود دارد ، مانند گزارش های مصرف کنندگان یا Edmunds.com که از آن یک خریدار می تواند گزارشی را خریداری کند که شامل هزینه فروشنده باشد. با این اطلاعات مسلح ، خریدار می تواند در مورد معامله بهتر مذاکره کند.

بعضی اوقات خریدار می تواند یک ماشین زیر هزینه فروشنده خریداری کند. چگونه می تواند این باشد؟اگر نمایندگی ماشین را بفروشد ، نمی تواند از احتمال سرویس دهی برای ماشین سوء استفاده کند. با توجه به اینکه اکنون اتومبیل ها مدت زمان بسیار طولانی دارند ، سرویس دهی به بخش بسیار بیشتری از سود فروشندگان تبدیل می شود. نمایندگی ها همچنین می دانند که اگر آنها ماشین بفروشند ، به طور بالقوه می توانند خریدار را برای ثبت نام در "حاشیه بالا" و خدمات بسیار سودآور مانند Rust Prodoging یا ضمانت طولانی ثبت کنند. اگر خریدار تشک های ماشین زمستانی یا لوازم جانبی دیگر را از فروشنده خریداری کند ، اینها به سود کلی فروشنده نیز می افزاید و هرگونه ضرر در فروش واقعی خودرو را جبران می کند.< Span> تمام خریدار می داند MSRP است. چگونه او می تواند بفهمد هزینه فروشنده چقدر است؟خوشبختانه ، منابع مختلفی برای این کار وجود دارد ، مانند گزارش های مصرف کنندگان یا Edmunds.com که از آن یک خریدار می تواند گزارشی را خریداری کند که شامل هزینه فروشنده باشد. با این اطلاعات مسلح ، خریدار می تواند در مورد معامله بهتر مذاکره کند.