گسترش یافته با سه سطح مختلف استرول های روغن نباتی و میزان کاهش کلسترول در افراد normocholesterolamemic و خفیف فشار خون بالا

هدف: به منظور بررسی رابطه دوز-پاسخ بین کاهش کلسترول و سه میزان مصرف متفاوت ، نسبتاً کم استرول های گیاهی (0. 83 ، 1. 61 ، 3. 24 گرم در روز) از گسترش. برای بررسی اثرات ویتامین های محلول در لیپید (PRO).

طراحی: یک پلاسبو دو سو کور تصادفی کنترل شده با استفاده از پنج گسترش و چهار دوره ، کنترل شده با پلاسبو دوسوکور دو سو کور کنترل شده. پنج گسترش مطالعه شامل کره ، گسترش تجاری در دسترس و سه گسترش تجربی با سه غلظت مختلف استرول های گیاهی است.

موضوعات: صد داوطلبان هنجارچلسترومی و خفیف دارای فشار خون بالا در آن شرکت کردند.

مداخلات: هر یک از افراد چهار گسترش ، هر یک برای مدت 3. 5 هفته مصرف می کردند.

یافته ها: در مقایسه با گسترش شاهد ، کلسترول کل با 0. 26 (CI: 0. 15-0. 36) ، 0. 31 (CI: 0. 20-0. 41) و 0. 35 (CI: 0. 25-0. 46) MMOL/L ، برای مصرف روزانه 0. 83 ، 1. 61 و 1. 61 کاهش یافته است. 3. 24 گرم استرول های گیاهی. برای کلسترول LDL این کاهش 0. 20 (CI: 0. 10-0. 31) ، 0. 26 (CI: 0. 15-0. 36) و 0. 30 (CI: 0. 20-0. 41) بود. کاهش در نسبت LDL/HDL به ترتیب 0. 13 (CI: 0. 04-0. 22) ، 0. 16 (CI: 0. 07-0. 24) و 0. 16 (CI: 0. 07-0. 24) بود. تفاوت در کاهش کلسترول بین دوزهای استرول گیاهی مصرفی از نظر آماری معنی دار نبود. پلاسما ویتامین K1 و 25-OH-Vitamin D و لیپید استاندارد پلاسما لیکوپن و آلفا توکوفرول تحت تأثیر مصرف گسترش غنی سازی استرل گیاه قرار نگرفتند ، اما غلظت های کاروتن با افزایش سطح پلاسما (آلفا + بتا) کاهش یافت و در حدود 11 و 19 کاهش یافت. با مصرف روزانه 0. 83 و 3. 24 گرم استرول های گیاهی در گسترش.

نتیجه گیری: سه دوز نسبتاً کم استرول های گیاهی اثر کاهش کلسترول قابل توجهی از 4. 9-6. 8 ٪ ، 6. 7-9. 9 ٪ و 6. 5-7. 9 ٪ ، برای کل ، کلسترول LDL و کلسترول LDL/HDL ، بدونویتامین های محلول در لیپید (PRO) به طور قابل توجهی تأثیر می گذارد. تفاوت معنی داری در کاهش کلسترول بین سه دوز استرول های گیاهی قابل تشخیص نیست. این مطالعه تأیید می کند که مصرف حدود 1. 6 گرم از استرول های گیاهی در روز سودمند بر غلظت کلسترول پلاسما تأثیر می گذارد بدون اینکه بر غلظت کاروتنوئید پلاسما تأثیر بگذارد.

مقالات مشابه

Weststrate JA، Meijer GW. Weststrate JA، و همکاران. یورو جی کلین نوتر. مه 1998؛ 52 (5): 334-43. doi: 10. 1038/sj. ejcn. 1600559. یورو جی کلین نوتر. 1998. PMID: 9630383 کارآزمایی بالینی.

Sierksma A، Weststrate JA، Meijer GW. Sierksma A، و همکاران. برادر جی نوتر. اکتبر 1999؛ 82 (4): 273-82. برادر جی نوتر. 1999. PMID: 10655976 کارآزمایی بالینی.

Christiansen LI، Lähteenmäki PL، Maelin MR، Seppanen-Laakso TE، Hiltunen RV، Yliruusi JK. کریستینسن LI، و همکاران. Eur J Nutr. 2001 آوریل؛ 40 (2): 66-73. doi: 10. 1007/s003940170017. Eur J Nutr. 2001. PMID: 11518201 کارآزمایی بالینی.

Baumgartner S، Ras RT، Trautwein EA، Mensink RP، Plat J. Baumgartner S، و همکاران. Eur J Nutr. 2017 آوریل؛ 56 (3): 909-923. doi: 10. 1007/s00394-016-1289-7. Epub 2016 Sep 3. Eur J Nutr. 2017. PMID: 27591863 مقاله رایگان PMC. مرور.

Ntanios FY، Duchateau GS. Ntanios FY، و همکاران. Int J Vitam Nutr Res. 2002 ژانویه؛ 72 (1): 32-9. doi: 10. 1024/0300-9831. 72. 1. 32. Int J Vitam Nutr Res. 2002. PMID: 11887750 بررسی.

ذکر شده توسط

Colletti A، Fratter A، Pellizzato M، Cravotto G. Colletti A، و همکاران. مواد مغذی. 2022 نوامبر 11; 14 (22): 4769. doi: 10. 3390/nu14224769. مواد مغذی. 2022. PMID: 36432457 مقاله رایگان PMC. مرور.

ماتسوکا آر. ماتسوکا آر. غذاها. 14؛ 11 (8): 1141 آوریل 2022. doi: 10. 3390/foods11081141. خوراکی ها. 2022. PMID: 35454728 مقاله رایگان PMC. مرور.

Sharma N، Tan MA، An SSA. شارما ان و همکارانInt J Mol Sci. 2021 نوامبر 12; 22 (22): 1doi: 10. 3390/ijms222212255. Int J Mol Sci. 2021. PMID: 34830148 مقاله رایگان PMC. مرور.

Makhmudova U، Schulze PC، Lütjoha D، Weingärtner O. Makhmudova U، و همکاران. نماینده آترواسکلر کر2021 سپتامبر 1; 23 (11): 68. doi: 10. 1007/s11883-021-00964-x. نماینده آترواسکلر کر2021. PMID: 34468867 مقاله رایگان PMC. مرور.

Martianto D, Bararah A, Andarwulan N, Średnicka-Tober D. Martianto D, et al. مواد مغذی. 2021 ژانویه 29؛ 13 (2): 452. doi: 10. 3390/nu13020452. مواد مغذی. 2021. PMID: 33572980 مقاله رایگان PMC.