فروش مستقیم

این شکل از خرده فروشی ها از چند قرن پیش سرچشمه گرفته است و به یک صنعت چند میلیارد دلاری متشکل از شرکت هایی که در حال فروش درب به درب ، دفتر به دفتر یا در جلسات فروش خصوصی هستند ، قارچ شده است. پیشروان در صنعت فروش مستقیم شامل شرکت Fuler Brush (برس ، جاروها و غیره) ، الکترولوکس (جاروبرقی) و ایوان (لوازم آرایشی) است. علاوه بر این ، Tupperware پیشگام رویکرد فروش خانه بود ، که در آن دوستان و همسایگان در خانه ای جمع می شوند که محصولات Tupperware نشان داده و فروخته می شوند. بازاریابی شبکه ای ، یک رویکرد فروش مستقیم شبیه به فروش خانه ، همچنین در بازارها در سراسر جهان شیوع دارد. در مدل مورد استفاده شرکت هایی مانند Amway و Shaklee ، توزیع کنندگان نه تنها به خاطر فروش مستقیم خود بلکه برای فروش کسانی که آنها برای توزیع کننده تبدیل شده اند ، پاداش می گیرند. در سال 2007 ، شرکت مادر Amway با راه اندازی Fanista ، یک وب سایت که رسانه های سرگرمی مانند کتاب ، فیلم و موسیقی را به فروش می رساند ، ضمن پاداش کاربران برای آوردن سایر مشتریان به سایت ، یک مدل استخدام اینترنت را آزمایش کرد.

بازاریابی مستقیم

بازاریابی مستقیم تماس مستقیم بین فروشنده (تولید کننده یا خرده فروش) و مصرف کننده است. به طور کلی ، یک فروشنده می تواند به دلیل دسترسی مستقیم به آن ، پاسخ به یک پیشنهاد را اندازه گیری کند. اگرچه بازاریابی مستقیم فقط در اواخر قرن بیستم محبوبیت گسترده ای را به عنوان یک استراتژی بازاریابی کسب کرد ، اما بیش از صد سال با موفقیت مورد استفاده قرار گرفت. Sears ، Roebuck و Company و Montgomery Ward & Co. به عنوان بازاریاب مستقیم در اواخر دهه 1880 شروع به کار کردند و محصولات خود را صرفاً با سفارش پستی می فروشند. با این حال ، یک قرن بعد ، هر دو شرکت بیشتر مشاغل خود را در فروشگاه های خرده فروشی انجام می دادند. Montgomery Ward در سال 2001 عملیات را متوقف کرد اما در سال 2004 به عنوان یک شرکت تجارت الکترونیکی احیا شد. بسیاری از فروشگاه های معاصر و فروشگاه های تخصصی عملیات فروشگاه خود را با معاملات بازاریابی مستقیم از طریق پست ، تلفن یا اینترنت تکمیل می کنند. بنگاه های سفارش پستی در دهه 1950 و 60 در قاره اروپا ، انگلیس و برخی دیگر از کشورهای بسیار صنعتی رشد کردند. بازاریابی مستقیم مدرن به طور کلی توسط فناوری های پیشرفته پایگاه داده پشتیبانی می شود که رفتار خرید هر مشتری را ردیابی می کند. این فناوری ها توسط شرکت های خرده فروشی مستقر مانند Quelle و Neckerma در آلمان استفاده می شوند و پایه و اساس مشاغل سفارش پستی مانند J. Crew ، The Sharper Image و L. L. Bean (همه در ایالات متحده) هستند. بازاریابی مستقیم یک پدیده تجاری در سراسر جهان نیست ، زیرا عملیات سفارش پستی به عناصر زیرساختی نیاز دارد که هنوز در بسیاری از کشورها فاقد آن هستند ، مانند شبکه های حمل و نقل کارآمد و روش های ایمن برای انتقال پرداخت.

بازاریابی مستقیم از اشکال اولیه خود گسترش یافته است ، از جمله آنها نامه های پستی مستقیم و کاتالوگ ، شامل وسایل نقلیه مانند Telemarketing ، رادیو و تلویزیون پاسخ مستقیم و خرید اینترنتی است. بر خلاف بسیاری از اشکال دیگر ارتقاء ، یک کمپین بازاریابی مستقیم از نظر کمی قابل اندازه گیری است.

فروش خودکار

فروش اتوماتیک یک منطقه منحصر به فرد در کالاهای غیرقانونی است زیرا انواع کالاهای ارائه شده از طریق دستگاه های فروش اتوماتیک همچنان در حال رشد است. در ابتدا ، کالاهای ضربه ای با ارزش راحتی بالا مانند سیگار ، نوشابه ، آب نبات ، روزنامه ها و نوشیدنی های گرم ارائه می شد. با این حال ، طیف گسترده ای از محصولاتی مانند Hosiery ، لوازم آرایشی ، میان وعده های غذایی ، تمبرهای پستی ، کتاب های شومیز ، آلبوم های ضبط ، فیلم دوربین و حتی کرم های ماهیگیری از طریق دستگاه ها در دسترس قرار گرفته است.

عملیات ماشین های خودکار معمولاً در سایت های متعلق به سایر مشاغل، مؤسسات و آژانس های حمل و نقل ارائه می شود. آنها را می توان در دفاتر، پمپ بنزین ها، فروشگاه های خرده فروشی بزرگ، هتل ها، رستوران ها و بسیاری از مناطق دیگر یافت. در ژاپن ماشین های فروش خودکار گوشت گاو منجمد، گل های تازه، ویسکی، جواهرات، و حتی نام شرکای احتمالی قرار می دهند. در سوئد ماشین های فروش خودکار به عنوان یک کانال تکمیلی برای فروشگاه های خرده فروشی توسعه یافته اند، جایی که ساعات کار در آن ها توسط قانون محدود شده است. هزینه های بالای ساخت، نصب و بهره برداری تا حدودی گسترش خرده فروشی ماشین های فروش را محدود کرده است. علاوه بر این، مصرف کنندگان معمولاً حق بیمه بالایی برای کالاهای فروخته شده می پردازند.

سازمان های خرده فروشی

در حالی که بازرگانان می توانند اجناس خود را از طریق یک فروشگاه یا فرمت خرده فروشی غیر فروشگاهی بفروشند، سازمان های خرده فروشی نیز می توانند خود را به روش های مختلف ساختار بدهند. انواع عمده سازمان های خرده فروشی عبارتند از: زنجیره های شرکتی، زنجیره های داوطلبانه و تعاونی های خرده فروش، تعاونی های مصرف کننده، سازمان های حق رای دادن، و شرکت های تجاری.

زنجیره های شرکتی

دو یا چند فروشگاه که دارای مالکیت و کنترل مشترک، عملیات خرید و بازرگانی متمرکز و خطوط مشابه کالا هستند، فروشگاه های زنجیره ای شرکتی محسوب می شوند. به نظر می رسد فروشگاه های زنجیره ای شرکتی در صنایع غذایی، دارو، کفش، انواع و پوشاک قوی ترین هستند. فروشگاه های زنجیره ای مدیریت شده نسبت به فروشگاه های مستقل دارای مزایای متعددی هستند. از آنجایی که زنجیره های مدیریت شده حجم زیادی از محصولات را خریداری می کنند، تامین کنندگان مایل به ارائه مزیت های هزینه ای هستند که معمولاً در دسترس سایر فروشگاه ها نیست. این صرفه جویی را می توان در قالب قیمت های پایین تر و فروش بهتر به مصرف کنندگان منتقل کرد. علاوه بر این، از آنجایی که زنجیره های مدیریت شده در چنین مقیاس وسیعی فعالیت می کنند، می توانند پرسنل متخصص و با تجربه بیشتری را استخدام کنند، که ممکن است بهتر بتوانند از فرصت های خرید و تبلیغات استفاده کامل کنند. فروشگاه های زنجیره ای همچنین این فرصت را دارند که از صرفه جویی در مقیاس در زمینه تبلیغات، طراحی فروشگاه و کنترل موجودی استفاده کنند. با این حال، یک زنجیره شرکتی ممکن است معایبی نیز داشته باشد. اندازه و بوروکراسی آن اغلب علاقه، انگیزه، خلاقیت و انگیزه خدمات مشتری کارکنان را تضعیف می کند.

زنجیره های داوطلبانه و تعاونی های خرده فروش

اینها انجمن های خرده فروشان مستقل بر خلاف زنجیرهای شرکت ها هستند. زنجیرهای داوطلبانه از خرده فروشان که درگیر خرید فله و تجارت جمعی هستند ، در بسیاری از کشورها شیوع دارند. فروشگاه های سخت افزار با ارزش واقعی این نوع ترتیب را در ایالات متحده نشان می دهند. در اروپای غربی چندین زنجیره بزرگ از خرده فروشان با حمایت مالی عمده فروشی وجود دارد که در چندین کشور واقع شده اند ، هر فروشگاه با استفاده از همین نام و به طور معمول ، همان مارک های محصولات را ارائه می دهند اما یک شرکت مستقل باقی مانده است. زنجیرهای تحت حمایت عمده فروشی همان نوع خدمات را برای مشتریان خود ارائه می دهند ، مانند زنجیره های خرده فروشی یکپارچه مالی. تعاونی های خرده فروش ، مانند فروشگاه های سخت افزار ACE ، به عنوان خرده فروشان مستقل که یک سازمان خرید مرکزی ایجاد می کنند و اقدامات ارتقاء مشترک را انجام می دهند ، گروه بندی می شوند.

تعاونی های مصرف کننده

تعاونی های مصرف کننده یا تعاونی ها ، خرده فروشی هستند که به دلیل منافع متقابل خود توسط مصرف کنندگان متعلق و اداره می شوند. اولین فروشگاه تعاونی مصرف کننده در سال 1844 در Rochdale ، انگلیس تأسیس شد و بیشتر تعاونی ها پس از همان اصول اصلی مدل سازی می شوند. آنها مبتنی بر عضویت در مصرف کننده آزاد ، رأی مساوی در بین اعضا ، خدمات محدود به مشتری و سود مشترک در بین اعضا در قالب تخفیف ها به طور کلی مربوط به مبلغ خریدهای آنها هستند. تعاونی های مصرف کننده در سراسر اروپای غربی و شمالی ، به ویژه در دانمارک ، فنلاند ، ایسلند ، نروژ ، سوئد و انگلیس ، محبوبیت گسترده ای کسب کرده اند. تعاونی ها به طور معمول پدیدار می شوند زیرا ساکنان جامعه معتقدند که قیمت خرده فروشان محلی خیلی زیاد است یا خدمات عادی است.

سازمان های حق رای دادن

ترتیبات حق رای دادن با یک رابطه قراردادی بین یک حق رای دهنده (یک سازنده ، عمده فروش یا سازمان خدمات) و حق رای دادن (کارآفرینان مستقل که حق مالکیت و بهره برداری از هر تعداد واحد در سیستم های حق رای دادن را خریداری می کنند) مشخص می شود. مشخص شده توسط یک محصول منحصر به فرد ، خدمات ، روش تجارت ، نام تجاری یا حق ثبت اختراع ، حق رای دادن در بسیاری از صنایع از جمله غذاهای فست فود ، فروشگاه های ویدیویی ، مراکز بهداشتی و تناسب اندام ، سالن مو ، اجاره اتومبیل ، متل و آژانس های مسافرتی برجسته بوده است. شرکت مک دونالد نمونه بارز یک سازمان خرده فروشی حق رای دادن است که حق رای دادن در سراسر جهان است.

کنگلومرهای تجاری

کنگلومراهای تجاری چندین خط و اشکال متنوع خرده فروشی را تحت مالکیت مرکزی ترکیب می کنند و همچنین توزیع و مدیریت عملکردها را یکپارچه می کنند. کنگلومراهای تجاری، شرکت های نسبتاً آزاد هستند.

تسهیلگران بازاریابی

از آنجایی که کارکردهای بازاریابی به تخصص قابل توجهی نیاز دارند، اغلب برای سازمان استفاده از کمک تسهیل کنندگان بازاریابی مستقل هم کارآمد و هم مؤثر است. اینها سازمانها و مشاورانی هستند که مسئولیت اصلی یا اصلی آنها رسیدگی به وظایف بازاریابی است. در بسیاری از شرکت های بزرگتر، تمام یا برخی از این وظایف به صورت داخلی انجام می شود. با این حال، این امر در اکثر شرکت ها که معمولاً فقط به کمک پاره وقت یا دوره ای از تسهیلگران بازاریابی نیاز دارند، ضروری یا قابل توجیه نیست. همچنین، اکثر شرکت ها نمی توانند از حقوق و هزینه های عملیاتی مورد نیاز برای حفظ تسهیلات بازاریابی به عنوان بخشی دائمی از کارکنان خود حمایت کنند. علاوه بر این، پیمانکاران بازاریابی مستقل می توانند مؤثرتر از یک بخش داخلی باشند، زیرا تسهیلگران غیرکارمند می توانند تخصص گسترده تر و دیدگاه های عینی تری داشته باشند. علاوه بر این، پیمانکاران مستقل اغلب انگیزه بیشتری برای عملکرد در استانداردهای بالا دارند، زیرا رقابت در بازار تسهیل کننده معمولاً تهاجمی است و عملکرد ضعیف می تواند به معنای از دست دادن تجارت باشد.

چهار نوع عمده تسهیل کننده بازاریابی وجود دارد: آژانس های تبلیغاتی، شرکت های تحقیقاتی بازار، شرکت های حمل و نقل و شرکت های انبارداری.

آژانس های تبلیغاتی

آژانس های تبلیغاتی مسئول راه اندازی، مدیریت و اجرای ارتباطات بازاریابی پولی هستند. علاوه بر این، برخی از آژانس ها به انواع دیگر ارتباطات بازاریابی، از جمله روابط عمومی، ترویج فروش، رسانه های تعاملی و بازاریابی مستقیم، متنوع شده اند. آژانس ها معمولاً از چهار بخش تشکیل می شوند: مدیریت حساب، یک بخش خلاق، یک گروه تحقیقاتی و یک بخش برنامه ریزی رسانه. افرادی که در مدیریت حساب هستند به عنوان رابط بین مشتری و آژانس عمل می کنند و اطمینان می دهند که نیازهای مشتری به آژانس اطلاع رسانی می شود و توصیه های آژانس به وضوح توسط مشتری درک می شود. مدیران حساب همچنین جریان کار را در آژانس مدیریت می کنند و مطمئن می شوند که پروژه ها طبق برنامه پیش می روند. بخش خلاق جایی است که تبلیغات در آن تصور، توسعه و تولید می شود. هنرمندان، نویسندگان و تولیدکنندگان با هم کار می کنند تا پیامی را ایجاد کنند که اهداف آژانس و مشتری را برآورده کند. در این بخش شعارها، جینگل ها و آرم ها توسعه می یابد. بخش تحقیقات داده ها را در مورد بازار هدف و مصرف کنندگان جمع آوری و پردازش می کند. این اطلاعات پایه ای برای کار بخش خلاق و مدیریت حساب فراهم می کند. پرسنل برنامه ریزی رسانه در انتخاب و درج آگهی در رسانه های چاپی و پخش تخصص دارند.