راهنمای ما برای انواع ابرها به شما در شناسایی ابرها و نوع سیستم آب و هوایی آنها کمک می کند

هر چند وقت یکبار صبح به آسمان نگاه می کنید تا ببینید که آسمان قبل از عزیمت به محل کار یا دانشگاه چقدر ابری یا پاک است؟ما حتی این کار را به طور ناخودآگاه انجام می دهیم تا آنچه را که انتظار داشتیم هوا برای روز باشد تأیید کنیم. اما آیا می دانید واقعاً چقدر می توانید از دانستن اینکه به چه نوع ابر نگاه می کنید بگویید؟

باید اعتراف کنم ، برخی از انواع مختلف سیستم های ابری می توانند تقریباً یکسان با ناظر گاه به گاه به نظر برسند. صادقانه بگویم ، حتی می تواند برای برخی از علاقه مندان به آب و هوایی فصلی گیج کننده باشد.

و برای اینکه همه چیز گیج کننده تر شود ، شما به مناسبت عجیب و غریب در جایی که باران سبک یا دچار آبشویی بدون ابر در چشم می شوید ، دارید. این پدیده به عنوان یک آفتابگردان یا Serein نامیده می شود.

هدف از این مقاله این است که آن را تا حد امکان برای شما آسان تر کنید که یاد بگیرید انواع مختلفی از ابرها را از هر یک تشخیص دهید.

برای اینکه همه چیز گیج کننده تر شود ، چندین روش مختلف برای طبقه بندی یا گروه بندی انواع مختلف ابرها با هم استفاده می کنید.

شکل طبقه بندی که بیشترین حس را ایجاد می کند و در جامعه هواشناسی بسیار پذیرفته می شود ، همان چیزی است که در این مقاله به آن خواهیم پرداخت.

این سیستم ابرها را با توجه به ارتفاع آنها در جو طبقه بندی می کند. در مجموع چهار گروه اصلی با ده سیستم ابر اصلی که در هر گروه سازماندهی شده اند وجود دارد.

من ابتدا چهار گروه مختلف ابری را از جمله ده سیستم ابری مرتبط با هر گروه نامگذاری و لیست می کنم. ما سپس به بررسی هر سیستم ابری با ویژگی ها و ویژگی های منحصر به فرد آنها خواهیم پرداخت.

4 نوع ابر و 10 سیستم ابری خاص مرتبط با هر یک

همانطور که قبلاً نیز اشاره کردم ، چهار گروه اصلی ابر با توجه به ارتفاع آنها طبقه بندی می شوند ، با ده سیستم ابر اصلی ذکر شده در زیر دسته ای که با آنها در ارتباط هستند:

1) ابرهای بلند

2) ابرهای میانی

3) ابرهای کم

4) ابرهای چند سطحی (ابرهایی با ساخت عمودی بزرگ)

اکنون که شما یک ایده واضح دارید که چهار گروه اصلی ابر و همچنین ده ابر اصلی و گروهی که با آنها در ارتباط هستند ، می توانیم با جزئیات بیشتری روی هر گروه و سیستم ابری تمرکز کنیم.

ابرهای بلند

ابرها در هنگام بروز در ارتفاعات 6096 متر (20 000 فوت) یا بالاتر ، به عنوان ابرهای بلند لس می شوند. در این ارتفاعات درجه حرارت زیر نقطه انجماد قرار می گیرد ، به این معنی که رطوبت آب در ابرها به شکل کریستال های یخی یا قطرات آب فوق العاده است.

(قطرات آب فوق العاده آب آب است که به صورت مایع زیر نقطه انجماد باقی می ماند. پس از تماس با کریستال های یخ یا هر جسم دیگری مانند گرد و غبار یا گرده ، با این حال ، آنها بلافاصله به شکل کریستالی یخ می زنند.)

با توجه به ارتفاع این ابرها ، آنها به خودی خود بارندگی به هیچ وجه ایجاد نمی کنند. با این حال ، آنها گاهی اوقات به عنوان شاخص های اولیه هوای طوفانی که بعداً دنبال می شوند ، دیده می شوند.

ابرهایی که معمولاً در این ارتفاع یافت می شوند عبارتند از: سیروس ، سیروکومولوس و ابرهای سیروستاتوس:

1) ابرهای سیروس

ابرهای سیروس ابرهایی نازک و پر از پررنگ هستند که در یک روز غیر واضح و آفتابی در آسمان می بینید. برخی از قسمت های این ابرهای پوسته پوسته به دلیل ماهیت سبک ، ظاهری تقریباً شفاف دارند.

همانطور که در بسیاری از ابرهای سطح بالا رایج است ، آنها همیشه در شرایط آب و هوایی شفاف و دلپذیر اتفاق می افتند. با این حال ، همانطور که قبلاً اشاره کردم ، آنها ممکن است شاخص های اولیه هوای طوفانی یا جبهه های گرم باشند.

2) ابرهای سیروکومولوس

ابرهای سیروکومولوس تنوع ابرهای سیروس هستند. آنها ابرهایی به نظر می رسند که اغلب در ردیف ها مرتب می شوند. برخی از هواشناسان آنها را به عنوان نوعی تخریب شده از ابرهای سیروس می دانند.

این ابرهای با ارتفاع بالا کوچک و بسیار کوتاه هستند و گاهی اوقات به عنوان ابر به آنها گفته می شود. مانند ابرهای سیروس ، آنها ظاهر می شوند و با شرایط آب و هوایی واضح و دلپذیر همراه هستند.

3) ابرهای سیروستراتوس

ابرهای Cirrostratus را می توان به عنوان یک حجاب شفاف از ابرها توصیف کرد. بر خلاف دو ابر سطح بالا که قبلاً ذکر شد ، ظاهری بسیار صاف دارند.

حجاب ابرهای شیری که به نظر می رسد گاهی اوقات تقریباً کل آسمان را پوشش می دهد. به دلیل انکسار نور توسط کریستال های یخ ، این ابرها هاله های رنگین کمان را که اغلب در اطراف خورشید شکل می گیرند ، تشکیل می دهند.

این ابرها نشانه ای از رطوبت زیاد در جو فوقانی است که اغلب پیش از ورود یک جبهه گرم است.

ابرهای میانی

ابرهای میانی معمولاً در ارتفاعات بین 2000 متر (6 500 فوت) و 6096 متر (20 000 فوت) رخ می دهد.

از آنجا که در جو بسیار پایین تر به نظر می رسند ، برخی از تراکم در بالای نقطه انجماد آب شکل می گیرد. این بدان معنی است که ابرهای میانی حاوی مخلوطی از کریستال های یخ و قطرات آب هستند.

جدا از ظاهر پایین در جو ، آنها نیز نسبت به ابرهای سطح بالاتر متراکم تر هستند. این بدان معنی است که آنها کمتر مستعد شفاف هستند و اجازه می دهند نور خورشید از طریق آن استفاده کند.

ابرهای میانی به ندرت هرگونه بارندگی را تولید می کنند. آنها ، گاهی اوقات ، آنچه را با نام Virga ایجاد می کنند ، ایجاد می کنند.(ویرگا باران یا برف است که شروع به ریزش می کند ، اما قبل از رسیدن به زمین تبخیر می شود).

4) ابرهای altocumulus

ابرهای Altocumulus یک منظره بسیار رایج در سراسر جهان است. آنها با ظاهر پشمی ، گرد/بیضی شکل مشخص می شوند. این ابرهای لکه دار ظاهری خاکستری سفید تا روشن دارند و گاهی اوقات در ردیف های موازی شکل می گیرند.

این ابرها که اغلب در صبح های گرم و مرطوب در جو میانه مشاهده می شوند ، می توانند شروع طوفان یا جبهه های سرد را نشان دهند. زمان سال و موقعیت مکانی شما نوع آب و هوای مورد انتظار را تعیین می کند.

5) ابرهای Altostratus

پتو یکنواخت و خاکستری پوشش ابر که اغلب کل آسمان را پر می کند ، یکی از ویژگی های علامت تجاری ابرهای Altocumulus است.

این ابرهای سطح میانی بسیار متراکم تر از ابرهای سیراروستاتوس شکل مشابه هستند که در جو بالاتر هستند ، به این معنی که آنها شفاف کمتری دارند و اجازه نمی دهند سایه ها روی زمین ریخته شوند. آنها هنوز به اندازه کافی نازک هستند تا بتوانند خورشید را از طریق آنها ببینند.

ابرهای Altostratus غالباً با باران سبک همراه هستند ، اما به دلیل قد و تراکم آنها ، آنها قادر به تولید باران های سنگین نیستند.

ابرهای کم

ابرهای کم در ارتفاعات زیر 2000 متر (6 500 فوت) تشکیل می شوند. در این ارتفاعات پایین ، ابرها عمدتا از قطرات آب تشکیل شده اند.

(ماه های سرد زمستان با دمای زیرزمینی از این قاعده مستثنی است که کریستال های یخ موجود در این ابرهای کم ارتفاع را پیدا خواهید کرد.)

6) ابرهای استراتوس

ابرهای Stratus از لایه های نازک از ابرها تشکیل شده اند که نزدیک زمین تشکیل شده اند. آنها اکثراً با رنگ خاکستری بی ویژگی هستند.

یکی از ویژگی های برجسته آنها ، گرفتن بخش های زیادی از آسمان در یک زمان است.(اغلب از افق تا افق کشیده می شود.)

ابرهای استراتوس از نزدیک با مه ارتباط دارند. در حقیقت ، مه چیزی غیر از نوعی ابر استراتوس نیست که در سطح زمین شکل می گیرد.

بارش مرتبط با این ابرهای ترسناک به نظر می رسد بیشتر از غبار یا یک دره سبک تشکیل شده است.

7) ابرهای Stratocumulus

این ابرهای کم رنگ و پف دار از نزدیک در کنار هم قرار می گیرند و قطعات کوچکی از آسمان بلوز در بین آنها قابل مشاهده است. هنگامی که از زیر مشاهده می شود ، ظاهر لانه زنبوری دارند.

با رنگ های مختلف از سفید تا خاکستری و تمایل آنها برای پوشاندن قسمت های قابل توجهی از آسمان ، مردم غالباً باران را با این ابرها مرتبط می کنند.

در واقعیت، ابرهای استراتوکومولوس در هنگام بارش بسیار خوش خیم هستند. یک نم نم باران ملایم ممکن است بیشترین چیزی باشد که از این سیستم ابری بدست خواهید آورد.

ابرهای چند سطحی

ابرهای چند سطحی ابرهایی هستند که تجمع عمودی زیادی دارند. آنها را ابرهای چند سطحی می نامند زیرا توانایی آنها برای پخش در سطوح پایین، میانی و فوقانی ابر دارند.

ابرها با حرکات عمودی هوا به نام جریان های بالا مشخص می شوند. این جریان های عمودی می توانند رطوبت را از طریق سیستم ابری به سمت نواحی بالایی جو پخش کنند.

ترکیبی از جریان های بالا و پایین در ابرهای چند سطحی، محیطی را ایجاد می کند که می تواند منجر به حوادث آب و هوایی شدید شود. این شامل بارش های شدید تگرگ و حتی گردبادهایی است که در ابرهای چند سطحی تشکیل می شوند.

همه ابرهای چند سطحی به این میزان توسعه نمی یابند و می توانند کاملاً خوش خیم باشند، همانطور که اولین مثال ما نشان خواهد داد.

8) ابرهای کومولوس

ابرهای سبک و پف کرده ای که در سراسر آسمان پراکنده شده اند، مسلماً شناخته شده ترین ابرها در میان همه ابرها هستند.(این احتمالاً اولین تصویری است که وقتی به ابر فکر می کنید به ذهنتان خطور می کند.)

آنها فوراً با رویه های گرد سفید و کرکی و کف صافشان قابل تشخیص هستند. آنها نسبتاً به طور مساوی پخش شده اند و مقدار زیادی آسمان آبی بین آنها قابل مشاهده است.(شکل آنها اغلب با شکل گل کلم مقایسه می شود.)

ابرهای کومولوس در روزهای آفتابی در اوایل روز ظاهر می شوند و تا عصر ناپدید می شوند. بدون بارش همراه با آنها، اغلب به آنها "ابرهای هوای منصفانه" می گویند.

9) ابرهای کومولونیمبوس

با شروع به عنوان یک ابر کومولوس فروتن، حرکت عمودی قوی هوا (مسیرهای صعودی) همراه با هوای مرطوب کافی به این نوع ابر امکان توسعه می دهد. ابرهای کومولونیمبوس به عنوان ابرهای طوفانی معمولی شما دیده می شوند.

آنها از سطح ابر کم شروع می شوند و می توانند رشد کرده و تا بالاترین سطح گسترش یابند. در درون این فضا که جریان های بالا و پایین بر آن غالب است، تمام عناصر لازم برای توسعه یک سیستم طوفانی شکل می گیرد.

هنگامی که از فاصله دور مشاهده می شود، به نظر می رسد که ابرهای کومولونیمبوس دارای پایه های تیره کم هستند، با ابرهای بالای آن تا ارتفاع های زیادی ساخته می شوند و جلوه ای فوق العاده را ایجاد می کنند.

سطوح پایینی ابر کومولونیمبوس عمدتاً از قطرات آب تشکیل شده است، در حالی که سطح بالایی که دمای آن بسیار زیر صفر است، عمدتاً از کریستال های یخ و آب فوق سرد تشکیل شده است.

تا آنجا که بارش می یابد ، این ابرها به دلیل تولید بارندگی شدید و طوفان های تگرگ شناخته می شوند. آنها همچنین مسئول تولید بادهای خشونت آمیز هستند و در این سیستم ابری قرار دارد که گردبادها می توانند رخ دهند.

10) ابرهای nimbostratus

ابرهای Nimbostratus به طور معمول کل آسمان را پوشش می دهند. این یک لایه تیره و ضخیم از ابرها است که قادر به بیرون کشیدن کامل خورشید است.

با شروع از سطح پایین و ارتفاع از ارتفاع ، ابرها معمولاً با رطوبت پر می شوند و با مدت طولانی باران مداوم یا بارش برف همراه هستند. به همین دلیل به عنوان ابر باران معمولی شما شناخته می شود و بارش معمولاً در یک منطقه بزرگ پخش می شود.

در کنار ابرهای Cumulonimbus ، ابرهای Nimbostratus تقریباً تضمین شده اند تا منطقه ای را که میزان قابل توجهی از بارش را در بر می گیرد ، فراهم کند.

با این حال ، آنها شکل منحصر به فردی از ابرهای Cumulonimbus را ندارند ، و قضاوت در مورد محل بارندگی به دلیل منطقه بزرگی که آن را پوشش می دهد ، سخت تر است.

نتیجه

شکستن آن به دسته های مناسب ، به شما کمک می کند تا ابرهای مختلف را از یکدیگر تشخیص دهید. اکنون باید بتوانید سیستم های اصلی ابر را از هم جدا کنید.

به خاطر اینکه هنوز هم ابرهای خاصی را از هم جدا می کنید ، بخشیده خواهید شد. برخی از آنها تحت برخی شرایط تقریباً قابل تشخیص نیستند. حتی با تجربه هنوز هم سخت است که گاهی اوقات آنها را از هم جدا می کند.

اما شما می دانید که آنها چه می گویند ، "تمرین عالی می شود".

در یک مقاله جداگانه ، من به جزئیات بیشتری می پردازم و شما را از طریق مراحل کمک می کنم تا به شما در شناسایی سیستم های ابری کمک کنم. من همچنین توضیح می دهم که چگونه می توانید از دانش ابر خود در کنار ایستگاه هواشناسی خانگی خود استفاده کنید تا پیش بینی های بهتری داشته باشید. می توانید آن مقاله را در اینجا پیدا کنید.

احساس راحتی کنید که هرگونه نظر ، سؤال یا پیشنهاد را برای من بگذارید و من در اسرع وقت به شما باز می گردم.

به یاد داشته باشید که هر زمان که مقاله جدیدی منتشر شود ، به لیست پستی من بپیوندید تا به شما اطلاع داده شود و تحولات جدید و نکات و نکات مفید را به اشتراک بگذارید.