افزایش هزینه ها و افزایش خطرات: تأثیر موج دار بر فقرا

در یک مواد غذایی کوچک در نزدیکی (Kade) ، یک سالخورده به یک بسته خاص بیسکویت اشاره کرد و از او پرسید که قیمت چیست - این هفتاد روپیه بود. پیرمرد پرسید که آیا پنجاه روپیه در فروشگاه بیسکویت وجود دارد یا خیر و صندوقدار پاسخ داد "هر آنچه که داریم بالاتر از شصت روپیه است".

نرخ تورم و هزینه زندگی اکنون به بخشی از نگرانی های روزانه ما در سریلانکا تبدیل شده است. براساس وزارت سرشماری و آمار (DCS) ، میزان تورم از 4. 1 ٪ به 18. 7 ٪ از مارس 2021 تا مارس 2022 افزایش یافته است. هر دو مواد غذایی و غیر مواد غذایی به شدت تحت تأثیر قرار گرفته اند و مواد غذایی بیشتر با قیمت تحت تأثیر قرار می گیرنددر مقایسه با موارد غیر غذایی که در حدود 13. 4 ٪ افزایش دارد ، در مقایسه با مارس سال گذشته 30. 2 ٪ افزایش دارد.

میزان تورم توسط چندین عامل تحت تأثیر قرار گرفته است. تصمیم بانک مرکزی برای اجرای یک سیاست پولی گسترده با چاپ پول برای تأمین مالی کسری بودجه یکی از آنها بود. دو عامل دیگر تورم هزینه و تورم تقاضا به قیمت مواد غذایی بود. تورم هزینه هزینه افزایش قیمت ها به دلیل کمبود عرضه است که ناشی از محدود کردن واردات و سیاست هایی مانند ممنوعیت کود است که باعث کاهش عرضه کالا می شود. تورم تقاضا افزایش قیمت به دلیل تقاضای بیشتر است. حتی با پول کافی ، به دلیل عدم عرضه ، قیمت ها با توجه به عرضه عرضه ، افزایش قیمت را افزایش نمی دهد. داده های کافی وجود ندارد که نشان دهد که یکی از این عوامل بیشترین تأثیر را داشته است اما در ترکیب آنها از نظر رفاه و دسترسی به کالاها و خدمات ضروری ، بار سنگین بر عموم مردم به همراه داشته است.

در حال حاضر ، با فرض اینکه روپیه در آنجا باقی بماند ، واردات به طور کلی برای سریلانکان نسبتاً گران خواهد بود. با توجه به خطرات فزاینده برای تولید کشاورزی به دلیل ممنوعیت کود ، کمبود سوخت و عدم اطمینان از الگوهای آب و هوا ، قیمت محصولات غذایی در ماه های آینده می تواند برای فقرا غیرقابل تحمل شود. در حالی که این تنها فقرا نیست که در تلاش برای سازگاری با این شرایط اقتصادی وخیم هستند ، نتیجه این سیاست های اقتصادی نامنظم بیشترین تأثیر را بر آنها می گذارد. کمبود برق (که بر خانواده ها و اشتغال تأثیر می گذارد) ، قیمت صخره نوردی سوخت جایگزین برای پخت و پز (هیزم ، روغن نفت سفید) زندگی را برای فقرا بسیار دشوار می کند. تأثیر این سیاستها توسط همه اقشار جامعه احساس می شود ، با این حال ، عدم وجود بافر/پس انداز درآمد ، همراه با درآمد قابل توجهی کم (که گاهی اوقات به دلیل فعالیت اقتصادی پایین در اقتصاد بیشتر می شود) به طور قابل ملاحظه ای حاکی از آن است.

در نتیجه تورم ، قدرت خرید با گذشت زمان به طرز چشمگیری کاهش می یابد. تصور کنید که اگر قیمت ها در حدود Rs افزایش یابد چه اتفاقی می افتد. 30 برای یک کیلو برنج یک بار در هفته. Rs30 افزایش قیمت در طی یک هفته به معنای افزایش هزینه فقیرترین 20 ٪ از 8. 2 ٪ به 9. 5 ٪ به عنوان درصدی از درآمد آنها است. این افزایش 1 ٪ است.

دلیل اصلی عدم تحمل پذیری حول دستمزد است. بیشتر اوقات ، دستمزدهای فقیر غیررسمی هستند ، در طی یک دوره طولانی مدت ثابت شده و به طور غیررسمی مذاکره می شوند. کسانی که در رده های دیگر درآمدی ، به ویژه آنهایی که دارای انواع رسمی اشتغال هستند ، اغلب از دستمزد تعدیل شده تورم بهره مند می شوند. بنابراین ، برای کسانی که درآمد ثابت در انتهای پایین دارند ، به طور مرتب نوسان قیمت ها باعث کاهش قدرت خرید می شود ، اما همچنین منجر به هزینه های بالاتر در مواد غذایی می شود. از آنجا که به هر حال فقیر سهم بیشتری از درآمد خود را در مواد غذایی صرف می کند (به نمودار 2 مراجعه کنید) ، این وضعیت تورم و دستمزدهای ثابت شاهد افزایش نابرابری درآمدی بین ثروتمندان و فقرا خواهد بود.

براساس DCS ، بررسی درآمد و هزینه های خانوار 2019 نشان می دهد که 101 ٪ از درآمد در Decile First Def و 67 ٪ توسط Decile Decile دوم برای غذا صرف شده است. آنچه که حتی بیشتر باعث نگرانی می شود این است که تا سوم درآمدهای سوم (یعنی افرادی که کمتر از 36381 روپیه درآمد دارند) ، کل هزینه ها از درآمد کسب شده فراتر می رود. بنابراین ، دو سال با دستمزد مشابه یا کمی تنظیم شده ، نرخ تورم بالا باعث تشدید بیشتر اوضاع می شود. به عنوان یک مکانیسم مقابله ، هزینه ها از طریق وسیله ای مانند دارایی های پنجه ، تأمین مالی خرد و سایر انواع وام تأمین می شود. براساس یک بررسی غیر نماینده انجام شده توسط مرکز تجزیه و تحلیل فقر (CEPA) در طول اولین موج بیماری COVID-19 (داده های جمع آوری شده برای یک ماه تا سال 2020 ، ماه مه) ، کمترین درآمد (کمتر از 50،000 LKR)به بیش از چهار وسیله منابع دیگر مانند ؛پول نقد در بانک ، پول نقد در خانه ، مشغول کار ثانویه ، جواهرات پنجه ای بود و با و بدون بهره از دیگران پول دریافت می کرد. این واقعیت که آنها قبلاً به این طرح ها متوسل شده اند به این معنی است که پیشروی آنها گزینه های کمتری و بار بدهی بیشتری خواهند داشت ، یک وضعیت شدید. همچنین عدم وجود برنامه های کافی برای حمایت از اجتماعی که می تواند برای مدت طولانی استرس را پوشش دهد ، برجسته می کند.

در نظرسنجی انجام شده توسط CEPA در ژوئن سال 2021 هدف قرار دادن جوامع ماهیگیری (ارسال فاجعه مروارید مروارید MV) شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این جامعه توسط Covid-19 و فاجعه حمل و نقل مورد اصابت قرار گرفته است و الگوهای مصرف مواد غذایی را کاهش داده یا تغییر می دهد اما سعی در ادامه با سطوح مشابه دارد. هزینه های آموزش و بهداشت. از آنجا که بحران اقتصادی بدتر می شود و برای مدت طولانی تر ادامه می یابد ، احتمالاً با فشار آوردن افراد نه تنها به مصرف مواد غذایی کمتری بلکه برای کاهش سایر هزینه های آموزش ، سلامت ، مسکن و برق ، اثرات موج بیشتری نیز مشاهده می شود. این وضعیت بهزیستی طولانی مدت آنها را خراب می کند.

در حالی که سریلانکا با چالشی سخت روبرو است، راه پیش رو نمی تواند فقرا و رفاه آنها را نادیده بگیرد. سیاست ها باید از سطوح پایین درآمدی از نظر دستمزد قابل تنظیم و شبکه های ایمنی حمایت کنند. پیشبرد اصلاحات مالیاتی، شروع با اعمال مجدد مالیات بر درآمد می تواند بودجه مورد نیاز برای طرح های حمایت اجتماعی برای فقرا را فراهم کند. این طرح ها باید به گونه ای تنظیم شوند که منعکس کننده وضعیت جدید - نیازهای مالی فعلی و همچنین گروه هدف باشند. ما می دانیم که نمی توان بسته های تکی مانند بسته های امدادی اخیراً منعقد شده برای COVID-19 (5000 روپیه و sahana malla (بسته امدادی شامل موارد اصلی)) باشد که برای مقابله با استرس های طولانی مدت ناکافی است. یک رویکرد یکپارچه تر، با یک هدف کلی استراتژیک، شناسایی و رسیدگی به آسیب پذیری ها در عین شناسایی نیازهایی مانند غذا، اما همچنین دسترسی به بهداشت، آموزش، برق، حمل و نقل و مسکن به شیوه ای یکپارچه تر می تواند کارایی را افزایش دهد.

علاوه بر این، دولت و سایر بازیگران توسعه باید اقدامات لازم را برای جمع آوری داده های کافی برای اجرا و نظارت بر این سیاست ها و برنامه ها انجام دهند. فقدان اطلاعات فعلی در مورد شرایط فقر ناشی از COVID-19 نمونه بارز نیاز به داده های زمان واقعی بیشتر است.

برای راه پیش رو سریلانکا ضروری است که نیازهای فقرا را با تاکید زیاد بر شبکه های امنیت اجتماعی در نظر بگیرد. با شرایط سخت تر و رشد اقتصادی محدود، اطمینان از توزیع مجدد درآمد و تدوین استراتژی های رشد اقتصادی عادلانه تر ضروری است.

¹محاسبه شده با استفاده از قیمت های خرده فروشی وزارت آمار و آمار منتشر شده برای هفته اول آوریل ۲۰۲۲ برای سامبا (متوسط) (۲۰۳LKR-۱۷۸ LKR)

²محاسبات بر اساس قیمت های خرده فروشی بین هفته چهارم مارس و هفته اول آوریل