اصل بازگشت ریسک

نظریه سرمایه گذاری نشان می دهد که ریسک مرتبط با یک سرمایه گذاری از نزدیک با بازده آن ارتباط دارد. اما ما نیازی به تئوری سرمایه گذاری نداریم تا این را به ما بگوییم. این در ذهن همه تعبیه شده است. چقدر حاضر به ریسک هستید ، بستگی به میزان بالقوه شما دارد. از این رو نتیجه می گیرد که هرچه ریسک سرمایه گذاری بالاتر باشد ، بازده مورد نیاز شما بیشتر است.

ریسک بالا در مقابل ریسک کم

کلماتی مانند ریسک و عدم اطمینان اغلب می تواند سرمایه گذاران را بترساند و آنها را از سرمایه گذاری در دارایی های پرخطر متوقف کند. توجه به این نکته حائز اهمیت است که سرمایه گذاری های کم خطر مانند اوراق قرضه دولتی وجود دارد. با این حال ، آنها به تنهایی اغلب قادر به بازده کافی برای رسیدن به اهداف مالی بلند مدت ما نیستند. در بسیاری از موارد ، سرمایه گذاری های کم خطر حتی برای حفظ نرخ تورم تلاش می کنند. در نتیجه ، سرمایه گذاران می توانند با گذشت زمان پول خود را از دست بدهند که ایده ای برای سرمایه گذاری بلند مدت نیست.

پیوند بین ریسک و پاداش از نظر دانشگاهی به عنوان اصل بازگرداندن ریسک شناخته می شود. همیشه بین سرمایه گذاری های کم خطر و پرخطر تجارت وجود خواهد داشت. هرچه عدم اطمینان بیشتر یک سرمایه گذاری باشد ، بازده ممکن نیز بیشتر خواهد بود. در عین حال ، با عدم اطمینان بیشتر ، ریسک بیشتری به وجود می آید و سرمایه گذاری شما احتمال عدم موفقیت یا پایین تر از بازده مورد انتظار را دارد. ترکیبی از سرمایه گذاری های کم خطر و پرخطر می تواند بهترین ها را در هر دو جهان به ارمغان بیاورد و در بیشتر موارد برای اکثر سرمایه گذاران مناسب است.

اشتها در مقابل تحمل ریسک خطر

تئوری همبستگی ریسک و بازده می تواند ذهن سرمایه گذار را تا حد زیادی پاک کند. اما اگر می خواهید عمیق تر به آن نگاه کنید ، چیزهای بیشتری وجود دارد. بنابراین ، قبل از تصمیم به پنهان کردن پول خود در زیر تشک ، اجازه دهید به برخی از رایج ترین سؤالات مرتبط با خطر و نحوه مدیریت آن پاسخ دهیم:

• چقدر باید سرمایه گذاری کنید؟
• کجا باید سرمایه گذاری کنید؟
• آیا باید روی دارایی های کم خطر سرمایه گذاری کنید یا باید به دنبال دارایی های پرخطر بروید؟
• خطر بیش از حد چقدر است؟

به سؤالات فوق می توان بر اساس اصل بازده ریسک و به طور خاص ، اشتهای ریسک و تحمل شما پاسخ داد. اشتهای ریسک میزان ریسکی است که شما مایل به پذیرش یا فرض برای دستیابی به اهداف خود هستید. تحمل ریسک میزان ریسکی است که می توانید بر اساس عواملی مانند سن ، سالهای باقی مانده تا بازنشستگی ، درآمد و ثروت انباشته باقی بمانید. برای درک بهتر این مفاهیم ، اجازه دهید از جنی و جورج به عنوان نمونه استفاده کنیم:

جنی 27 ساله است ، حقوق سالم کسب می کند و در حال حاضر می خواهد برای بازنشستگی خود سرمایه گذاری کند. با این حال ، جنی با دارایی های ریسک پذیر و پرقدرت مانند سهام عمومی و سرمایه گذاری های جایگزین ناآشنا است. از آنجا که او فاقد آگاهی از این نوع اوراق بهادار است ، توسط آنها مرعوب می شود. بنابراین ، جنی به دلیل ماهیت کم خطر خود ، صرفاً در اوراق قرضه دولتی سرمایه گذاری می کند. در این حالت ، بین اشتهای خطر جنی و تحمل ریسک عدم تطابق وجود دارد. تحمل ریسک او نسبتاً زیاد است ، زیرا او هنوز هم بسیار جوان است ، سالهای زیادی تا بازنشستگی دارد و درآمد بالا و پایدار کسب می کند. با این حال ، اشتهای ریسک وی کم است ، عمدتاً به دلیل عدم آگاهی از این سرمایه گذاری های پرخطر. اگرچه یک سبد کم خطر می تواند برای حفظ ثروت واقعی خود با محافظت در برابر تورم کافی باشد ، اما برای رشد ثروت او کافی نخواهد بود. بنابراین ، جنی می تواند با کسب اطلاعات بیشتر در مورد کلاسهای دارایی با ریسک بالاتر و ترکیب این موارد با سرمایه گذاری های کم خطر برای ایجاد یک نمونه کارها به خوبی متنوع و متعادل ، به طور قابل توجهی سود ببرد. این امر به او امکان می دهد تا ثروت خود را به مرور زمان رشد دهد و به اندازه کافی پس انداز کند تا از یک بازنشستگی راحت تر لذت ببرد.

از طرف دیگر ، جورج 57 ساله است و می خواهد در بازنشستگی خود مشارکت کند. جورج از جنی درآمد کمتری می کند ، اما او با کلاس های مختلف دارایی آشنا است. او می خواهد سرمایه گذاری بخش بزرگی از ثروت خود را با تهاجمی در سهام عمومی و سایر سرمایه گذاری های جایگزین آغاز کند. اگرچه جورج این کلاسهای دارایی مختلف را می فهمد ، اما او به اوراق قرضه دولتی در معرض خطر علاقه ندارد. او می خواهد قبل از بازنشستگی هشت سال از این پس ، تا آنجا که ممکن است درآمد کسب کند.

به طور مشابه با جنی ، ما می توانیم عدم تطابق بین اشتهای ریسک جورج و تحمل ریسک را مشاهده کنیم. اشتهای ریسک جورج زیاد است ، زیرا او می خواهد فقط در کلاس های دارایی با ریسک بالاتر سرمایه گذاری کند و به سرعت بازده بالایی را انجام دهد. برعکس ، تحمل ریسک وی نسبتاً کم است ، زیرا او بسیار بزرگتر از جنی است ، سالهای کمتری برای بازنشستگی دارد و درآمد کمتری دارد. بنابراین ، با پیشبرد برنامه خود ، جورج به طور بالقوه می تواند به اهداف خود برسد. با این وجود ، احتمال بالایی نیز وجود ندارد. این کلاسهای دارایی با ریسک بالاتر نمی توانند بازده بالایی را در کوتاه مدت و حتی در دراز مدت تضمین کنند. بنابراین جورج به طور بالقوه می تواند تا زمان بازنشستگی بخش بزرگی از ثروت سرمایه گذاری شده خود را از دست بدهد. در نتیجه ، همانطور که در مورد جنی نیز اتفاق افتاد ، جورج با ترکیب سرمایه گذاری های با خطر بالاتر با سرمایه گذاری های کم خطر در نمونه کارها خود برای ایجاد یک نمونه کارها متعادل مناسب برای اهداف خود سود خواهد برد.

پیشخدمت

ما می توانیم از این دو مثال بیاموزیم که مهم نیست که تحمل ریسک یا اشتهای ریسک شما چیست ، شما همیشه از یک سبد متنوع بهره مند خواهید شد. این امر به این دلیل است که هنگام تصمیم گیری در مورد تخصیص دقیق کلاس های دارایی های مختلف در نمونه کارها ، تحمل ریسک و جنبه های اشتها به وجود می آید. اگر می خواهید بازده بالاتری داشته باشید ، می توانید بخشی از سهام و سرمایه گذاری های جایگزین را افزایش دهید. اگر می خواهید آن را ایمن بازی کنید ، می توانید تخصیص اوراق قرضه دولت و شرکت ها ، املاک و مستغلات و کالاها را افزایش دهید.

سرمایه گذاران باید درک کنند که نباید اجازه دهند ترس از ریسک توانایی خود را در تصمیم گیری های سرمایه گذاری مهار کند. در عوض ، آنها باید از یک سطح مناسب از ریسک متناسب با نیازهای خود برای تحقق بازده های مناسب برای آنها در دراز مدت استفاده کنند.