چرا کتابهای چاپی بهتر از صفحه نمایش برای یادگیری خواندن هستند: پرسش و پاسخ

دانش آموزانی که می خواهند در مورد دایناسورها بخوانند ، به کلاسیک ادبیات انگلیسی بپردازند ، یا فقط خود را در یک داستان خوب غوطه ور کنند ، گزینه های زیادی دارند: کتاب های کاغذی سنتی ، خوانندگان الکترونیکی ، کتاب های صوتی ، تبلت ها ، صفحه های رایانه ای ، حتی تلفن های آنها یا ساعت های هوشمند.

با این حال ، وقتی صحبت از یادگیری می شود ، آیا همه این رسانه ها برابر هستند؟کدام یک برای درک مطلب بهترین هستند و کدام یک برای دانش آموزان جوان بهترین هستند؟و چگونه دیجیتالی شدن روزافزون آموزش آموزش خواندن چگونه خواهد بود؟

این مکالمه - که در زوم انجام شد - برای وضوح و کوتاه بودن ویرایش شده است.

آیا این یک ایده خوب است یا بد این است که دانش آموزان روی یک صفحه در مقابل یک کاغذ واقعی بخوانند؟

واقعیت پیچیده تر از یک باینری زیبا ، مرتب و مرتب است. ای کاش به این آسانی بود.

واقعیت این است که ما داده های بسیار جالبی داریم که از طریق افراد 3 ساله در طول بزرگسالی جوان امتداد می یابد ، که نشان می دهد بسته به هدف یا قصد ، مزایا و مضرات هر رسانه وجود دارد.

توسعه خواندن قبل از هر تدریس به خوبی آغاز می شود. برای کودکان خردسال ، کتابهای فیزیکی بهترین است ، صدا دوم بهترین است و قرص یک سوم واضح است. و دلیل این امر این است که در اینجا شمشیر دو لبه خاصی وجود دارد. از یک طرف ، تبلت بیشتر جذاب است. از طرف دیگر ، این یک انفعال درگیری است. این بیش از حد مورد استفاده قرار می گیرد و آنچه را که ما آن را رفلکس تازگی می نامیم که انسانها دارند ، استفاده می کنیم. این آخرین چیزی است که ما برای رشد کودک می خواهیم زیرا ما می خواهیم آنها را یاد بگیرند که تمرکز کنند. درعوض ، آنها در حال یادگیری پریشان هستند.

کتاب ها واقعاً یکی از بزرگترین ابزارهای ذهن هستند و هرگز نباید از بین بروند تا اینکه اطمینان حاصل کنیم که همان فرآیندی که از آن استفاده می شود در آنجا توسط سایر رسانه ها کاهش نمی یابد.

مدیر مرکز دیسکسکسی ، زبان آموزان متنوع و عدالت اجتماعی در دانشکده تحصیلات تکمیلی UCLA آموزش و مطالعات اطلاعاتی

چه زمانی صفحه ها مفید هستند؟

شما از همان ابتدا شنیدید که می گویم ، این یک باینری نیست ، درست است؟و من واقعاً در مورد آن بسیار جدی هستم.

چاپ مزایای بیشتری برای یادگیری کودکان نسبت به صفحه نمایش دارد. با این حال ، کودکانی که در حال تلاش هستند ، مانند کسانی که مبتلا به نارساخوانی هستند یا افرادی که دانش بسیار محدودی در مورد یک موضوع دارند ، می توانید از برنامه های مکمل دیجیتال برای انجام آن کودک استفاده کنید.

مغز هرگز یک ژن واحد یا یک منطقه واحد نداشت که مخصوص خواندن باشد. خواندن یک اختراع است. و آنچه مغز دارد ، توانایی ایجاد اتصالات جدید در بین قطعات ژنتیکی برنامه ریزی شده خود مانند بینایی و زبان و جنبه ها و شناخت است. بنابراین آنچه که خواندن انجام می دهد ، و به همین دلیل است که دوره 0 تا 5 مهم است ، آیا به مناطقی که پنج سال در حال توسعه بودند ، طول می کشد و آنها را به هم متصل می کند.

ما می توانیم از صفحه نمایش های دیجیتال [تست های تشخیصی که می توانند کاغذ یا دیجیتالی باشند] استفاده کنیم تا ببینیم پیشرفت [دانش آموز] چگونه است. بنابراین ما می خواهیم ببینیم: آیا آنها نامه های خود را می دانند؟آیا آنها صداها را می دانند؟آیا آنها تصور می کنند که صداها توسط حروف هجی می شوند؟واژگان چگونه است؟ما همچنین می خواهیم نگاهی به سرعت پردازش بیندازیم.

بنابراین حتی از ابتدا ، می توان از دیجیتال به روش های عالی ، به عنوان یک صفحه نمایش [برای گرفتن یک دسته اولیه در سطح مهارت دانش آموزان] و به عنوان نوعی تمرین برای کودکان استفاده کرد.

این روزها تعداد کمتری از افراد در حال خواندن کتاب های فیزیکی هستند. پیامدهای آن روند چیست؟

ما می دانیم که چاپ مزایایی دارد زیرا مراحل خواندن عمیق را تشویق می کند. اما در آینده ، ما نمی خواهیم افرادی مثل من داشته باشیم. ما می خواهیم بیشتر افرادی را داشته باشیم که فقط بومیان دیجیتال هستند. سوال این است: چگونه می توانیم مغز را به یک متفکر عمیق ، همدلی ، انتقادی و بصیرت تبدیل کنیم؟

کتاب ها واقعاً یکی از بزرگترین ابزارهای ذهن هستند و هرگز نباید از بین بروند تا اینکه اطمینان حاصل کنیم که همان فرآیندی که از آن استفاده می شود در آنجا توسط سایر رسانه ها کاهش نمی یابد.