چادرهای طعمه گاوی در نمونه برداری از ناقلان مختلف مالاریا آنوفل در کامبوج بسیار موثر هستند.

نظارت و ارزیابی دقیق ناقلان مالاریا مستلزم نمونه برداری کارآمد است. هدف از این مطالعه مقایسه روش های نمونه برداری از پشه های آنوفل گزنده در فضای باز در کامبوج بود.

مواد و روش ها

در استان های Pursat، Preah Vihear و Ratanakiri در کامبوج، شش روش مختلف به دام انداختن پشه ها مورد ارزیابی قرار گرفت: جمع آوری از فرود انسان (HLC)، چادر با طعمه انسان (HBT)، چادر با طعمه گاو (CBT)، تله نور مینیاتوری CDC (LT). تله نوری مینیاتوری CDC طعمه گذاری شده با ملاس و مخمر (LT-M) و حصار مانع (F) در طرح مربع لاتین در طول چهار یا شش شب متوالی در اوج فصل انتقال مالاریا.

نتایج

با استفاده از تمامی تله ها، در مجموع 507، 1175 و 615 آنوفلین به ترتیب در پورست، پره ویهیر و راتاناکیری جمع آوری شد. CBT ها 10 تا 20 برابر بیشتر از پنج روش نمونه گیری دیگر، آنوفلین ها را در هر شب ثبت کردند. همه 2297 پشه آنوفل به ترتیب با استفاده از کلیدهای مورفولوژیکی استاندارد و تعیین توالی ناحیه rDNA ITS2 برای تشخیص گونه های مرموز از نظر مورفولوژیکی شناسایی و از نظر مولکولی تایپ شدند. به طور کلی، مجموعه ای بسیار متنوع از 27 گونه شناخته شده آنوفل نمونه برداری شد. CBT ها همان گونه های مولکولی را که HLC ها و چهار تله دیگر انجام دادند و همچنین گونه های اضافی را دستگیر کردند. 9 نمونه از پنج گونه آنوفل (Anopheles hyrcanus، Anopheles barbirostris sensu stricto، Anopheles barbirostris clade III، Anopheles nivipes و Anopheles peditaeniatus) آلوده به پلاسمودیوم فالسیپاروم شدند و منحصراً در CB دستگیر شدند.

نتیجه گیری

این داده ها نشان می دهد که چادرهای طعمه گاو در نمونه برداری از ناقلان مختلف مالاریا آنوفل در کامبوج بسیار موثر هستند. این روش نمونه برداری، تعداد زیادی آنوفلین را با تلاش نمونه برداری محدود به دست آورد و در مقایسه با مجموعه فرود انسان با استاندارد طلایی، میزان قرار گرفتن انسان در معرض نیش پشه را بسیار کاهش داد.

زمینه

انتقال مالاریا در منطقه بزرگ Mekong (GMS) ، جایی که انگل های Plasmodium falciparum مقاوم به آرتمیسینین ظاهر شده اند ، تلاش های کنترل جهانی مالاریا را به خطر می اندازند. از آنجا که میزان نارسایی درمانی برای داروهای ضد مالاریال خط مقدم همچنان بدتر می شود [1 ، 2] ، تلاش های کنترل با تمرکز بر روی بردارهای مالاریا در GMS به طور فزاینده ای اهمیت پیدا کرده است. کامبوج غربی به طور خاص کانون برای تکامل و گسترش انگل های مقاوم به مواد مخدر P. falciparum بوده است. از آنجا که این انگل ها می توانند گونه های آنوفل بسیار متنوع ، از جمله بردار اصلی کشورهای جنوب صحرای آفریقا را آلوده کنند ، Anopheles coluzzii (که قبلاً Anopheles Gambiae m شکل می گیرد) [3] ، تلاش های کنترل محلی و از بین بردن برای جلوگیری از گسترش این پاتوژن های خطرناک به سایر موارد لازم استمناطقانتقال طبیعی این انگل ها و اثربخشی تلاشهای کنترل مالاریا در آسیای جنوب شرقی بدون نمونه گیری مناسب بردارهای محلی قابل توصیف نیست.

بردارهای آنوفلین در GMS فوق العاده متنوع هستند و در درجه اول در خارج از منزل نیش می زنند [4-6] ، آنها را قادر می سازد از مداخلات کنترل بردار استفاده شود ، مانند اسپری های باقیمانده داخلی یا بسترهای تحت درمان با حشره کش. در حالی که بسیاری از تله های مختلف به طور گسترده در مناطقی از انتقال مالاریا بسیار اندمی در جنوب صحرای آفریقا مورد ارزیابی قرار گرفته است ، در مورد اثربخشی به دام انداختن در بسیاری از مناطق جنوب شرقی آسیا اطلاعات کمی وجود دارد.

مجموعه سرزمین های انسانی (HLC) بهترین روش نمونه برداری برای تخمین قرار گرفتن در معرض انسان در برابر نیش های بالقوه عفونی توسط بردارهای مالاریا در نظر گرفته شده است. با این حال ، در بسیاری از مناطقی که چگالی بردار کم است یا گونه های بردار رفتارهای تغذیه ای میزبان عمومی را نشان می دهند ، بازده روش های نمونه برداری مانند HLC برای نمونه برداری مناسب از جمعیت بردار کافی نیست. علاوه بر این ، HLC ها بسیار پر کار هستند و ممکن است جمع کننده ها را در معرض نیش های بالقوه عفونی قرار دهند. چندین گزینه دیگر برای HLC در مناطقی در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و آسیا مورد بررسی قرار گرفته است ، که به طور معمول شامل یک انسان محافظت شده موجود در یک شبکه یا تله بزرگتر است [7-9]. تله های جذاب دیگر شامل مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) تله مینیاتوری نور ، که پشه ها را با سبک و گاه CO جذب می کند₂طعمه ، که در برخی موارد می تواند نتایج قابل مقایسه با نتایج HLC داشته باشد [10]. در حالی که زحمت کشیده نیست ، تله های سبک به باتری و یک شرکت نیاز دارند₂یا منبع بو برای جذب پشه ها. تکنیک های به دام انداختن منفعل برای بردارهای مالاریا در فضای باز ، مانند حصار سد ، در حال حاضر به عنوان ابزارهای نظارت و کنترل مورد بررسی قرار می گیرند [11]. تکنیک های جمع آوری کم هزینه که به طور موثری از بردارهای مالاریا نمونه می گیرند ، برای ارزیابی انتقال بسیار مهم هستند.

اگرچه تعدادی از نظرسنجی های کامل در GMS انجام شده است [4 ، 12 ، 13] ، بسیاری از مطالعات بردارهای "ثانویه" را برای عفونت پلاسمودیوم غربالگری نکرده اند ، بلکه فقط بردارهای "اولیه" فرض شده را نشان می دهند: آنوفل ها Dirus ، Anopheles Minimus ،و Anopheles maculatus.

از آنجا که اثربخشی نمونه برداری و توزیع گونه های پشه می تواند از نظر مکان متفاوت باشد ، راندمان تله در سه استان مختلف کامبوج مورد بررسی قرار گرفت که در آن خوشه های موارد مالاریا بالینی در فصول اوج انتقال قبلی مشخص شده بودند.

مواد و روش ها

سایت های مطالعه

از ژوئیه تا آگوست 2013 ، پشه ها در هر یک از سه استان کامبوج در یک روستای واحد جمع آوری شدند. Village Sayas ، Ratanakiri (13 ° 32′51. 5 ″ N 107 ° 01′28. 4 ″ E) یک جامعه جدا شده در جنگل است. Chean Mok Commune ، Preah Vihear (13 ° 46′11. 3 ″ N 104 ° 55′13. 4 ″ E) یک جامعه کوچک در پایه یک کوه است. دهکده آنکرونگ ، Pursat (12 ° 18′46. 5 ″ N 103 ° 34′13. 4 ″ E) یک جامعه کشاورزی روستایی تقریباً 40 کیلومتری خارج از شهر Pursat است. روستاها بر اساس خوشه بندی موارد بالینی P. falciparum مالاریا در فصول قبلی انتقال انتخاب شدند.

نمونه گیری پشه

پشه های بزرگسالان با استفاده از شش روش نمونه گیری مختلف در فضای باز به طور همزمان در هر سایت جمع آوری شدند:

مجموعه چادر گاو (CBT) از ساعت 6 بعد از ظهر برگزار شد. تا ساعت 6 بعد از ظهر یک گاو بزرگسالان به راحتی با یک سهام در زمین در مرکز یک چادر بزرگ (چادر سایبان غربال شده Coleman 13 × 15 فوت) گره خورده بود. پشه هایی که بر روی دیوارهای داخلی چادر استراحت می کردند به مدت 5 دقیقه با استفاده از آسپیراتورهای دهان جمع آوری شدند. مجموعه های چادر طعمه انسانی (HBT) به طور مشابه انجام شد ، اما انسان از نیش پشه با استفاده از چادر کوچکتر (Eureka! چادر 1 نفره) در داخل همان چادر بزرگتر محافظت می شد.

مجموعه های فرود انسان (HLC) از ساعت 6 بعد از ظهر برگزار شد. تا ساعت 6 بعد از ظهر. مجموعه های آموزش دیده با پاهای خود در معرض پاهای خود قرار گرفتند و پشه های جمع آوری شده روی پوست خود را با استفاده از آسپیراتور دهان و چراغ قوه جمع کردند. کلکسیونرهای فرود انسان در یک منطقه تاریک در بیرون نشسته بودند و پشه ها را در یک فنجان کاغذی که هر ساعت جمع آوری می شد ، ذخیره می کردند. کلکسیونرها در شیفت های 6 ساعته کار می کردند و مطابق با مرکز ملی پارازیتولوژی ، آنتولوژی و پروتکل HLC کنترل مالاریا ، با سایر کلکسیونرها در نیمه شب خاموش می شدند.

تله های نور مینیاتوری CDC (LT) (شرکت جان هاک ، گاینزویل ، فلوریدا) و همان تله های نوری که با مخلوطی از ملاس و مخمر (LT-M) به عنوان منبع CO طعمه می شوند₂[14] در خارج از منزل در مکان های نمونه برداری قرار گرفتند. LT حاوی یک نور و فن باتری است. پشه های نزدیک فن در تله مکیده می شوند. در این حالت ، Molasses and Ceeast Release Co₂به عنوان یک فریب و تله بی نظیر به عنوان یک کنترل عمل می کند و تنها نور را به عنوان جاذب خدمت می کند. پشه ها هر روز صبح بین ساعت 5:30 صبح و 6 A. M از LTS جمع آوری می شدند.

یک حصار دارای مانع که با حشره کش تحت درمان قرار نگرفت ، بین دهکده و جنگل بنا شده است. حصارهای سد 20 متر طول و 2 متر ارتفاع داشت. دو جمع کننده به طور همزمان از سمت داخلی ، روستا حصار (F-I) و قسمت بیرونی و جنگلی در حصار (F-O) در یک پاس واحد هر ساعت از 6 بعد از ظهر نمونه برداری کردند. تا ساعت 6 بعد از ظهر در Ratanakiri ، مجموعه هایی از هر دو طرف حصار جمع شدند (F).

سه سایت نماینده محلی در هر روستا برای آزمایش انتخاب شدند و مجموعه های تله در این مکان ها حداقل 30 متر از هم جدا از شبهای متوالی چرخانده شدند. مکان های تله حداقل 15 متر از سایر نشانه های جذاب میزبان انتخاب شدند. LT و LT-M هر شب در هر سه مکان به دام افتاده باقی مانده است. HLC ها ، CBT ها و HBT ها هر شب حداقل 10 متر از هر یک از LT در سه مکان چرخانده شدند. پشه های جداگانه به طور جداگانه در فنجان های کاغذی با توجه به روش و ساعت جمع آوری و سپس از نظر مورفولوژیکی در این زمینه مشخص شد. پشه ها به صورت جداگانه در لوله های بارکد شده 1. 5 میلی لیتری با خشک کن ژل سیلیس ذخیره شدند تا اینکه به صورت مولکولی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

شناسایی پشه و تجزیه و تحلیل مولکولی

DNA ژنومی با استفاده از یک روش استخراج DNA مبتنی بر CTAB از سرهای پشه و فواصل جداگانه جدا شد. منطقه فضا رونویسی داخلی DNA Ribosomal (RDNA ITS2) با استفاده از آغازگرهای ITS2A و ITS2B PCR تقویت شد [15] که برای تمایز گونه های رمزنگاری شده آنوفل ایجاد شده و سپس توالی شد. محصولات PCR بر روی ژل آگارز 1 ٪ مشاهده شد و با مخلوط کردن 8 میکرولیتر از محصول PCR با 2U اگزونوکلئاز 1 (شرکت USB ، کلیولند ، OH) ، 1U فسفاتاز قلیایی میگو (شرکت USB) و 1. 8 میکرولیتر از DDH خالص شد.₂0. این مخلوط پاکسازی در دمای 37 درجه سانتیگراد به مدت 15 دقیقه و سپس در دمای 80 درجه سانتیگراد به مدت 15 دقیقه برای غیرفعال کردن آنزیم ها انکوبه شد. محصولات PCR به طور مستقیم با استفاده از توالی Sanger در یک پلت فرم آنالایزر DNA ABI 3730 XL (PE Applied Biosystems ، Warrington ، England) توالی شدند. توالی ITS2 تمیز برای هر نمونه با استفاده از BLASTN در برابر پایگاه داده NCBI GenBank NR برای تأیید شناسایی گونه های مولکولی در مقایسه با کوپن و توالی های منتشر شده منفجر شد.

DNA استخراج شده از هر سر پشه و قفسه سینه برای آزمایش عفونت پلاسمودیوم با استفاده از PCR تو در تو برای تقویت بخشی از ژن سیتوکروم میتوکندری پلاسمودیوم (CYTB) استفاده شد [16]. توالی Sanger از این آمپلیکونهای PCR مثبت با مقایسه آنها با توالی CYTB کوپن پلاسمودیوم شناخته شده در پایگاه داده NCBI به گونه های پلاسمودیوم اختصاص داده شد.

شکم پشه هایی که از خون تغذیه می شدند از سر و قفسه سینه جدا شدند و با استفاده از یک روش PCR-Diagnostic-Diagnostic با استفاده از یک مولتیپلکس ، بر اساس توالی DNA CYTB میتوکندری مهره ها ، تجزیه و تحلیل شدند [17]. نمونه های DNA وعده غذایی خون که در روش PCR تشخیصی تقویت نشده اند ، توالی و در برابر پایگاه داده NCBI GenBank NR برای شناسایی منبع وعده غذایی خون منفجر شدند.

تحلیل داده ها

داده های هر مجموعه پشه با استفاده از نرم افزار GraphPad Prism نسخه 6 (GraphPad ، San Diego ، CA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میانگین تفاوت گرفتن بین روشهای نمونه برداری در هر سایت با استفاده از ANOVA مورد بررسی قرار گرفت. صیدها به عنوان متغیر وابسته تحت درمان قرار گرفتند و با استفاده از ANOVA با آستانه معنی داری 05/0 p مقایسه شدند. بازده تله فقط در همان روستا مقایسه شد. فرضیه تهی این بود که هیچ تفاوتی در گرفتن آنوفلین شبانه بین روشهای نمونه گیری (بدون اثر تله) وجود ندارد. آزمایش HSD پس از تعقیبی توکی برای شناسایی تفاوت آماری معنی داری بین کل صید به دلیل تله و اثرات مکان در آزمایش انجام شد. این تجزیه و تحلیل بر روی تعداد کل آنوفلین های ضبط شده در هر شب انجام شد ، که بیشتر از تعداد کل آنوفلین های مورد تجزیه و تحلیل مولکولی بود.

نتایج

شش روش مختلف به دام انداختن برای تعیین اینکه کدام روش ها برای نظارت بر بردارهای مالاریا در فضای باز در کامبوج در فصل انتقال اوج مناسب است ، مقایسه شد. تکنیک های به دام انداختن مورد تجزیه و تحلیل شامل چادرهای طعمه گاو (CBT) ، چادرهای طعمه انسان (HBT) ، مجموعه های فرود انسان (HLC) ، تله های نور مینیاتوری CDC (LT) ، تله های نور مینیاتوری CDC که با ملاس و مخمر طعمه می شوند (LT-M)، و یک حصار سد (F) با مجموعه هایی در طرفین روستای (F-I) و جنگل (F-O) حصار.

به طور کلی ، 27 گونه آنوفل شناخته شده در سه استان جمع آوری شد (جدول 1). این گونه ها ده گروه گونه متنوع را نشان می دهند ، از جمله چهار گونه در گروه Anopheles Aularis ، پنج گونه در گروه Anopheles barbirostris ، چهار گونه در گروه Anopheles funestus ، شش گونه در گروه Hyrcanus Anopheles ، سه گونه در An. گروه Maculatus ، و همچنین An. Dirus A ، Anopheles Kochi ، Anopheles Splendidus ، Anopheles Tessellatus و Anopheles Vagus. این یافته ها نشانگر سطح شدید تنوع آنوفل است ، حتی در مقایسه با سایر مناطق در GMS. بسیاری از گونه های شناسایی شده مولکولی که جمع آوری شده اند ، اخیراً به عنوان زیر گونه های مجزا شناخته شده اند ، زیرا مجتمع های گونه های آنوفلین در این منطقه با دقت بیشتری توصیف می شوند [18] ، از جمله چندین عضو AN. باربیروستریس [19] ، آن. Aularis [20] ، و An. گروه های Hyrcanus [21 ، 22].

پنج گونه رایج ترین در سه سایت - nivipes آنوفل (601 نفر) ، آن. واگ (564 نفر) ، آن. کوچی (208 نفر) و دو عضو آن. مجتمع باربیروستریس ، آن. باربیرواستریس (145 نفر) و آنوفل Saeungae (157 نفر) - 73 ٪ از کل مجموعه را ارائه می دهند (جدول 1). اینها رایج ترین گونه هایی بودند که توسط بیشتر روشهای به دام انداختن جمع آوری شده بودند ، نشان می دهد که احتمالاً آنها فراوان ترین گونه در هر سایت نمونه برداری در طول دوره نمونه برداری بودند. آنوفل nivipes ، an. واگوس ، و آن. Saeungae در همه انواع تله (جدول 2) جمع آوری شد ، با 88 ، 91 و 94 ٪ از آنها به ترتیب در CBT جمع آوری شدند. Anopheles kochi در CBT ، HBT ، HLC ، F-I و LT-M جمع آوری شد. Anopheles barbirostris (کلاد III) به طور عمده در CBT (140/145 ، 97 ٪) جمع آوری شد ، در حالی که فقط چند نمونه در HBT (1 نفر) و HLC (4 نفر) نمونه برداری شدند. این پنج گونه پیشرو در سه سایت جمع آوری الگوهای مختلف گزش را به نمایش گذاشتند. Anopheles Vagus در اوایل شب در Pursat و Preah Vihear فعالیت نیش اوج داشت ، اما کمتر شیوع داشت و هیچ دوره گزش اوج ظاهری در Ratanakiri نداشت (شکل 1). به نظر می رسد که آنوفل ها بعداً در شب به طور فعال گاز می گیرند و بعد از 10 بعد از ظهر تعداد به تدریج تعداد را افزایش می دهند. Anopheles saeungae در نیمه اول شب در Preah Vihear و Ratanakiri فراوان بود ، اما در تعقیب شیوع نداشت. به نظر می رسید آنوفل های کوچی و آنوفل های باربیروستریس در طول شب نیش می زنند ، اگرچه نمونه گیری بیشتر برای ارزیابی دقیق تر رفتارهای گزش آنها لازم است.

مقایسه کل جمع آوری ساعتی از پنج گونه فراوان آنوفل که در سه استان کامبوج نمونه برداری شده است. A Pubat ، B Preah Vihear و C Ratanakiri. اکثریت قریب به اتفاق (90 ٪) آنوفلین ها در چادرهای طعمه گاو اسیر شدند

Anopheles dirus ، گونه های اصلی بردار در GMS [6 ، 23] در نظر گرفته شده ، تنها 1 ٪ از کل جمع آوری را نشان می دهد ، و در CBT (12 نفر ، دو سایت) ، HBT (10 نفر ، دو سایت) جمع آوری شد.، HLC (6 نفر ، دو سایت) و F-O (1 نفر ، یک سایت) (جدول 2). Culex ، Aedes ، Toxorhynchites و Mansonia نیز در این مجموعه ها به ویژه در مجموعه های LT حضور داشتند.

روش نمونه برداری ، اما نه شب جمع آوری و نه محل تله ها ، به طور قابل توجهی بر تعداد آنوفلین های ضبط شده در هر سه استان تأثیر گذاشت. CBT در هر استان بالاترین میزان کل صید و غنای گونه های آنوفل را به همراه داشت. در مجموع 2297 پشه آنوفلین با استفاده از تمام روشهای تله در هر سه استان جمع آوری شد. CBT 90 ٪ (n = 2055) از کل آنوفلین ها را جمع آوری کرد ، در حالی که HBT ، HLC ، F-I ، F-O ، LT و LT-M فقط 4 ٪ (98 نفر) ، 3 ٪ (72 نفر) ، 1 جمع آوری کردند.٪ (n = 19) ،

تعداد آنوفلین های اسیر شده در هر شب با استفاده از شش روش جمع آوری در سه استان کامبوج. هر نقطه تعداد کل آنوفلین های جمع آوری شده در یک شب واحد را در استان های Pursat ، Preah Vihear و Ratanakiri در کامبوج نشان می دهد. میله های خط و خطای افقی نشان دهنده میانگین و SD است. روشهای به دام انداختن: چادر طعمه گاو CBT ، چادر طعمه انسانی HBT ، مجموعه فرود انسان HLC ، F-I (حصار رو به دهکده) ، F-O (حصار رو به دور از روستا) ، F (هر دو طرف حصار-فقط-Ratanakiri) ،LT (تله نوری CDC) ، LT-M (تله نوری CDC که با ملاس و مخمر طعمه می شود). ستاره ها نشان دهنده مقایسه اثرات تله ای در تست مقایسه چندگانه ANOVA و TUKEY در جایی است که*P ≤ 0. 05 ، ** P ≤ 0. 01 ، *** P ≤ 0. 001 و **** P ≤ 0. 0001. NB: این شکل شامل تمام آنوفلین های جمع آوری شده است ، که همه آنها به صورت مولکولی برای شناسایی گونه ها و عفونت پلاسمودیوم مورد تجزیه و تحلیل قرار نگرفتند

مجموعه ای بسیار متنوع از 25 گونه آنوفل در طی چهار شب (به دلیل شرایط آب و هوایی شدید) در دهکده سایس ، Ratanakiri (جدول 1) جمع آوری شد ، که در آن روش تله نیز به طور قابل توجهی بر میزان ضبط تأثیر می گذارد (F = 19. 71 ؛ DF = 5 ، 15 ؛P ≤ 0. 0001) (شکل 2). CBT نسبت به سایر روشها به طور قابل توجهی بیشتر آنوفلین ها را به دام انداخته است (0001000 P P). HBT و HLC تعداد مشابهی از آنوفلین ها را در هر شب به دست آوردند و روند غیر معنی دار در به دام انداختن حدود پنج برابر بیشتر از آنوفلین های بیشتر در شب نسبت به F-I ، F-O ، LT و LT-M نشان دادند.

توزیع گونه ها بین سه سایت نسبتاً سازگار بود (جداول 1 ، 2) ، اما استثنائاتی وجود داشت. به عنوان مثال ، فقط یک نماینده واحد از آن. گروه Hyrcanus ، Anopheles peditaeniatus ، در Preah Vihear جمع آوری شد ، در حالی که 3 و 5 عضو دیگر این گروه به ترتیب در Pursat و Ratanakiri جمع آوری شدند. همچنین ، در حالی که اعضای مجزا از آن. گروه Funestus در Pursat و Preah Vihear جمع آوری شد ، همه آنها در Ratanakiri نمایش داده شدند. مجموعه های طولی مداوم در این سایت ها احتمالاً این تفاوت های ظاهری در توزیع گونه ها را با نقاط نمونه برداری بیشتر در طول زمان برطرف می کنند (جدول 1).

از 206 ، 664 و 439 وعده های غذایی خون پشه های انفرادی که از مجموعه های Pursat ، Preah Vihear و Ratanakiri تایپ شده است ، بیش از 97 ٪ از گاو ، 1. 5 ٪ از گاو و میزبان دیگری بودند (به عنوان مثال ، انسان ، بز یا خوک)، و 0. 8 ٪ فقط از انسان بودند. بیش از 99 ٪ پشه های آنوفل جمع آوری شده در CBT بر روی گاو تغذیه می شدند (به پرونده اضافی 1 مراجعه کنید). هر یک از 27 گونه اسیر شده ، از جمله آن. Dirus ، روی گاو خونریزی شده بود.

تمام 2297 نمونه مولکولی مشخص شده (جدول 1) برای عفونت پلاسمودیوم توسط PCR مورد بررسی قرار گرفت [16]. نه (0. 4 ٪) از این نمونه ها که به نمایندگی از پنج گونه آنوفل مجزا برای P. falciparum مثبت بودند (جدول 3) ، و همه در CBT اسیر شدند. این نمونه های مثبت شامل یک مورد بود. Hyrcanus در تعقیب ، و یک آن. باربیروستریس ، دو. Barbirostris (Clade III) (یک گونه رمزنگاری تازه توصیف شده [19]) ، یکی. Hyrcanus ، سه و. nivipes ، و یک آن. Peditaeniatus در Ratanakiri ؛هیچ نمونه مثبتی در Preah Vihear یافت نشد. هر دو. نمونه های Hyrcanus جمع آوری شده در این مطالعه (یکی از Pursat ، یکی از Ratanakiri) برای P. falciparum مثبت بود. میزان عفونت چهار گونه دیگر 1. 4 ، 3. 9 ، 4. 8 و 25 ٪ بود (جدول 3). نمونه گیری بیشتر و تجزیه و تحلیل تعداد بیشتری از آنوفلین های زن جمع آوری شده در میدان برای تعیین میزان عفونت طبیعی این و سایر گونه ها مورد نیاز است.

بحث

این مطالعه نشان داد که CBT ها تعداد بسیار بیشتری از آنوفلین ها را نسبت به HLC ها یا HBT ها جذب می کنند ، و صدها پشه آنوفل را در یک شب واحد ضبط می کنند بدون اینکه خطر قرار گرفتن در معرض انسان را در معرض نیش های بالقوه عفونی قرار دهند ، مانند HLC های استاندارد. در طی یک دوره جمع آوری کوتاه تنها در سه روستا در سراسر کامبوج ، CBTS طیف گسترده ای از گونه های آنوفلین را که در کامبوج و همچنین بسیاری از آنها در عادات تغذیه ای آنها را خسته کننده یا کاتولیک محسوب می کنند ، اسیر کرد. در GMS ، نرخ نمونه برداری HLC پایین مشاهده شده در این و مطالعات دیگر ، استفاده از HLC را به عنوان یک ابزار نمونه گیری و نظارت منظم توجیه نمی کند. برخی از نشانه ها وجود دارد که ارائه پیشگیری از کلکسیونرها در طی دوره های جمع آوری و بلافاصله پس از جمع آوری ، بروز مالاریا را کاهش می دهد [24] ، هنگامی که HLC مؤثرترین وسیله برای جمع آوری بردارها است. با این حال ، پیشگیری از سایر بیماری های متداول بردار در GMS ، مانند آنسفالیت ژاپنی ، دنگو و فیلاریازیس جلوگیری نمی کند. گزینه های دیگر برای HLC در جنوب شرقی آسیا برای کاهش خطر قرار گرفتن در معرض داوطلبانه در نیش های بالقوه عفونی و نظارت بر وکتور های مالاریا به طور مؤثر و مقرون به صرفه مورد نیاز است.

تله های نوری به عنوان روشی مقرون به صرفه تر برای جمع آوری پشه ها پیشنهاد شده است. با این حال ، در بسیاری از مناطق ، LT ها از توزیع گونه های متفاوتی نسبت به HLC ها استفاده می کنند ، در حالی که پشه های بسیار کمتری نیز به دست می آورند [25 ، 26] ، و اثربخشی ضبط LT نشان داده شده است که بر اساس مکان متفاوت است [27 ، 28]. در این مطالعه ، LT ها در مکانهایی که صدها پشه دیگر آنوفلین در هر شب گرفتار می شدند ، تعداد بسیار کمی از آنوفلین ها را گرفتند.

در حالی که تمام گونه های آنوفل جمع آوری شده در هر یک از روشهای به دام انداختن ارزیابی شده نیز در CBT جمع آوری شده بودند ، چهار مورد اضافی (آنوفل pallidus ، an. barbirostris ، an. hyrcanus ، و Anopheles nitidus) و یک گونه آنوفل ناشناخته فقط در CBT جمع آوری شدواداین یافته مفید است زیرا نشان می دهد که CBT باعث می شود تا آنفولوژیست ها تعداد بیشتری از طیف گسترده تری از گونه های آنوفل را برای عفونت پلاسمودیوم نسبت به هر روش نمونه برداری دیگری که در اینجا آزمایش شده است ، بررسی کنند. میزان بالای پشه های خونی گاو احتمالاً به دلیل جذابیت بالای گاو به دلیل اندازه بیشتر بدن و CO احتمالاً به دلیل جذابیت بالای گاو بوده است₂/خروجی بو و در دسترس بودن گاو برای تغذیه خون پایدار و موفق. اکثر پشه های CBT به خونریزی خون و 99 ٪ از کل پشه های خون شده اسیر شده در هر یک از تله ها بر روی گاو خونریزی شده بودند.

سایت های نمونه برداری که برای این مطالعه انتخاب شده اند مناطقی را با یک سیستم انتقال در فضای باز بسیار پیچیده نشان می دهند ، جایی که بیش از 20 گونه آنوفل در یک سایت واحد حضور داشتند ، و جایی که شبکه های تختخواب و اسپری های باقیمانده داخلی ممکن است بردارهای GMS فعال و میزبان را هدف قرار ندهند. وقتی مردم در خارج از منزل هستند [34]. این تلاش نمونه برداری تنها یک نقطه زمانی واحد در هر استان در فصل انتقال مالاریا را نشان می دهد. تلاش برای ارزیابی جامع توزیع فصلی و مکانی گونه های بردار مالاریا در طی یک سال کامل در کامبوج در حال انجام است.

از بین بردن مالاریا در GMS به روشهای نمونه برداری نیاز دارد که تمام گونه های وکتور بالقوه ، به ویژه آن دسته از بردارهایی را که نیش می زنند و در خارج از منزل در جایی که انتقال در آن رخ می دهد ، غربال می کنند. ارزیابی مؤثر و بی طرفانه بردارهای متنوع در این منطقه برای مهار انگل های مقاوم در برابر چند دارو که از کامبوج در حال ظهور و پخش هستند بسیار مهم خواهد بود.

نتیجه گیری

این مطالعه نشان می دهد که چادرهای طعمه گاو قادر به جذب تعداد زیادی از گونه های آنوفل مشابه و متنوع در مقایسه با مجموعه های فرود انسان و سایر روش های جمع آوری متداول ، در سه استان کامبوج مجزا بودند. در منطقه بزرگ Mekong ، جایی که انتقال مالاریا در خارج از منزل رخ می دهد ، این استراتژی ممکن است جایگزین مؤثر برای مجموعه های فرود انسان برای نمونه برداری از بردارهای مالاریا در فضای باز باشد.