نسبت فعالیت و سودآوری

با استفاده از نسبت های مالی ، یک شماره مالی در مورد دیگری بیان شده است. نسبت های مالی ممکن است به پیش بینی ، انتخاب سهام ، ارزیابی شرکت و ارزیابی امنیت کمک کند.

نسبت های مالی ممکن است با استفاده از معیارهای مختلف طبقه بندی شود. اگرچه عناوین این دسته ها و اقدامات هر یک از آنها ممکن است بسیار متفاوت باشد ، اما اغلب از فعالیت ، نقدینگی ، بدهی ، سودآوری و نسبت ارزیابی استفاده می شود. هر نوع یک عنصر جداگانه از یک تجارت را ارزیابی می کند. همه مناطق برای ارزیابی کل ظرفیت یک شرکت برای تولید جریان نقدی از فعالیت های تجاری خود بسیار مهم است.

نسبت استفاده از دارایی و نسبت بهره وری عملیاتی نام های دیگری برای نسبت فعالیت است. آنها ارزیابی می کنند که چگونه یک کسب و کار با موفقیت بسیاری از دارایی های خود و سایر عملیات روزانه را مدیریت می کند. این نسبت ها اغلب داده های موجود در ترازنامه و صورت درآمد را در شماره دهنده و مخرج درج می کنند.

نسبت فعالیت و سودآوری

نسبت فعالیت چیست؟

یک شاخص مالی به نام نسبت فعالیت نشان می دهد که چگونه یک شرکت از دارایی های موجود در ترازنامه خود برای تولید درآمد و پول نقد استفاده می کند. تحلیلگران ، همچنین به عنوان نسبت بهره وری شناخته می شوند ، از نسبت فعالیت برای ارزیابی شیوه های مدیریت موجودی یک شرکت استفاده می کنند ، که برای انعطاف پذیری عملیاتی آن و سلامت مالی کلی بسیار مهم است.

هر نوع شاخص مالی که به سرمایه گذاران و تحلیلگران تحقیق کمک می کند تا تعیین کند که چگونه یک شرکت از دارایی های خود برای ایجاد فروش و پول نقد استفاده می کند ، نسبت فعالیت نامیده می شود.

از نسبت فعالیت می توان برای مقایسه دو شرکت فعال در همان صنعت یا ردیابی سلامت مالی یک سازمان واحد در طول زمان استفاده کرد.

نسبت فعالیت می تواند بیشتر به ارزیابی بازده سهام ، گردش مالی کل دارایی ، گردش مالی موجودی و شاخص های مختلف دیگر تقسیم شود.

نسبت فعالیت

نسبت فعالیت در هنگام استفاده از دو بنگاه که در یک صنعت یکسان هستند ، مفید هستند تا ببینند که چگونه یک شرکت با رقبای خود مقایسه می کند. با این حال ، نسبت فعالیت نیز ممکن است برای نظارت بر عملکرد مالی یک شرکت در چندین دوره ضبط و شناسایی تغییرات در طول زمان استفاده شود. این ارقام ممکن است برای نشان دادن یک تصویر عملکرد بالقوه برای یک شرکت ترسیم شود.

زیر شاخه های زیر نسبت فعالیت وجود دارد:

1. نسبت گردش مالی دریافتنی حساب - ظرفیت یک سازمان برای جمع آوری پول از مشتریان خود با توجه به نسبت گردش مالی حساب های آن تعیین می شود. میانگین بیانیه های دریافتی با کل فروش اعتبار در یک زمان خاص ضرب می شود. نسبت کم نشان دهنده مشکلی در روش جمع آوری است.

حسابهای نسبت گردش مالی دریافتنی = فروش اعتبار خالص / متوسط حساب های دریافتنی

2. نسبت گردش مالی موجودی کالا - نسبت گردش مالی موجودی کالاها یک نشانگر آماری است که چگونه سهام جدید در یک بازه زمانی خاص خریداری و فروخته می شود. میانگین موجودی از هزینه کالاهای فروخته شده در یک بازه زمانی معین کم می شود. این تعداد باید برای یک شرکت زیاد باشد تا سهام خود را به سرعت جابجا کند.

نسبت گردش مالی موجودی = هزینه کالاهای فروخته شده * 2 / (موجودی آغاز + موجودی نهایی)

3. نسبت گردش مالی دارایی - راندمان که یک شرکت از دارایی های خود برای فروش استفاده می کند ، با نسبت گردش مالی دارایی ها سنجیده می شود. برای تعیین چگونگی استفاده یک شرکت از منابع خود ، کل فروش با کل دارایی ها تقسیم می شود. درصد کمتری می تواند نشان دهد که یک تجارت در انتقال کالاهای خود مشکل دارد.

نسبت گردش مالی دارایی = فروش خالص / میانگین کل دارایی

4- درآمد حاصل از حقوق صاحبان سهام - درآمد حاصل از سهامدار سهامدار توسط یک شاخص عملکرد به نام بازده سهام (ROE) اندازه گیری می شود. درآمد خالص براساس تعداد کل سهام سهام برجسته در بازار برای رسیدن به ROE تقسیم می شود.

ROE = (درآمد قبل از مالیات/فروش) x (فروش/دارایی) x (دارایی/سهام) x (1 - نرخ مالیات)

نسبت سودآوری چیست؟

نسبت سودآوری گروهی از اندازه گیری های مالی است که برای ارزیابی سودآوری شرکت از درآمد ، هزینه های عملیاتی ، دارایی ترازنامه یا سهام سهامداران در یک لحظه در زمان استفاده می شود. نسبت بهره وری ، که به این نکته توجه می کنند که چگونه یک شرکت از منابع خود برای ایجاد درآمد استفاده می کند ، ممکن است با نسبت سودآوری (بر خلاف سود پس از هزینه) در تضاد باشد.

کدام نوع نسبت سودآوری وجود دارد؟

شرکت ها ممکن است با کمک انواع آمار سودآوری ، بینش ارزشمندی در مورد سلامت مالی و عملکرد خود کسب کنند. به طور کلی ، این نسبت ها در دو کلاس گسترده قرار می گیرند:

نسبت حاشیه: ظرفیت یک شرکت برای تبدیل درآمد به سود با نسبت حاشیه اندازه گیری می شود. همه نمونه ها نمونه هایی از حاشیه تولید از جمله حاشیه ناخالص ، حاشیه عملیاتی ، حاشیه خالص ، حاشیه جریان نقدی ، EBIT ، EBITDA ، EBITDAR ، NOPAT ، نسبت هزینه عملیاتی و نسبت سربار است.

حاشیه سود خالص = سود خالص ⁄ کل درآمد x 100

نسبت های بازده: نسبت بازده راندمان را که یک شرکت سرمایه به سرمایه گذاران خود باز می گرداند ، اندازه گیری می کند. بازده دارایی ها ، حقوق صاحبان سهام ، پول ، بدهی ، سود حفظ شده ، درآمد ، بازده تنظیم شده در ریسک ، سرمایه گذاری سرمایه گذاری شده ، سرمایه شاغل و بازده سرمایه شاغل ، انواع بازده است.(کل درآمد - کل هزینه ها) / کل درآمد.

فروش خالص = درآمد - بازده ، بازپرداخت و تخفیف

درآمد خالص = درآمد - کل هزینه ها

حاشیه سود = (درآمد خالص / فروش خالص) x 100

سود ناخالص = درآمد - (مواد مستقیم + کار مستقیم + سربار کارخانه)

مثال ها

یکی از متداول ترین ابزارهای موجود در جعبه ابزار یک تحلیلگر مالی ، نسبت سودآوری است که می تواند به دو کلاس گسترده تقسیم شود: نسبت حاشیه و نسبت بازگشت. از چندین منظر ، نسبت های حاشیه اطلاعاتی در مورد ظرفیت کسب و کار برای تبدیل فروش به سود ارائه می دهند. روشهای مختلف توانایی یک شرکت در ایجاد سود برای سهامداران خود را با نگاهی به نسبت های بازده آن ارزیابی می کند.

حاشیه سود ، بازده دارایی (ROA) و بازده سهام (ROE) همه نمونه هایی از نسبت سودآوری (ROE) هستند. بازده سرمایه شاغل (ROCE) و بازده سرمایه سرمایه گذاری شده (ROIC) دو نفر دیگر (ROCE) هستند.

نسبت فعالیت در مقابلنسبت سودآوری

روشهای تحلیلی اساسی مانند فعالیت و نسبت سودآوری به سرمایه گذاران در ارزیابی ابعاد بسیاری از سلامت مالی یک شرکت کمک می کند. نسبت بهره وری تعیین می کند که یک شرکت از منابع خود برای تولید سود استفاده می کند ، در حالی که لیستی از نسبت سودآوری نشان می دهد که یک شرکت چقدر پول می دهد. لیستی از نسبت سودآوری می تواند به تحلیلگران در مقایسه درآمد یک شرکت با رقبای خود در همان صنعت و پس از توسعه همان شرکت در طی چندین دوره گزارشگری کمک کند.

نسبت فعالیت در مقابل نسبت سودآوری

نتیجه

اجرای یک تجارت ممکن است با نگاهی به نسبت فعالیت آن پیش بینی شود ، که باعث می شود سرعت دارایی ها به سرعت به پول نقد یا فروش تبدیل شوند. بخش های مدیریت و حساب G می توانند با استفاده از انواع نسبت فعالیت ، اثربخشی خود را ارزیابی کنند. گردش مالی موجودی و گردش کل دارایی دو نسبت متداول هستند. تجزیه و تحلیل و مقایسه نسبت با سایر شرکت های این بخش معمولاً توصیه می شود. بیشتر مشاغل غالباً درصد یا ارزش قابل توجهی را هدف قرار می دهند زیرا انجام این کار معمولاً نشان می دهد که شرکت با سودآوری و ایجاد جریان نقدی فعالیت می کند.