معیارهای انتخاب سهام - تجزیه و تحلیل اساسی سهام را دنبال کنید

برخی از افراد سکه را می ریزند و اگر سر بیاید سهام را خریداری می کنند و اگر دمها بیایند ، سهام را می فروشند. آنها بازار سهام را به عنوان یک بازی قمار می گیرند. این بزرگترین اشتباهی است که آنها هنگام سرمایه گذاری در سهام انجام می دهند. برای انتخاب سهام ، شما باید یک تجزیه و تحلیل اساسی مناسب از سهام را انجام دهید.

بازار سهام یک بازی قمار نیست. اگر دانش مناسبی در مورد آن داشته باشند ، آنها درک خواهند کرد. ما باید قبل از پرش به سرمایه گذاری آن که توسط تحلیلگران انجام می شود ، سهام را تجزیه و تحلیل کنیم.

"من هرگز سهام خریداری نکرده ام ، مگر اینکه ، از نظر من ، در فروش بود."جان نف

تجزیه و تحلیل اساسی سهام تکنیکی برای تجزیه و تحلیل سهام برای سرمایه گذاری در سهام است. تجزیه و تحلیل اساسی معمولاً برای یافتن ارزش ذاتی یک سهام انجام می شود.

ارزش ذاتی به دریابید که سهام گران قیمت است یا کم ارزش است. اگر ارزش ذاتی بالاتر از قیمت فعلی بازار باشد ، می توانیم سهام را خریداری کنیم زیرا معتقدیم قیمت سهام افزایش می یابد. اگر ارزش ذاتی زیر قیمت فعلی بازار باشد ، می توانیم سهام را بفروشیم زیرا قیمت سهام در حال کاهش است.

ما می توانیم تجزیه و تحلیل اساسی سهام از بخش مالی گزارش های سالانه را انجام دهیم که شامل حساب P/L ، ترازنامه و بیانیه جریان نقدی است. تجزیه و تحلیل اساسی از تجزیه و تحلیل کیفی و کمی از انتخاب سهام استفاده می کند. عوامل کمی شامل تجزیه و تحلیل نسبت و معیارهای سهام ارزش برای انتخاب سهام مناسب است. همچنین شامل مطالعه الگوی سهامداری و رشد صنعت است.

عوامل کمی:-

نرخ رشد :

برای انتخاب سهام هنگام سرمایه گذاری ، محاسبه نرخ رشد یک پارامتر مهم برای تجزیه و تحلیل اساسی سهام است. نرخ رشد درآمد ، سود سهام ، درآمد و غیره باید محاسبه شود.

نرخ رشد سالانه مرکب (CAGR) -

از آن برای اندازه گیری بازده سرمایه گذاری در عملکرد خاص شرکت استفاده می شود. فرمول CAGR:-

EV = ارزش پایان سرمایه گذاری bv = ارزش شروع سرمایه گذاری n = تعداد دوره ها (ماه ها ، سال ها و غیره)

مدل تخفیف سود سهام:

وقتی می خواهیم سهام را با نگاه به سود سهام آن انتخاب کنیم ، استفاده می شود. ساده ترین راه برای ارزیابی ارزش سهام ، مدل تخفیف سود سهام است.

مدل تخفیف سود سهام = (سود سهام در هر سهم/(نرخ تخفیف - نرخ رشد سود سهام))

ما همیشه باید در سهام سرمایه گذاری کنیم که هر سال با توجه به سود سهام ، درآمد ، درآمد و غیره آن رشد می کند.

جریان نقدی:

در حالی که ما یک سهام برای سرمایه گذاری را انتخاب می کنیم ، باید ببینیم که یک تجارت چقدر پول نقد ایجاد می کند. ما می توانیم این موضوع را در بیانیه جریان نقدی یک شرکت پیدا کنیم. بیانیه جریان نقدی شامل جریان نقدی عملیاتی ، سرمایه گذاری جریان نقدی و تأمین مالی جریان نقدی است.

تجزیه و تحلیل اساسی را برای سهام از متخصصان بازار بیاموزید

اگر جریان نقدی عملیاتی منفی باشد ، شرکت در معرض خطر است. ما باید از سرمایه گذاری در سهام چنین شرکتی خودداری کنیم.

به عنوان مثال ، هواپیمایی Kingfisher برای سالها جریان نقدی منفی داشت و منجر به ورشکستگی شد.

نسبت PE:

نسبت سود قیمت نسبتی است که برای محاسبه قیمت فعلی بازار با درآمد هر سهم استفاده می شود. این نشان دهنده ارزش موجود در بازار در هر روپیه بازار است. فرمول PE:-

فرمول درآمد در هر فروش:-

P / E = قیمت سهام برای هر سهم / درآمد برای هر سهم

فرمول EPS (درآمد هر سهم):-

سود خالص پس از مالیات نشان می دهد که شرکت پس از تمام هزینه های خود ، هزینه های پرداخت ، استهلاک و مالیات از بین رفته است.

تعداد سهام برجسته تعداد سهام متعلق به عموم است

PE بالاتر در مقایسه با بازار نشان می دهد که سهام گران است ، در حالی که PE پایین تر نشان می دهد که سهام کم ارزش است. ما باید سهام را در هنگام کم ارزش بودن خریداری کنیم. نسبت های همه سهام در بازار گاو نر زیاد است و تمایل به پایین بودن در بازار خرس دارند.

بگذارید مثال بزنیم: -

شرکت A دارای PE 52 برابر است

شرکت B دارای PE 23x است

این بدان معنی است که سهام شرکت A گران است و سهام شرکت B ارزان تر از شرکت A. است. پس ما باید در سهام شرکت A سرمایه گذاری کنیم.

نسبت بدهی/سهام:

نسبت سهام بدهی نسبت اهرم است. از آن برای تجزیه و تحلیل میزان اهرم مورد استفاده شرکت و توانایی آن در تحقق تعهدات استفاده می شود.

فرمول نسبت بدهی/حقوق صاحبان سهام:-

نسبت بدهی به سهام = (کل بدهی ها/کل سهامداران سهام)

کل بدهی ها تعهدات مالی است که توسط شرکت به افراد مدیون است. در حالی که سهام سهامدار سرمایه ای است که در شرکت حفظ شده است.

اگر این شرکت بدهی های زیادی را در نظر بگیرد ، در صورت عدم تحقق تعهدات خود ، این شرکت ممکن است با ورشکستگی روبرو شود. این امر برای سرمایه گذاران محتاطانه خواهد بود که از شرکت هایی با بدهی بسیار بالایی جلوگیری کنند. بر اساس محافظه کارانه ترین ، D/ E 1 یا کمتر باید به عنوان معیار در نظر گرفته شود.

بگذارید مثال بزنیم:-

یک شرکت با نسبت DE 0. 62 بهتر از یک شرکت با نسبت DE 3. 2 است. شرکت دوم در مقایسه با شرکت اول شانس بیشتری برای ورشکستگی دارد. بنابراین ما شرکت را با نسبت DE 0. 62 انتخاب خواهیم کرد

حاشیه سود خالص:

حاشیه سود خالص نسبت سودآوری است. همچنین به عنوان حاشیه EBITDA شناخته می شود. این نسبت برای یافتن سودآوری یک شرکت که مبتنی بر عملیات و هزینه مستقیم است استفاده می شود. فرمول حاشیه سود خالص:-

حاشیه سود خالص = (سود خالص قبل از مالیات/فروش)*100

فروش درآمدی است که شرکت در هنگام فروش سود کالاها و خدمات خود قبل از مالیات (PBT) به دست می آورد ، اقدامی است که سود یک شرکت را قبل از شرکت مجبور به پرداخت مالیات بر درآمد شرکت می کند.

حاشیه EBITDA باید بالاتر باشد زیرا نشان می دهد شرکت نسبت به همسالان خود کارآمد است. بنابراین وقتی سهام را انتخاب می کنید ، به دنبال حاشیه سود خالص بالاتر باشید.

ذینفعان مروج:

سهامداری مروج نیز معیار مهمی برای انتخاب سهام است. مهم است که تعیین کنید که الگوی سهامداری مروج در یک شرکت چیست. مروج بهترین دانش را در مورد شرکت به عنوان خودی دارند. آنها می دانند چه اتفاقی در شرکت می افتد.

اگر سهم مروج در شرکت افزایش یابد ، پس باید سهام را بخریم زیرا این یک سیگنال مثبت است. این بدان معناست که مروج اطمینان دارند که شرکت رشد خواهد کرد. اگر سهم مروج در شرکت کاهش یابد ، ما باید سهام را بفروشیم زیرا این یک سیگنال منفی است.

قبل از کلاهبرداری Satyam ، منابع Ramalinga Raju به طور مداوم در حال کاهش بود. او یک خودی بود و می دانست که اتفاق اشتباهی با این شرکت رخ می دهد.

شرکت پرداخت سود سهام را ترجیح می دهد:

اگر می خواهیم برای طولانی مدت در سهام سرمایه گذاری کنیم ، همیشه باید سهام را انتخاب کنیم که سود سهام را بپردازد. سود سهام منبع درآمد برای سرمایه گذاران است. هنگامی که یک شرکت سود کسب می کند ، بخشی از آن را به عنوان سود سهام در سهامداران خود به اشتراک می گذارد. به طور کلی ، شرکت ها سطح سود سهام خود را حفظ می کنند تا زمانی که اتفاق چشمگیری با مشاغل رخ دهد.

سود سهام به عنوان درصد ذکر شده است ، درصد با توجه به ارزش چهره حساب می شود. به عنوان مثال ، اگر شرکتی با ارزش روپیه Rs. 10 سود سهام 30 ٪ را اعلام می کند ، این به معنای سود سهام Rs است. 3 در هر سهم. با این حال ، اگر شرکتی با ارزش روپیه Rs. 2 سود سهام 30 ٪ را اعلام می کند ، این به معنای سود سهام Rs است. 0. 60 در هر سهم.

ما می توانیم میزان سهامدار سود سهام را در مقایسه با ارزش بازار سهم دریافت کنیم. فرمول این است:-

سود سهام = (سود سهام سالانه/قیمت سهام فعلی)

قیمت سهام فعلی قیمت بازار سهام است

سود سهام سالانه سود سهام است که این شرکت سالانه به سرمایه گذاران خود می پردازد.

سرمایه گذاران باید سهام سود سهام بالاتر را انتخاب کنند ، زیرا این بدان معنی است که این شرکت سود سهام خود را به سرمایه گذاران خود می دهد و همچنین سود سهام بدون مالیات است.

قیمت سهام و ارزش ذاتی:

هدف اصلی تجزیه و تحلیل اساسی سهام ، یافتن ارزش ذاتی سهام در هنگام انتخاب سهام برای سرمایه گذاری است. مقدار ذاتی به دریابید که سهام گران قیمت است یا کم قیمت. اگر ارزش ذاتی بالاتر از قیمت فعلی بازار باشد ، می توانیم سهام را خریداری کنیم زیرا معتقدیم قیمت سهام افزایش می یابد. اگر ارزش ذاتی زیر قیمت فعلی بازار باشد ، می توانیم سهام را بفروشیم زیرا قیمت سهام در حال کاهش است.

عوامل کیفی:-

مزیت رقابتی:

ضمن تجزیه و تحلیل یک شرکت ، برای سرمایه گذاران ضروری می شود که نقاط تمایز برای تجارت از دیگران در صنعت/بخش پیدا کنند. همانطور که یک بخش/صنعت فراز و نشیب ها را پشت سر می گذارد ، بازیکنان آن بخش/صنعت را نیز انجام دهید ، با این حال ، هر شرکت روش های منحصر به فرد خود را برای کاهش خطرات و به حداکثر رساندن بازده خواهد داشت. نقاط تمایز دهنده باید شامل مارک ها ، سابقه آهنگ طولانی ، مدیریت اخلاقی تمیز ، تصرف و خرید و سهم بازار بزرگ در حالی که سهام را انتخاب می کنیم.

ما همچنین می توانیم تجزیه و تحلیل نقاط قوت ، ضعف ، فرصت ها و تهدید (SWOT) از شرکتی را که در آن قصد سرمایه گذاری داریم انجام دهیم. نقاط قوت و ضعف برای تجارت داخلی است در حالی که نقاط ضعف و فرصت ها بیرونی است. تجزیه و تحلیل SWOT ایده ای کوتاه اما جامع در مورد تجارت شرکت به سرمایه گذاران می دهد.

رشد صنعت:

در حالی که ما برای سرمایه گذاری سهام را انتخاب می کنیم ، باید ببینیم که این بخش چگونه عملکرد دارد. اگر صنعت در حال رشد باشد ، شرکت ها نیز در آن صنعت فعالیت خواهند کرد. اگر رشد صنعت راکد باشد ، شرکت های موجود در آن قادر به عملکرد خوبی نخواهند بود.

تجزیه و تحلیل صنعت می تواند از طریق:-

1. مدل پنج نیروی مایکل پورتر - همانطور که از نام آن پیداست ، این مدل هر صنعت را بر اساس پنج پارامتر یا نیرو گسترده تجزیه و تحلیل می کند. این 5 نیرو به 2 قطعه عمودی و 3 افقی تقسیم می شوند. نیروهای افقی شامل تهدید جایگزین ها ، تهدید به شرکت کنندگان جدید و تهدید رقبای مستقر است. در حالی که نیروهای عمودی شامل قدرت چانه زنی خریداران و قدرت چانه زنی فروشندگان هستند.

1. تجزیه و تحلیل SCP: روش دیگر برای تجزیه و تحلیل صنایع ، بررسی ساختار صنعت (انحصار ، الیگپولی) ، رفتار آن (کالایی یا تخصصی ، فصلی یا حدود سال ، چرخه ای یا غیر چرخه ای) و در آخر عملکرد آن (ROE ، ROIC ،WACC و غیره). تجزیه و تحلیل ساختار ، رفتار ، عملکرد (SCP) دقیقاً با این طبقه بندی به ارزیابی صنعت نزدیک می شود.

خط پایین:

چند نسبت وجود دارد که ما در اینجا بحث کرده ایم. نسبت های بسیار بیشتری وجود دارد که باید به دنبال آن باشیم ، در حالی که ما برای سرمایه گذاری انتخاب سهام را انجام می دهیم. ما نمی توانیم در یک روز متخصص تجزیه و تحلیل نسبت شویم. ما باید تمرین کنیم تا در تجزیه و تحلیل اساسی سهام متخصص شویم. در کنار تجزیه و تحلیل اساسی ، ما همیشه باید تجزیه و تحلیل فنی را انجام دهیم. اگر ما مشغول کار خود هستیم ، وقت نداریم تجزیه و تحلیل اساسی و فنی انجام دهیم ، پس باید این کار را به شرکتهای مدیریت دارایی که یک تیم حرفه ای از تحلیلگران اساسی و فنی دارند ، بدهیم.