رابطه بین تجارت و سرمایه گذاری خارجی: نتایج تجربی برای تایوان و کره جنوبی

این موضوعی است که مدتهاست که به سیاست گذاران در کشورهای بزرگ صنعتی مربوط می شود ، که نگران اثرات منفی احتمالی FDI بیرونی بر تعادل پرداخت کشور و اشتغال نیروی کار خود هستند. بنابراین ، تعدادی از مطالعات تجربی در مورد این موضوع برای این کشورها منتشر شده است ، اما نه برای کشورهای در حال توسعه یا تازه صنعتی.

با این حال ، در سالهای اخیر ، هزینه های نسبی نیروی کار در تایوان و کره افزایش یافته است و در پاسخ ، شرکت های تایوانی و کره ای تلاش کرده اند "نردبان تولید" را به سمت سرمایه های بیشتر (از جمله فشرده سازی انسانی) افزایش دهند و حرکت کرده و جابجا شده اند. برخی از فعالیت های تولیدی آنها در خارج از کشور. بنابراین ، تأثیر FDI بر تجارت نیز به نگرانی سیاستگذاران در تایوان و کره تبدیل شده است. به همین دلیل ، در این مقاله ما این رابطه را به صورت تجربی برای تایوان و کره جنوبی بررسی می کنیم. ما با یک بحث کلی در مورد این رابطه و بررسی مطالعات قبلی منتشر شده در مورد رابطه برای کشورهای صنعتی شروع می کنیم.

در اصل ، یا رابطه بین FDI و صادرات-سازگاری یا جایگزینی ممکن است داشته باشد. FDI زمانی اتفاق می افتد که سرمایه گذاران ، معمولاً بنگاه های چند ملیتی ، مستقر در یک ملت (ملت "خانه") تحت کنترل مدیریتی خود در برخی از ملت های دیگر (ملت "میزبان") عمل کنند. غالباً ، انگیزه تولید محلی در محصولات ملت میزبان است که قبلاً از خانه کشور صادر شده بودند و تا آنجا که این اتفاق می افتد ، صادرات FDI و خانه ملت جایگزین هستند. اما عملیات خانگی یک شرکت چند ملیتی می تواند به صورت عمودی با عملیات ملت میزبان مرتبط باشد ، به گونه ای که افزایش فعالیت در دومی باعث افزایش تقاضا برای محصولات واسطه ای (از جمله کالاهای سرمایه) از سابق می شود. همچنین ، قابلیت های بازاریابی و توزیع ایجاد شده توسط FDI ممکن است عملیات Home Nation را قادر به صادرات کالاها و خدمات نهایی به مشتریانی کند که در صورت عدم وجود FDI به آنها نرسد. تا آنجا که هر یک از این اتفاقات رخ می دهد ، FDI و صادرات کشور وطن مکمل هایی خواهند بود.

از آنجایی که ارزش محصولات میانی جزئی از ارزش افزوده به کالاهای نهایی است، می توان استدلال کرد که سرمایه گذاری مستقیم خارجی و صادرات باید به نوعی درازمدت جایگزین خالص باشند. اگر صادرات کالاهای نهایی از کشور بومی با تولید داخلی جایگزین شود، ارزش صادرات خالص از دست خواهد رفت حتی اگر زیان ناخالص تا حدی با صادرات کالاهای سرمایه ای و واسطه ای جبران شود. این به معنای ناچیز درست است زیرا ارزش کالاهای نهایی باید بزرگتر یا مساوی با ارزش تمام نهاده هایی باشد که برای تولید آن کالاها استفاده می شود. با این حال، این خط استدلال فرض می کند که تقاضای کشور میزبان برای یک کالای خاص همیشه با صادرات از کشور خود برآورده می شود، که ممکن است اینطور نباشد. تغییرات در هزینه نسبی تولید ممکن است دلالت بر این داشته باشد که با گذشت زمان، صادرات کشور بومی توسط تولید داخلی جابجا می شود، صرف نظر از اینکه این جابجایی توسط شرکت های چند ملیتی که تولید را از خانه به کشور میزبان منتقل می کنند یا توسط شرکت های محلی فعال انجام می شود. کاملا در داخل کشور میزبان

در واقع، با گذشت زمان، رابطه بین سرمایه گذاری مستقیم خارجی و صادرات به خوبی می تواند تغییر کند. برای مثال، فرض کنید که کشور میزبان باید در طول زمان در تولید یک طبقه خاص از کالاهای نهایی کارآمدتر شود و کشور میزبان در تولید کالاهای واسطه ای که برای تولید این کالاهای نهایی استفاده می شوند، کارآمدتر شوند. اگر شرکت های چندملیتی مهارت های تخصصی داشته باشند که امکان تحقق اقتصادهای داخلی مرتبط با ارتباط عمودی تولید این دو مجموعه کالا را فراهم می کند، رابطه بین سرمایه گذاری مستقیم خارجی اضافی و صادرات توسط این شرکت ها می تواند به طور فزاینده ای مکمل شود، حتی اگر در مقطعی اولیه از تاریخسرمایه گذاری مستقیم خارجی اولیه باعث جابجایی صادرات کشور خود شد.

روابط پیچیده تری بین FDI و تجارت بین المللی ذکر شده است. Urata (1995) رشد صنعت الکترونیک در شرق آسیا را مورد بررسی قرار داده است و می یابد که سرمایه گذاری مستقیم و تجارت کالاهای الکترونیکی دست به دست هم داده است. صنعت الکترونیک در سراسر جهان با رشد سریع کلی و با نرخ سریع توسعه محصول جدید و کاهش هزینه مشخص شده است. بدین ترتیب Urata می یابد که FDI بیرونی توسط شرکت های ژاپنی در منطقه آسیای شرقی هم با رشد تقاضای ملت میزبان و هم با الگوهای پیچیده تغییر هزینه های نسبی رانده شده است. این شرکت ها باعث می شوند که به دنبال سایت های تولید جدید و ایجاد الگوهای پیچیده ای از کالاهای متقابل کالاهای نهایی و محصولات میانی باشند. وی خاطرنشان می کند که ، از آنجا که این MNE های ژاپنی به مرور زمان سرمایه گذاری های مستقیم جدیدی را در کشورهایی که قبلاً در آنها غایب بوده اند ، قرار داده است (برای مثال چین) ، این بنگاه ها در کشورهایی با FDI با برد قدیمی ، تولید و حتی محدود نکرده اند.

دلیل دیگری برای تکمیل بین تجارت بین المللی و فعالیت بنگاه های چند ملیتی توسط Brainard (1995a ، 1998) مورد بررسی قرار گرفته است. وی خاطرنشان می کند که بنگاه های چند ملیتی به طور معمول مزایای مالکیت معنوی (به عنوان مثال ، فناوری ها و علائم تجاری) را دارند که ممکن است سهام بازار بزرگتر را فعال کنند و از این رو تجارت و سرمایه گذاری را در بازارهایی که این شرکت ها در آن فعالیت می کنند ، افزایش می دهد. Brainard فرض می کند که سهم تجارت در کل فروش توسط یک شرکت به یک بازار خاص تحت تأثیر هزینه های حمل و نقل و موانع تجاری قرار خواهد گرفت ، اما تحت تأثیر موانع سرمایه گذاری و اقتصادهای مقیاس در سطح شرکت قرار دارد. وی با استفاده از داده های بخش بازرگانی ایالات متحده برای سرمایه گذاری مستقیم ایالات متحده در خارج از کشور و سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایالات متحده ، دریافت که موانع تجارت و FDI و اقتصاد مقیاس متغیرهای توضیحی قوی هستند ، در حالی که هزینه های حمل و نقل نیست. در یک کار مرتبط ، Brainard نشان می دهد که نسبت فاکتور نسبی توضیحی قوی از فعالیت شرکت چند ملیتی نیست (Brainard 1995b).

این که آیا FDI و صادرات جایگزین های خالص هستند یا مکمل های خالص بر اساس اصول نامشخص است و به عنوان یک موضوع عملی ، مسئله به یک تجربی تبدیل می شود. در واقع بیشتر مطالعات این رابطه نشان می دهد که این رابطه مکمل است ، که FDI بیشتر با صادرات بیشتر و نه کمتر همراه است.

به عنوان مثال ، هم در ایالات متحده و هم در انگلستان در اواخر دهه 1960 ، نگرانی رسمی در مورد تأثیر FDI بیرونی بر روی مانده کلی پرداخت ها بر اساس حساب جاری وجود داشت. مهم این نگرانی ، سوال از تأثیر FDI بیرونی بر جریان تجارت بود. در پاسخ ، دو مطالعه از این اثرات تحت نظارت رسمی انجام شد (Reddaway و همکاران 1967 و Hufbauer و Adler 1968).

با استفاده از روش ها و پوشش های تا حدودی متفاوت ، هر دو مطالعه تقریباً به نتیجه گیری مشابه رسیدند: اگر جریان نقدی آینده تخفیف نداشته باشد ، اثرات طولانی مدت FDI بیرونی بر تراز پرداخت ها مثبت است. اینکه اثرات جریان مالی به تنهایی مثبت است نباید برای کسی تعجب آور باشد. این امر به این دلیل است که یک بنگاه متعهد سرمایه گذاری را از هر نوع انتظار می گذارد که این سرمایه گذاری بازده مثبتی را برای سهامداران شرکت داشته باشد و در نهایت این بازده باید در پرداخت سود سهام توسط سازمان والدین به آن سهامداران منعکس شود. بنابراین ، به حدی که سهامداران این شرکت اتباع کشور وطن هستند ، بازده هایی که به شرکت های وابسته خارجی یک شرکت تعلق می گیرد ، باید در نهایت به اتباع کشور خود که از طریق سازمان والدین تأمین می شوند ، تعلق بگیرند.

با این حال ، هر دو مطالعه همچنین نشان دادند که FDI بیرونی تمایل به تحریک صادرات (بیشتر کالاهای سرمایه و کالاهای متوسط) بدون تحریک واردات در بزرگی مساوی دارد.

مطالعات بعدی نتایج به طور کلی مطابق با این یافته ها بود. به عنوان مثال ، برگستن ، هورست و موران (1978) دریافتند که رشد وابستگان ایالات متحده در خارج از کشور تأثیر قابل توجهی در رشد صادرات بنگاه های والدین آمریکایی دارد. لیپسی و ویس (1981) همچنین دریافتند که FDI بیرونی ایالات متحده با افزایش صادرات ایالات متحده همراه است ، حتی پس از کنترل سایر جلوه ها (اندازه شرکت ، هزینه های تحقیق و توسعه و بازاریابی و غیره) اما تولید شرکت های وابسته ایالات متحده در خارج از کشور برای صادرات به صادرات بهکشور میزبان کشورهای سوم. در یک مطالعه بعدی ، همان نویسندگان (لیپسی و ویس 1984) داده های اداره بازرگانی ایالات متحده را در سطح شرکت انفرادی تجزیه و تحلیل کردند تا تولید خارجی و صادرات ایالات متحده را در 14 صنایع در بخش تولید بررسی کنند. آنها در 11 مورد از این صنایع روابط مثبت و معناداری گزارش دادند.

روابط مشابهی برای تأثیر تولید دریایی بنگاههای متعلق به سوئد بر کالاهای تولید شده صادرات کشور وطن ، سوئد (بلومستروم ، لیپسی و کولچیک 1988) یافت شده است. سوئد یک اقتصاد پیشرفته صنعتی است که در نزدیکی سایر اقتصادهای پیشرفته واقع شده است و بیشتر سرمایه گذاری مستقیم سوئد یا در جای دیگر در اروپای غربی یا آمریکای شمالی واقع شده است. Blomström و همکاران. دریافت که افزایش در تولید شرکتهای وابسته به شرکتهای سوئدی با افزایش صادرات برای هفت دسته صنعتی مورد مطالعه ارتباط مثبت دارد. همچنین ، آنها نشان دادند که با رشد تولید خارجی ، هیچ تمایل به این رابطه مثبت برای تغییر وجود ندارد.

پیرس (1990) ، به دنبال رویکردی مشابه با بلومستروم و همکاران ، صادرات و تولید خارجی 458 از بزرگترین MNE های صنعتی جهان را برای سال 1982 بررسی کرد. یافته های وی این است که افزایش تولید خارجی به طور کلی با افزایش مثبت استدر صادراتاین امر به ویژه در مورد صادرات Intraform (بر خلاف Interfirm) صادق است و تأکید بر اهمیت روابط عمودی در بین شرکت های مختلف بین المللی این نمونه از MNE است.

Buigues and Jacquemin (1996) موضوع مکمل در مقابل جایگزینی بین FDI و صادرات را با توجه به سرمایه گذاری مستقیم ایالات متحده و ژاپنی در اتحادیه اروپا بررسی می کنند. فرض اساسی این است که اگر سهم کل صادرات از هر یک از این کشورها که به اتحادیه اروپا می روند ، با سهم FDI که به اتحادیه اروپا می رود پس از کنترل سه متغیر اضافی ، رابطه مثبت دارد ، این رابطه مکمل است. سه متغیر اضافی عبارتند از: میزان موانع تجاری Nontariff در رشد تقاضای نهایی و تخصص بخش EC ، که همه آنها فرض می شود که با FDI ارتباط مثبت دارد. نمونه Buigues و Jacquemin به صورت متقابل در هفت صنعت (شش مورد برای ایالات متحده) و ده سال جمع شده است. آنها رابطه بین FDI و صادرات را برای ایالات متحده و ژاپن مکمل می دانند.

صنعت کانادا (1994) دریافت که FDI از کانادا هم با افزایش صادرات و واردات کانادا همراه است. همین یافته با توجه به سرمایه گذاری مستقیم خارجی در کانادا گزارش شده است. این یافته ها بر اساس تجزیه و تحلیل سری های زمانی جمع شده و (ظاهراً) است. تخمین هایی از کشش صادرات و واردات با توجه به سرمایه گذاری بیرونی کانادا ساخته شده است و دومی بالاتر از گذشته است. این خاصیت تخمین زده شده تجارت با توجه به سهام سرمایه گذاری (به صنعت کانادا 1994 ، جدول 7) برای تأثیر عواملی مانند فعالیت اقتصادی ، هزینه های مقایسه ای یا سایر متغیرهایی که می توانند بر نتایج تأثیر بگذارند ، کنترل نمی شوند.

گراهام (1998) ، با استفاده از روش شناسی مشابه آنچه بعداً در این مقاله گزارش شده بود ، دریافت که روابط مکمل بین FDI بیرونی و صادرات و FDI بیرونی و واردات برای ایالات متحده و ژاپن وجود دارد.

بنابراین ، تمام این مطالعات مربوط به کشورهای توسعه یافته نتیجه گرفته اند که رابطه بین FDI و صادرات مکمل است. همانطور که در بخش بعدی توضیح داده شده است ، نتایج تحقیقات تجربی ما برای دو کشور تازه صنعتی به نتیجه مداوم اشاره دارد ، اما با برخی پیچش ها.

روش تجربی

مطالعات فعلی در مورد رابطه FDI/تجارت دو کاستی را متحمل می شود. یکی این است که آنها فقط این رابطه را برای کشورهای صنعتی بررسی می کنند. این رابطه برای کشورهای تازه صنعتی هنوز مورد بررسی قرار گرفته است. دوم این است که بیشتر مطالعات ذکر شده در بالا می تواند به دلیل نادیده گرفتن اثرات احتمالی تعیین همزمان FDI و صادرات که می تواند باعث ایجاد همبستگی حیرت انگیز بین این دو شود ، مورد انتقاد قرار گیرد و از این رو منجر به تفسیر نادرست از مکمل شود. 2 در صورتی که FDI و صادرات به یک عنصر علیت مشترک و نامشخص پاسخ می دهند ، این مورد خواهد بود. به عنوان مثال ، فرض کنید که درآمد یا اندازه بازار به تنهایی سرمایه گذاری مستقیم در خارج از کشور و صادرات را تعیین کرده است-یعنی صادرکنندگان و سرمایه گذاران مستقیم انرژی خود را در توسعه بازارهای بزرگ و/یا کسانی که درآمد سرانه بالایی دارند ، قرار می دهند اما نادیده گرفته اند کوچک و/یا کمسرانه بازارهای درآمد. 3 سپس به سادگی نشان می دهد که سهم زیادی از صادرات با بازارهایی همراه است که سهم سرمایه گذاری مستقیم نیز زیاد است تا نشان دهد صادرات و سرمایه گذاری مستقیم در خارج از کشور مکمل است. پس از در نظر گرفتن تأثیرات اندازه بازار ، آنها هنوز هم می توانند جایگزین شوند. به همین ترتیب ، عناصر تعیین همزمان می توانند نتایج مطالعات را بر اساس تفاوت در صنایع تحریف کنند.

بنابراین ، تلاش در نتایج گزارش شده در اینجا برای کنترل این عوامل هنگام بررسی روابط بین FDI و تجارت برای تایوان و کره جنوبی انجام می شود. به طور خاص ، ما عواملی را حذف می کنیم که به طور همزمان ممکن است صادرات ، واردات و FDI را تعیین کرده و سپس رابطه باقیمانده بین دو اول و دومی این متغیرها را با منبع تعصب همبستگی حذف کنیم. به طور خاص ، ابتدا از یک مدل گرانش برای برآورد اثرات سه متغیر که به نظر می رسد تعیین کننده های بسیار مهم FDI و صادرات است ، استفاده شد. سه متغیر انتخاب شده (1) درآمد سرانه در هر بازار ملت میزبان (که برای آن از تولید ناخالص داخلی از سرانه استفاده شده است) ، (2) اندازه کل این بازار (که برای آن کل جمعیت استفاده شده است) و (3) فاصله ازمیزبان کشور وطن. 5 این مدل برای آزمایش تعیین کننده های FDI و صادرات برای دو کشور وطن ، تایوان و کره جنوبی استفاده شد."فاصله" از کشور وطن تا کشور میزبان از پایتخت های کشورهای وطن ، یعنی تایپه و سئول ، تا پایتخت ملت میزبان بود. مشخصات گرانش چند برابر بود ، یعنی رابطه فرض شده بود

در جایی که y لگاریتم متغیر وابسته (FDI یا صادرات) است ، XI سه متغیر مستقل است و î یک اصطلاح خطا است (فرض می شود ، طبق معمول ، با میانگین 1 توزیع می شود). علائم مورد انتظار 1 ß1 و ß2 مثبت است (انتظار می رود که هر دو صادرات ملت خانه و FDI عملکردهای مثبت درآمد سرانه و اندازه بازار را داشته باشند). علامت مورد انتظار ß3 برای صادرات منفی است (هرچه بازار از کشور کشور ، هزینه های حمل و نقل بالاتر باشد ، و از این رو احتمال کمتری وجود دارد که بنگاه ها از کشور کشور صادر کنند) اما برای سرمایه گذاری مستقیم نامشخص است. به عنوان مثال ، اگر سرمایه گذاری مستقیم جایگزینی برای صادرات باشد ، احتمالاً این تعویض به احتمال زیاد در بازارهایی است که هزینه های معاملات مرتبط با صادرات زیاد است ، و علامت مورد انتظار ß3 مثبت خواهد بود. اما می توان شرایطی را پیش بینی کرد که سرمایه گذاری مستقیم در بازارهای جغرافیایی نزدیکی رخ دهد). باقیمانده های هر یک از دو تخمین (صادرات و FDI به عنوان تابعی از سه متغیر) سپس بر روی یکدیگر قرار گرفتند. پیش فرض این بود که اگر مدلهای گرانش موفق به از بین بردن تعصب همبستگی شوند ، هرگونه همبستگی باقیمانده ها می تواند برخی از روابط علیت دیگری بین FDI و صادرات را نشان دهد-به دلیل منابع جایگزین یا مکمل های تولید یا توزیع و بازاریابی. ضریب همبستگی مثبت می تواند مکمل و جایگزین بودن ضریب منفی را نشان دهد. همچنین دو مرحله مشابه بین واردات و سرمایه گذاری مستقیم در خارج از کشور انجام شد.

نتایج برای تایوان

برای تایوان ، این نمونه شامل 54 کشور جداگانه بود که مقصد صادرات تایوان و سرمایه گذاری مستقیم آن بودند. این پنجاه و چهار کشور در سال 1994 تقریباً کل سهام سرمایه گذاری مستقیم تایوان در خارج از کشور و بیشتر صادرات کالاهای تولیدی آن را به خود اختصاص داده اند. تجزیه و تحلیل جداگانه با استفاده از (1) داده ها برای همه کشورها با و بدون تنظیم پیوند زبان ، وضعیت توسعه (OECD) و موقعیت جغرافیایی (آسیا) انجام شد. و (2) داده ها برای همه کشورها به جز سرزمین اصلی چین (که به دلایلی که باید توضیح داده شود ، ممکن است به عنوان یک "دورتر" در نمونه عمل کند) با و بدون تنظیم پیوند زبان ، وضعیت توسعه (OECD) و موقعیت جغرافیایی(آسیا).

نتایج خلاصه تجزیه و تحلیل گرانش در جدول 1 در زیر آورده شده است. همانطور که مشاهده می شود ، متغیرهای ساختگی وجود ندارد ، به عنوان توضیح دهنده FDI ، فقط اندازه بازار (جمعیت) قابل توجه است. به عنوان تعیین کننده صادرات و واردات ، با این حال ، هر سه متغیر توضیحی قابل توجه هستند. هنگام استفاده از متغیرهای ساختگی برای در نظر گرفتن زبان ، وضعیت توسعه و موقعیت جغرافیایی ، درآمد سرانه به طور مثبت و قابل توجهی با FDI بیرونی تایوان مرتبط می شود. همچنین ، اگرچه مسافت از نظر آماری ناچیز است ، اما همچنان نشانه منفی دارد ، یعنی دورتر کشور میزبان از تایوان است ، اما احتمال دارد تایوان در آنجا سرمایه گذاری کند.

به نظر نمی رسد که آدمک زبان به عنوان تعیین کننده سرمایه گذاری مستقیم مهم باشد. این ممکن است به این دلیل باشد که چینی ها به ندرت در جهان غیر از سرزمین اصلی چین و هنگ کنگ صحبت می شوند. در مقابل ، آدمک OECD با FDI و آدمک آسیا به طور منفی و منفی مرتبط است و به طور مثبت با FDI مرتبط است. به نظر می رسد این نتیجه نشان می دهد که از نظر توزیع موقعیت جغرافیایی ، FDI تایوان در کشورهای غیر OECD آسیایی متمرکز است.

به عنوان عوامل تعیین کننده صادرات و واردات ، تمام متغیرهای توضیحی از علامت مورد انتظار و به جز دو متغیر ساختگی ، زبان و OECD قابل توجه هستند ، که هر دو قابل توجه نیستند. بر خلاف FDI ، فاصله تعیین کننده قابل توجهی از صادرات و واردات تایوان است. با این وجود این صادرات و واردات تحت تأثیر اینكه آیا كشور مقصد یك اقتصاد توسعه یافته است یا خیر ، تحت تأثیر قرار نمی گیرند. مانند FDI ، به نظر نمی رسد که زبان تعیین کننده صادرات یا واردات باشد.

جدول 2 رگرسیون مرحله دوم را ارائه می دهد. همانطور که مشاهده می شود ، رابطه بین تغییرات غیر قابل توضیح باقی مانده در سرمایه گذاری مستقیم بیرونی تایوان در بخش تولید و تغییر غیر قابل توضیح در صادرات کالاهای تولید شده تایوان برای رگرسیون با و بدون متغیرهای ساختگی در 99 درصد سطح قابل توجهی مثبت و معنادار است. این رابطه حاکی از رابطه مکمل قوی بین تایوان FDI و صادرات است.

نتایج رگرسیون مرحله دوم رابطه بین سرمایه گذاری مستقیم خارجی تایوان در بخش تولید و واردات کالاهای تولیدی تایوان نیز در جدول 2 نشان داده شده است. ضرایب ، اگرچه مثبت است ، اما از نظر آماری برای این رگرسیون ها یا با یا بدون ساختگی معنی دار نیستند. متغیرهابنابراین ، رابطه مکمل بین FDI و واردات ضعیف به نظر می رسد اگر در واقع یک مورد وجود داشته باشد.

با توجه به فعالیت های بزرگ سرمایه گذاری بزرگ خارجی تایوان در سرزمین اصلی چین ، ممکن است تعجب کند که آیا نتایج ارائه شده در بالا می تواند مغرضانه باشد زیرا چین از وضعیت دور از چین در نمونه. این وضعیت به این دلیل بوجود می آید که چین دارای جمعیت زیادی با درآمد سرانه بسیار پایین است و از نظر جغرافیایی برای تایوان نزدیک است. برای بررسی اینکه آیا ویژگی های مهم چین نتایج ما را تعصب می کند ، ما رگرسیون را که چین را از نمونه دور می کند تکرار می کنیم. نتایج رگرسیون مدل گرانش در جدول 3 ارائه شده است. همانطور که مشاهده می شود ، نتایج به هیچ وجه تغییر نمی کند ، به جز اندازه برخی از ضرایب و آمار T. در واقع ، رابطه مکمل بین FDI و صادرات تایوان کمی مهمتر می شود ، زیرا ضرایب و آمار T در جدول 4 نشان می دهد.

این نتایج همچنین ممکن است باعث شود که آیا رابطه مکمل قوی بین FDI بیرونی و صادرات ، همانطور که در بالا یافت می شود ، برای تایوان منحصر به فرد است. برای پاسخ به این سؤال ، در بخش بعدی ، ما نتایج اقتصاد سنجی را برای کره جنوبی ارائه می دهیم ، یک کشور تازه صنعتی که در سالهای اخیر یک FDI سریع بیرونی را نیز تجربه کرده است.

نتایج کره جنوبی

نتایج مدل گرانش برای کره جنوبی در جدول 5 ارائه شده است. تایوان) و همچنین اندازه بازار. اگرچه ضریب متغیر مسافت مثبت است-برعکس نتیجه برای تایوان- IT معنی دار نیست. مشابه تایوان ، صادرات و واردات کره جنوبی همگی با درآمد ، اندازه بازار و فاصله ارتباط دارند ، ضرایب همه این متغیرها از علامت مورد انتظار است.

با این حال ، پس از تنظیم وضعیت توسعه و موقعیت جغرافیایی ، معادله FDI اکنون فقط با درآمد سرانه و اندازه بازار ارتباط دارد (ضرایب فقط در سطح 12 درصد قابل توجه هستند). و با کمال تعجب ، ضریب متغیر مسافت اکنون قابل توجه است (و همچنان مثبت است). اگرچه ضریب ساختگی آسیا هنوز از نظر آماری قابل توجه است ، اما ضریب ساختگی OECD قابل توجه نیست ، اما از این علامت مثبت است. به نظر می رسد این یافته نشان می دهد که اگرچه FDI ساخته شده توسط شرکت های کره جنوبی عمدتاً در آسیا است ، اما تصمیمات مربوط به مکان FDI آنها به اندازه بازار کشور میزبان و درآمد سرانه وابسته نیست. اما ، حتی اگر آسیا منطقه اصلی FDI کره ای باشد ، در مقایسه با شرکت های تایوان ، شرکت های کره جنوبی نیز تعداد زیادی سرمایه گذاری در کشورهای OECD انجام داده اند.

در مورد صادرات و واردات ، نتایج کره جنوبی کاملاً شبیه به تایوان است. تمام ضرایب متغیرهای توضیحی از علامت مورد انتظار هستند و همه به جز از آدمک OECD قابل توجه هستند ، این بدان معنی است که وضعیت توسعه یک کشور عامل مهمی در تعیین صادرات و واردات به کره و از کره نیست.

جدول 6 رگرسیون مرحله دوم را ارائه می دهد. همانطور که اشاره شد ، رابطه بین تغییرات غیر قابل توضیح در سرمایه گذاری مستقیم کره جنوبی در بخش تولید و صادرات کالاهای تولید شده کره جنوبی برای رگرسیون با و بدون متغیرهای ساختگی مثبت است و همچنین در 99 درصد قابل توجه است. بنابراین رابطه به شدت مکمل است. با این حال ، نتایج حاصل از رگرسیون مرحله دوم رابطه بین FDI کره جنوبی و واردات آن نتایج مشخصی به همراه نخواهد داشت. اگرچه به نظر می رسد این رابطه مکمل و از نظر آماری برای باقیمانده از رگرسیون مرحله اول که بدون متغیرهای ساختگی انجام می شود ، قابل توجه است ، اما دیگر از متغیرهای ساختگی در این تجزیه و تحلیل مرحله اول استفاده نمی شود. ما کاملاً مطمئن نیستیم که چگونه این نتیجه را تفسیر کنیم ، اما با توجه به اینکه مشخصات دوم (با متغیرهای ساختگی) کامل تر از اول است ، ما تمایل داریم نتیجه بگیریم که FDI و واردات برای کره ، همانطور که برای تایوان ، به نظر نمی رسدبه طور قابل توجهی مرتبط باشد.

نتیجه گیری و پیامدهای سیاست

شواهد تجربی ارائه شده در بخش قبلی به طور کلی مطابق با مطالعات قبلی در مورد الگوی FDI کشورهای توسعه یافته است که در مقدمه بررسی شده است. این شواهد تمایل به حمایت از این امر دارد ، همانطور که در مورد کشورهای صنعتی نیز وجود دارد ، سرمایه گذاری مستقیم بیرونی تایوان و صادرات تایوان در تولید مکمل ها هستند و جایگزین نیستند. همین مکمل در داده های کره جنوبی ظاهر می شود. با این حال ، برای هر دو کشور ، به نظر نمی رسد که سرمایه گذاری مستقیم به صورت قابل توجهی با واردات مرتبط باشد.

این نتایج پیامدهای مهمی در سیاست دارد. تا آنجا که سرمایه گذاری مستقیم و صادرات در واقع مکمل است ، این نتیجه از این ادعا پشتیبانی نمی کند که سرمایه گذاری مستقیم در خارج از کشور با از دست دادن شغل یا سرمایه گذاری در این کشورهای تازه صنعتی همراه است. این نتیجه گیری مطابق با موارد گزارش شده برای کشورهای صنعتی است.

از همه مهمتر ، با این حال ، مکمل بین FDI و صادرات نشان می دهد که سرمایه گذاری مستقیم بیرونی از هیچ کشور با "توطئه خارج کردن" یا "deindustrialization" همراه نیست. در عوض برعکس به نظر می رسد: با گسترش سرمایه گذاری مستقیم در خارج از کشور ، شرکت های چند ملیتی تایوانی و کره ای که توسط این سرمایه گذاری ایجاد شده اند اشتهای بزرگی را برای کالاهای تولید شده در اقتصاد داخلی به دست می آورند ، و بنابراین گسترش آن در خارج از کشور با افزایش همراه است نه نه نهکاهش ، امکانات صادرات.

با این حال ، این درست است که ، حتی اگر نتایج مربوط به FDI و واردات از نظر آماری امضا کننده نباشد ، این نتایج مطابق با این تصور است که گسترش تولید با افزایش واردات کالاهای تولیدی به اقتصادهای خانگی ضعیف است. اما آیا این واردات گسترده در ارتباط با از دست دادن شغل یا کاهش صنعت است؟

این شماره آخر را نمی توان بر اساس شواهد ارائه شده در اینجا پاسخ داد. فرضیه معقول (اما بر اساس شواهد در اینجا ، غیرقابل تحمل) این است که واردات مرتبط با فعالیت چند ملیتی درصد بالاتری از کار غیر ماهر یا نیمه کار و درصد پایین تر از کار ماهر بالاتر را نسبت به صادرات مرتبط تجسم می کند. اگر این فرضیه صحیح باشد ، دلالت بر این است که گسترش فعالیت های چند ملیتی باعث افزایش دستمزد یا بیکاری بر کار ماهر در کشورهای وطن می شود اما تقاضای اضافی برای کار ماهر ایجاد می کند. این به نوبه خود باعث می شود دستمزد طبقه دوم کارگران نسبت به سابق افزایش یابد و بنابراین این سؤال نیست که فعالیت چند ملیتی به نابرابری های رو به رشد در توزیع درآمد در کشورهای وطن کمک کرده است. با این حال ، این احتمال حدس است و تنها تفسیر احتمالی نتایج تجربی ارائه شده در اینجا نیست. همانطور که اغلب اتفاق می افتد ، به نظر می رسد که تحقیقات بیشتری برای آزمایش این گزاره ها لازم است.

جدول 1: نتایج مدل گرانش (سرزمین اصلی چین شامل ، 1994)

توجه: نسخه های A ، B ، C سطح اهمیت آماری 1 ، 5 ، 10 درصد را نشان می دهد. اعداد در پرانتز آمار T-Statistics هستند.

جدول 2: رگرسیون باقیمانده در باقیمانده معادلات گرانش (سرزمین اصلی چین شامل)

توجه: نسخه های A ، B ، C سطح اهمیت آماری 1 ، 5 ، 10 درصد را نشان می دهد. اعداد در پرانتز آمار T-Statistics هستند.

جدول 3: نتایج مدل گرانش (سرزمین اصلی چین مستثنی ، 1994)

توجه: نسخه های A ، B ، C سطح اهمیت آماری 1 ، 5 ، 10 درصد را نشان می دهد. اعداد در پرانتز آمار T-Statistics هستند.

جدول 4: رگرسیون باقیمانده در باقیمانده معادلات گرانش (سرزمین اصلی چین مستثنی است)

توجه: نسخه های A ، B ، C سطح اهمیت آماری 1 ، 5 ، 10 درصد را نشان می دهد. اعداد در پرانتز آمار T-Statistics هستند.

جدول 5: نتایج مدل گرانش برای کره جنوبی (1993)

توجه: نسخه های A ، B ، C سطح اهمیت آماری 1 ، 5 ، 10 درصد را نشان می دهد. اعداد در پرانتز آمار T-Statistics هستند.

جدول 6: رگرسیون باقیمانده در باقیمانده معادلات گرانش برای کره جنوبی

توجه: نسخه های A ، B ، C سطح اهمیت آماری 1 ، 5 ، 10 درصد را نشان می دهد. اعداد در پرانتز آمار T-Statistics هستند.

منابع

1978 Bergsten ، C. Fred ، Thomas Horst ، and Theodore H. Moran ، Multialals American و علایق آمریکایی (واشنگتن ، دی سی: موسسه بروکینگز).

1988 Blomström ، M. ، R. E. Lipsey ، and K. Kulchyck ، "سرمایه گذاری و صادرات مستقیم ایالات متحده و سوئد" ، در رابرت ا. بالدوین ، سردبیر ، مسائل مربوط به سیاست تجارت و تجزیه و تحلیل تجربی (شیکاگو: دانشگاه شیکاگو ، برای دفتر ملیتحقیقات اقتصادی).

1995a Brainard ، S. Lael ، یک ارزیابی تجربی از تبادل تبار همسایه بین فروش و تجارت چند ملیتی "، دفتر ملی تحقیقات اقتصادی شماره 4580.

1995b ، "ارزیابی تجربی از نسبت عاملی توضیحات مربوط به فروش چند ملیتی" ، دفتر کار ملی تحقیقات اقتصادی شماره 4583.

1998 ، یک ارزیابی تجربی از تبادل تبار همسایه بین فروش و تجارت چند ملیتی "، بررسی اقتصادی آمریکا ، جلد 87 ، شماره 4. صص 520-544.

1994 Buigues ، Pierre ، and Alexis Jacquemin ، "سرمایه گذاری مستقیم خارجی و صادرات به جامعه اروپا" ، در مارک میسون و دنیس Encaation ، ویراستاران ، آیا مالکیت دارد: چند ملیتی ژاپنی در اروپا (آکسفورد و نیویورک: انتشارات دانشگاه آکسفورد).

1995 گراهام ، ادوارد م. ، "سرمایه گذاری مستقیم کانادا در خارج از کشور و اقتصاد کانادا: برخی ملاحظات نظری و تجربی" ، در استیون گلوبرمن ، سردبیر ، چند ملیتی مستقر در کانادا (کالگری: دانشگاه کلگری پرس برای صنعت کانادا).

1998 ، "در مورد روابط بین سرمایه گذاری مستقیم و تجارت بین المللی در بخش اشکال سازمانی: نتایج تجربی برای ایالات متحده و ژاپن" ، که در دنیس Encaation ، ویراستار ظاهر می شود ، موضوع مالکیت را انجام می دهد: چند ملیتی ژاپنی در شرق آسیا ، آکسفورد و لندن: انتشارات دانشگاه آکسفورد.

1968 Hufbauer ، Gary C. ، and F. M. Adler ، سرمایه گذاری در خارج از کشور و تراز پرداخت ، مطالعه سیاست مالیاتی وزارت خزانه داری ایالات متحده ، مطالعه سیاست مالیاتی شماره 1 ، (واشنگتن ، دی سی ، دفتر چاپ دولت ایالات متحده.

1994 صنعت کانادا (شعبه سیاست های خرد اقتصادی) ، "شرکت های چند ملیتی مستقر در کانادا: تجزیه و تحلیل فعالیت ها و عملکرد" ، در استیون گلوبرمن ، سردبیر ، سرمایه گذاری مستقیم کانادا در خارج از کشور (کلگری ، آلبرتا ، کانادا: دانشگاه کلگری مطبوعات).

1981 Lipsey ، R. E. ، and M. Y. Weiss ، "تولید و صادرات خارجی در صنایع تولید" ، بررسی اقتصاد و آمار 63 ، صص 488-494.

1984 ، "تولید و صادرات خارجی بنگاه های انفرادی" ، بررسی اقتصاد و آمار 66 ، صص 304-308.

1990 Pearce ، R. D. ، "تولید و صادرات خارج از کشور: برخی تحقیقات بیشتر" ، مقالات بحث و گفتگو در دانشگاه خواندن در سرمایه گذاری بین المللی و مطالعات تجاری ، شماره 135.

1967 Reddaway ، W. B. ، J. O. N. Perkins ، S. J. Potter و C. T. Potter ، تأثیر سرمایه گذاری مستقیم ایالات متحده در خارج از کشور ، لندن ، HMSO.

1995 Urata ، Shujiro ، "الگوهای نوظهور تولید و تجارت خارجی محصولات الکترونیک در شرق آسیا: بررسی نقشی که توسط سرمایه گذاری مستقیم خارجی ایفا می شود" ، مقاله ارائه شده به کنفرانس "شبکه های تولیدی رقیب در آسیا: چشم انداز کشور میزبان" ، آسیابنیاد ، سانفرانسیسکو ، کالیفرنیا ، 27-28 آوریل.

یادداشت

1. معرفی این مقاله براساس گراهام 1998 است. نتایج برای تایوان و کره کاملاً جدید است و در این مقاله قبلی ظاهر نمی شود.

2. استثنائات اصلی Brainard (1995a ، 1998) است که به طور مستقیم برای آزمایش مسئله مکمل/جایگزینی تلاش نمی کنند.

3. Brainard 1995a در واقع نشان می دهد که سطح درآمد بالا در کشورها با افزایش فروش چند ملیتی و افزایش تجارت همراه است.

4- یعنی در هر بازار ، افزایش FDI می تواند در حاشیه صادرات ملت خانه را کاهش دهد.

5- در رگرسیون بعدی ، ما همچنین از متغیرهای ساختگی مانند زبان ، OECD (خواه یک کشور متعلق به OECD باشد) و آسیا (خواه یک کشور متعلق به آسیا باشد) استفاده می کنیم.

6. از آنجا که هیچ کشور دیگری از زبان کره ای به غیر از کره شمالی و کره جنوبی استفاده نمی کند ، و علاوه بر این ، کره جنوبی هنوز مستقیماً در کره شمالی سرمایه گذاری نکرده است ، ما آدمک زبان را در رگرسیون کره جنوبی رها می کنیم.