نحوه ارزش سهام

اگر از شگفتی های گاه به گاه که بازار را غرق می کند و به جای آن بر رفتار بلند مدت آن تمرکز می کنید ، نادیده بگیرید ، می بینید که درآمد شرکت ها و نرخ بهره مهم هستند.

طی دوره های پنج سال یا بیشتر ، قیمت سهام از نزدیک رشد سود شرکت ها را ردیابی می کند. هرچه زمان طولانی تر باشد ، روند مهم درآمد بیشتر است. از زمان جنگ جهانی دوم ، تخمین زده می شود 90 ٪ از سود سهام سهام ناشی از رشد سود است. با افزایش سود با گذشت زمان ، نکات و قیمت های مقیاس افزایش می یابد ، صرف نظر از نحوه رای گیری سرمایه گذاران در هر روز ، ماه یا سال.

در کوتاه مدت ، تغییر در نرخ بهره می تواند مهمتر از درآمد باشد. هنگامی که نرخ ها بالا می روند ، همه موارد دیگر برابر هستند ، سرمایه گذاران تمایل دارند پول را از سهام بیرون بیاورند و آن را در اوراق قرضه و سایر سرمایه گذاری های با درآمد ثابت قرار دهند زیرا بازده آنجا بسیار جذاب است.

این باعث کاهش قیمت سهام می شود و قیمت اوراق قرضه را بالاتر می فرستد. از طرف دیگر ، هنگامی که نرخ بهره دوباره پایین می آید ، سرمایه گذاران تمایل دارند که پول را به سهام تغییر دهند و روند قبلی را معکوس کنند.

نسبت قیمت/درآمد (P/E) چیست؟

محاسبه واقعی P/E آسان است: فقط قیمت فعلی را برای هر سهم با درآمد هر سهم تقسیم کنید.

اما برای هر سهم از چه شماره ای باید استفاده کنید؟مجموع چهار چهارم گذشته؟تخمین برای سال آینده؟

جواب صحیحی وجود ندارد. P/E بر اساس چهار چهارم گذشته دقیق ترین بازتاب ارزیابی فعلی را ارائه می دهد ، زیرا این درآمد قبلاً رزرو شده است.

اما سرمایه گذاران همیشه به دنبال آینده هستند ، بنابراین بیشتر به تخمین ها نیز توجه می کنند ، که در وب سایت های مالی نیز به طور گسترده ای در دسترس هستند.

تحلیلگران وال استریت به طور کلی برآورد درآمد را برای هر سال مالی و سال مالی بعدی محاسبه می کنند و از این تخمین ها برای اختصاص P/E استفاده می کنند ، اگرچه هیچ تضمینی وجود ندارد که شرکت این تخمین ها را برآورده کند.

P/E نمی تواند به شما بگوید که آیا خرید یا فروش کنید. این فقط یک سنج است که به شما بگوید که آیا سهام بیش از حد ارزش دارد یا کم ارزش است. با فرض اینکه آنها کل سهام مشابهی دارند ، آیا سهام 100 دلار گرانتر از سهام 50 دلار است؟

نه دقیقا. جایی که به ارزیابی مربوط می شود ، قیمت با انتظارات عملکرد آینده دیکته می شود. اگر درآمد شرکت با قیمت بالاتر به طور قابل توجهی سریعتر از دیگری در حال رشد باشد ، ممکن است قیمت بالاتر توجیه شود.

P/E مناسب چیست؟انواع مختلف سهام برنده ارزش های مختلفی می شوند. به طور کلی ، بازار برای رشد یا سودآوری عظیم پرداخت می کند. یک کنگلومرای صنعتی آهسته و یک شرکت فناوری با حاشیه سود چربی و پتانسیل رشد عظیم را در نظر بگیرید.

بازار به طور معمول به شرکت دوم با P/E بالاتر پاداش می دهد.

نسبت PEG چیست؟

برای مقایسه سریع P/ES و نرخ رشد ، از نسبت PEG استفاده کنید-P/E (بر اساس تخمین های سال جاری) که بر اساس نرخ رشد بلند مدت تقسیم می شود. یک شرکت با P/E 36 و نرخ رشد 20 ٪ دارای PEG 1. 8 است.

به طور کلی ، شما می خواهید یک سهام با یک میخ نزدیک به 1. 0 (یا پایین تر) داشته باشید ، به این معنی که مطابق با نرخ رشد آن معامله می شود. اما برای یک شرکت با کیفیت ، می توانید هزینه بیشتری بپردازید.

همچنین ، از P/ES از پایین سنگ هیجان زده نشوید-برخی از شرکت ها به ارزیابی های پایین محکوم هستند. یک گروه که بازار تمایل به مجازات کردن دارد ، چرخه ای است ، شرکت هایی که عملکرد آنها با اقتصاد افزایش می یابد و سقوط می کند.

نسبت قیمت/فروش چیست؟

درست همانطور که سرمایه گذاران دوست دارند بدانند که چقدر برای درآمد پرداخت می کنند ، همچنین می دانیم که چقدر برای درآمد پرداخت می کنند (شرایط "فروش" و "درآمد" به صورت متناوب استفاده می شود).

برای محاسبه نسبت قیمت/فروش ، قیمت سهام را بر اساس کل فروش هر سهم برای 12 ماه گذشته تقسیم کنید. همچنین می توانید برای سال مالی بعدی که بیشتر در وب سایت های مالی منتشر می شود ، از تخمین درآمد استفاده کنید.

مانند P/ES ، نسبت قیمت/فروش در سراسر نقشه قرار دارد و رشد سریع آنها تمایل دارند بالاترین ارزش را بدست آورند.

نسبت ارزش/ارزش کتاب چیست؟

به سادگی تعریف شده ، ارزش کتاب برابر است با کل دارایی های یک شرکت منهای کل بدهی ها و دارایی های نامشهود آن. به عبارت دیگر ، اگر یک شرکت را انحلال کردید ، این همان چیزی است که دارایی های باقی مانده پس از پرداخت تمام طلبکاران شما ارزش آن را دارند.

در ترازنامه ، ارزش کتاب به عنوان "سهام سهامداران" نشان داده شده است.(تقسیم این کل جمع بر تعداد سهام برجسته به شما ارزش کتاب در هر سهم می دهد.)

این یک اقدام محافظه کارانه تر است ، که یک فلسفه ارزیابی "پرنده" را در آغوش می گیرد. سرمایه گذاران از آن استفاده می کنند تا مواردی را که بازار بیش از حد یا کم ارزش بودن قدرت واقعی یک شرکت را نشان می دهد ، استفاده کنند.

به عنوان مثال ، یک خرده فروش که صاحب ساختمانهایی است که فروشگاه های آن در آن قرار دارند ، ممکن است در دستاوردهای غیر واقعی املاک و مستغلات نشسته باشد.