مالیات بر سود قابل پرداخت: دفع چیست و چه زمانی رخ می دهد؟

این منبع بخشی از مجموعه ای از یادداشت های تمرین است که جنبه های مختلف مالیات بر دستاوردهای قابل پرداخت را پوشش می دهد.

دامنه این یادداشت

مالیات بر دستاوردهای قابل پرداخت (یعنی مالیات بر سود سرمایه برای افراد و اعتماد یا مالیات شرکت در مورد سود شرکتها) هنگامی که سود در اختیار داشتن دارایی قرار می گیرد ، بوجود می آید. بنابراین ، برای تعیین اینکه آیا دفع و زمان دفع وجود داشته است ، لازم است. این شامل شناسایی دارایی مربوطه است ، که به ویژه در هنگام دفع در نظر گرفته شده از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

این یادداشت در مورد شرایطی که ممکن است دفع یا دفع یک دارایی در نظر گرفته شود ، بحث می کند. همچنین زمان دفع را در نظر می گیرد زیرا این می تواند بر محاسبه مالیات بر سود قابل پرداخت و زمان پرداخت تأثیر بگذارد.

برای مرور کلی در مورد دامنه مالیات بر سود قابل پرداخت ، افراد در این اتهام و انواع دارایی که در آن اعمال می شود ، به یادداشت عمل ، مالیات بر دستاوردهای قابل پرداخت مراجعه کنید: دامنه ، اداره و پرداخت ، که حاوی پیوندهایی به عمل دقیق تر استیادداشت های مربوط به جنبه های مختلف مالیات بر سود قابل پرداخت.

دفع چیست؟

دفع ممکن است یک دفع واقعی باشد (به عنوان مثال ، اگر قرارداد مالکیت یک دارایی را به یک خریدار منتقل کند یا به آن اختصاص دهد) یا یک دفع در نظر گرفته شده است.

مبادله

مبادله دارایی دفع هر یک از این دارایی ها است. بنابراین ، دو دفع جداگانه وجود دارد و شما باید موقعیت سود قابل پرداخت را برای هر یک در نظر بگیرید.

بر این اساس ، تسلیم و مجدداً اجاره نامه شامل دو دفع است. با این حال ، امدادرسانی Rollover ممکن است برای برخی از مبادلات منافع مشترک در زمین اعمال شود (بخش 248A ، مالیات بر دستاوردهای قابل پرداخت 1992 (TCGA 1992)). در عمل ، HMRC در صورتی که تسلیم و مجدداً به همان خاصیت مربوط شود ، با تسلیم و مجدداً اجاره نامه به عنوان دفع رفتار نمی کند ، با همان شرایط و برخی شرایط دیگر برآورده می شوند (HMRC: کتابچه راهنمای سرمایه: CG71240).

هدیه

هدیه یک دارایی یک دفع برای اهداف سود قابل پرداخت است (ترنر پنجم فولت (1973) 48 TC 614). در نتیجه ، ممکن است هزینه مالیات بر سود سرمایه (یا مالیات شرکت بر سود قابل پرداخت) براساس ارزش بازار دارایی بوجود آید (بخش 17 و 18 ، TCGA 1992). با این حال ، ممکن است تسکین نگهدارنده در دسترس باشد (به یادداشت تمرین ، مالیات بر دستاوردهای قابل پرداخت: معافیت و امداد: هدایای دارایی های تجاری) مراجعه کنید.

دفع های تلقی شده

ممکن است یک مأمور مالیات دهنده برای اهداف سود قابل شارژ دفع شود. موقعیت هایی که یک دفع در نظر گرفته شده یا رخ نمی دهد در زیر بحث شده است.

در نظر گرفته شده برای دریافت مبلغ سرمایه

متداول ترین وضعیتی که یک مالیات دهنده در آن دفع می کند ، زمانی است که مالیات دهندگان مبلغ سرمایه ای را دریافت می کنند که از دارایی حاصل می شود ، حتی اگر شخصی که پرداخت را انجام می دهد چیزی به دست نیاورد (بخش 22 ، TCGA 1992). برای اعمال این قانون ، مبلغ مورد نظر باید بر خلاف درآمد ، از نظر ماهیت سرمایه باشد (به یادداشت تمرین ، مالیات بر سود قابل پرداخت: دامنه ، مدیریت و پرداخت: سود قابل پرداخت چیست؟).

بخش 22 در صورت دریافت مبلغ سرمایه (اعم از پول یا چیزی که می تواند به پول تبدیل شود) اعمال می شود:

به عنوان جبران خسارت به ، یا از بین رفتن ، تخریب یا اتلاف دارایی ها یا هرگونه استهلاک یا خطر استهلاک دارایی ها.

تحت سیاست بیمه خطر هر نوع خسارت وارده یا ضرر یا استهلاک دارایی.

در ازای مالیات دهندگان از حقوق یا تسلیم حقوق ، یا برای خودداری از اعمال حقوق.

بخش 22 در کاربرد آن در این شرایط محدود نیست و می تواند در طیف گسترده ای از شرایط اعمال شود. به عنوان مثال ، در صورتی که یک مالیات دهنده مبلغ سرمایه را در رابطه با حق خود برای ارائه یک عمل یا حق قراردادی دریافت کند ، صدق می کند (به حقوق عمل و حقوق قراردادی مراجعه کنید).

اگر بخش 22 اعمال شود ، به طور کلی ، به عنوان دفع یا بخشی برای اهداف سود قابل شارژ وجود دارد ، حتی اگر دستیابی به آن وجود نداشته باشد (به عنوان مثال ، در Marren v Ingles ، مجلس اعیان معتقدند که دریافت ملاحظه اضافیدفع حق چنین مبلغی بود ، حتی اگر هیچ کس چیزی را به دست نیاورد).

در صورت استفاده از مبلغ سرمایه به عنوان جبران خسارت یا تحت بیمه نامه برای بازیابی یا جایگزینی دارایی ، به شرط آنکه شرایط خاصی راضی باشد (به ترمیم دارایی و جایگزینی دارایی مراجعه کنید) ، دفع در نظر گرفته نشده است.

ترمیم دارایی

در صورت رضایت از هر یک از شرایط زیر ، یک دفع در نظر گرفته شده هنگامی اتفاق نمی افتد که یک مالیات دهنده جبران خسارت یا بیمه را دریافت کند:

از تمام مبلغ سرمایه برای بازگرداندن دارایی استفاده می شود ، غیر از بخشی از آن مبلغی که در صورت کوچک بودن آن قسمت در مقایسه با کل مبلغ سرمایه ، برای اهداف ترمیم لازم نیست.

"کوچک" در این زمینه به طور گسترده به معنای کمتر از 3000 پوند یا 5 ٪ (هر کدام که بیشتر باشد) (بولتن مالیات بر درآمد فوریه 1997: مالیات بر سود سرمایه: معنی "کوچک" در بخش 23 ، 116 ، 122 ، 133 و243 مالیات بر دستاوردهای قابل شارژ (TCGA) 1992 (اکنون بایگانی شده اما هنوز هم در CG57835 به آن اشاره شده است)).

اگر از کل مبلغ سرمایه برای بازگرداندن دارایی استفاده شود ، هیچ دفع وجود ندارد ، مشروط بر اینکه مالیات دهندگان برای درمان بدون تخریب انتخاب شود. با این حال ، مالیات دهندگان باید مبلغ مبلغ سرمایه را از کسر مجازات مجاز در مورد هرگونه دفع بعدی دارایی کسر کند (بخش 23 (1) ، TCGA 1992).

در این شرایط ، در صورت انتخاب مالیات دهندگان ، هزینه مجاز ممکن است در برابر مبلغ سرمایه دریافت شده (بخش 23 (2) ، TCGA 1992) تعیین شود. در نتیجه ، هزینه مجاز برای تعیین در برابر عواید ناشی از دفع بعدی دارایی در دسترس نیست. تراز مبلغ سرمایه دریافت شده به عنوان یک بخش دفع آن رفتار می شود.

اگر بخشی از مبلغ سرمایه دریافت شده از طریق جبران خسارت یا تحت بیمه نامه برای بازگرداندن دارایی استفاده شود ، مالیات دهندگان می توانند ادعا کنند که این بخش به عنوان مورد توجه برای دفع بخشی رفتار نمی شود (بخش 23 (3) ، TCGA 1992)بشردر این شرایط ، این بخش به عنوان هزینه مجاز در مورد دفع بعدی دارایی در دسترس نیست.

تعویض دارایی

اگر یک مالیات دهندگان از کل مبلغ سرمایه دریافت شده به عنوان جبران خسارت یا تحت بیمه نامه برای ضرر یا تخریب دارایی برای جایگزینی آن دارایی در طی یک سال از دریافت مبلغ سرمایه استفاده می کنند ، مالیات دهندگان ممکن است برای:

هزینه خرید دارایی جایگزینی با بیش از مبلغ سرمایه دریافت شده بیش از میزان توجه برای دفع در نظر گرفته شده کاهش می یابد (یعنی توجه به دفع در نظر گرفته شده که باعث افزایش سود و ضرر می شوددسترس).

اگر فقط بخشی از مبلغ سرمایه دریافت شده برای خرید دارایی جایگزینی استفاده شود ، مالیات دهندگان ممکن است برای:

سود در دفع ضرر یا دارایی نابود شده به میزان مبلغ سرمایه ای که در جایگزینی دارایی استفاده نمی شود ، کاهش می یابد.

هزینه کسب دارایی جایگزینی با مبلغی که با استفاده از آن سود در دفع در نظر گرفته شده کاهش می یابد ، کاهش می یابد.

حقوق اقدام و حقوق قراردادی

اگر مبلغ سرمایه توسط یک مالیات دهنده در رابطه با حق خود برای انجام یک اقدام یا حقوق قراردادی آن دریافت شود ، یک دفع در نظر گرفته می شود. این حقوق ممکن است مربوط به مواردی باشد که خود دارایی برای اهداف سود قابل پرداخت هستند (به عنوان مثال ، اگر شخصی حقوق را تحت قرارداد فروش سهام منتقل کند). در نتیجه ، شما باید تعیین کنید که آیا دارایی دفع شده حق است یا دارایی اساسی است. این امر به ویژه در صورت دریافت مبلغ سرمایه از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا شما باید تعیین کنید که کدام دارایی برای محاسبه میزان هرگونه سود قابل شارژ (از جمله هزینه خرید و هرگونه هزینه مجاز) در نظر گرفته شده است. سود قابل پرداخت: محاسبه سود یا ضرر) و اینکه آیا معافیت از مالیات در دسترس است (به یادداشت تمرین ، مالیات بر سود قابل پرداخت مراجعه کنید: معافیت و امداد).

به عنوان مثال ، در Zim Properties Ltd v Procter 58 TC 371 ، برگزار شد که حق اقدام علیه یک شرکت وکلا برای سهل انگاری در ایجاد فروش املاک از طریق آن یک دارایی جداگانه از خود ملک بود. در نتیجه ، دریافت جبران خسارت منجر به دفع حق عمل شد و هزینه تملک این ملک هنگام محاسبه سود قابل پرداخت ، در برابر جبران خسارت کسر نمی شود.

کتابچه راهنمای سود سرمایه HMRC دیدگاه HMRC را در مورد اینکه آیا دفع دارایی اساسی یا حق عمل (اعم از قراردادی ، قانونی و یا در غیر این صورت) ناشی از آن است ، بیان می کند:

غرامت پرداخت شده به دلیل خسارت جسمی دارایی (از جمله مبالغ دریافت شده تحت بیمه نامه): این مبلغ از دارایی به جای حق جبران خسارت ناشی می شود ، بنابراین یک دفع در نظر گرفته شده از دارایی های اساسی وجود دارد (HMRC: کتابچه راهنمای سود سرمایه:CG12985).

موضوع قرارداد نوعی اموال است و جبران خسارت یا خسارت به آن خاصیت است: جبران خسارت ممکن است از آن ملک ناشی شود. یا

ادعای جبران خسارت مبتنی بر حق دیگری برای جبران خسارت موجود در قرارداد است: جبران خسارت از حق قراردادی ناشی می شود (مگر اینکه حق ضمانت یا غرامت باشد).

پرداخت انجام شده توسط یک فروشنده دارایی تحت ضمانت قراردادی یا غرامت: هیچ دفع جداگانه ای وجود ندارد. در عوض ، سود فروشنده با مبلغ پرداخت کاهش می یابد (یا ضرر افزایش می یابد). در نتیجه ، هزینه خرید خریدار بر این اساس کاهش می یابد.(HMRC: دفترچه راهنمای سود سرمایه: CG13010) (به یادداشت تمرین ، فروش سهم مراجعه کنید: مالیات ضمانت و پرداخت غرامت.)

ضمانت نامه یا پرداخت غرامت در غیر این صورت مطابق با شرایط قرارداد برای فروش دارایی انجام می شود: پرداخت ممکن است از حق عمل یا از دارایی فروخته شده ناشی شود (دفترچه راهنمای HMRC Capital Gains: CG13010).(به یادداشت تمرین ، فروش سهم مراجعه کنید: مالیات ضمانت و پرداخت غرامت.)

جبران خسارت تحت حق که نه قانونی است و نه قراردادی (به عنوان مثال ، حق انجام دادگاه برای خسارت): هر مبلغی که از طریق حکم دادگاه ، داوری یا تسویه حساب خارج از دادگاه دریافت می شود ، ممکن است از یک دارایی اساسی ، یک حق قانونی باشد. یک حق قراردادی یا از سمت راست عمل. این به حقایق بستگی دارد. به عنوان مثال ، اگر جبران خسارت به دلیل آسیب به دارایی از حق عمل ناشی شود ، این مبلغ از آن دارایی حاصل می شود.(HMRC: دفترچه راهنمای سرمایه گذاری: CG13015.)

امتیاز فوق العاده D33: مبلغ سرمایه حاصل از سمت راست عمل

به رسمیت شناخته شد که نتیجه در Zim Properties Ltd v Proctor (به حقوق عمل و حقوق قراردادی مراجعه کنید) می تواند عواقب سخت و ناخواسته ای به همراه داشته باشد. بنابراین ، با اعطای امتیاز ، HMRC نظر کمتری نسبت به رفتار با دستورات دادگاه و تسویه مطالبات خسارت می کند. تحت امتیاز فوق العاده D33 (ESC D33):

اگر حق از دست دادن کل یا جزئی یا نابودی یا خسارت به اموالی که دارای یک دارایی قابل شارژ است ، ناشی می شود ، یا به دلیل اینکه مدعی در ارتباط با چنین املاک متحمل ضرر یا ضرر شده است ، دارایی مربوطه اموال است نهحق عملHMRC اظهار داشت که این معالجه اعطایی محدود به موقعیت هایی است که دریافت کننده این مبلغ در ارتباط با دارایی دچار ضرر یا ضرر شده است (HMRC: دفترچه راهنمای سود سرمایه: CG13020).

اگر یک تسکین در اختیار داشتن دارایی زیرین در دسترس باشد ، در اختیار حق عمل است. اگر دارایی اساسی به طور خاص از مالیات بر سود قابل پرداخت معاف باشد ، دفع حق عمل نیز با معافیت رفتار می شود.

اگر حق عمل شامل املاکی نیست که دارایی برای اهداف سود قابل پرداخت باشد (به عنوان مثال ، ادعای سهل انگاری در ارائه مشاوره مالیاتی) ، 500000 پوند اول جبران خسارت اعطا شده از مالیات معاف است. اگر بیش از 500،000 پوند اهدا شود ، برای هرگونه اضافی برای معافیت باید به HMRC بپردازید (HMRC: دفترچه راهنمای سود سرمایه: CG13021). HMRC شرایطی را تعیین می کند که در آن ادعایی را برای معافیت بیش از حد قبول می کند (HMRC: Capital Gains Manual: CG13024). در سال 2014 ، HMRC پیشنهاد داد تا با افزایش حد 1 میلیون پوند ، این جنبه ESC D33 را تصویب کند ، مبلغ پرداخت های متعدد را جمع کند و به طور خودکار میزان اضافی را در مالیات بر سود سرمایه یا مالیات شرکت بر سود کسب کند. خلاصه ای از پاسخ ها در 5 نوامبر 2015 منتشر شد و تأکید کرد که پاسخ دهندگان از پیشنهاد تصویب معافیت حمایت می کنند ، اما موافقت نکردند که باید به 1 میلیون پوند محدود شود. HMRC پس از مشاوره اقدام دیگری نکرد. برای پیگیری پیشرفت ، به ردیاب قانون مالیات مراجعه کنید: متفرقه: تصویب عناصر ESC D33.

دفع دفع از دست دادن ، تخریب ، اتلاف یا انقراض دارایی ها

ضرر کل ، تخریب ، اتلاف یا انقراض دارایی ها به عنوان یک دفع رفتار می شود ، حتی اگر هیچ تملستی مربوطه و صرف نظر از دریافت هرگونه جبران خسارت وجود ندارد (بخش 24 ، TCGA 1992). به طور کلی ، این بدان معنی است که ضرر مجاز به وجود می آید (به یادداشت تمرین ، مالیات بر سود قابل پرداخت مراجعه کنید: محاسبه سود یا ضرر: ضررهای مجاز).

در صورت دریافت جبران خسارت ، ممکن است در هر دو بخش 22 و 24 از TCGA 1992 دفع وجود داشته باشد. با این حال ، بخش 22 TCGA 1992 مقدم است به گونه ای که در صورت عدم مجاز بودن مبلغ سرمایه کمتر از هزینه مجاز مربوط به دارایی ، ضرر مجاز نیست.

دفع در نظر گرفته شده در جایی که ارزش دارایی ناچیز می شود

اگر یک دارایی از ارزش ناچیز برخوردار شود ، مالیات دهندگان می توانند ادعای HMRC را به عنوان دفع و بلافاصله مجدداً مورد استفاده قرار دهند (بخش 24 ، TCGA 1992).

نتیجه ، به طور معمول ، باید این باشد که ضرر مجاز با توجه به اینکه ارزش دفع دارایی ناچیز خواهد بود و فرض می کند که مقدار داده شده برای به دست آوردن دارایی ناچیز نیست.

در Barker & Ors V HMRC [2011] UKFTT 645 (TC) ، دادگاه درجه یک اظهار داشت که آیا دارایی با ارزش "ارزش ناچیز" با اشاره به فقدان ارزش بازار تعیین می شود ، همانطور که در بخش های 272 و 273 تعریف شده استاز TCGA 1992 (به بروزرسانی قانونی ، "ارزش ناچیز" به معنی ارزش بازار مراجعه کنید).

اگر دارایی از طریق بدون سود حاصل شود ، بدون دفع ضرر و ضرر و زیان و دارایی از ارزش ناچیز در زمان دفع برخوردار باشد (بخش 24 (1C) ، TCGA 1992) ممکن است یک مالیات دهندگان نیز ادعای ارزش ناچیز داشته باشند.

دفع در نظر گرفته شده در جایی که شرکت از ساکن انگلستان متوقف می شود

اگر شرکتی از اقامت در انگلستان متوقف شود ، هزینه خروج نیز وجود دارد. این شرکت به نظر می رسد که تمام دارایی های خود را دفع کرده و بلافاصله آنها را در ارزش بازار در آن زمان مجدداً تغییر دهد (بخش 185 ، TCGA 1992). بنابراین یک سود قابل شارژ یا ضرر مجاز ممکن است بوجود بیاید. این قانون صدق نمی کند:

در رابطه با دارایی های واقع در انگلستان ، اگر این شرکت بلافاصله پس از متوقف شدن از ساکن انگلستان برای تجارت در انگلستان ، یا در غیر این صورت برای اهداف ، یک موسسه دائمی بریتانیا استفاده کند (به یادداشت های مربوط به شرکت ها مراجعه کنید ، شرکت ها را از آن استفاده می کند.: اقامتگاه و مؤسسات دائمی انگلستان: مؤسسات دائمی انگلستان).

در رابطه با شرکت هایی که قبل از 1 ژانویه 2020 از ساکن انگلستان متوقف شده اند ، زمینه ای برای به تعویق انداختن این اتهام وجود دارد اگر بلافاصله پس از غیر مقیم شدن ، این شرکت 75 ٪ شرکت یک شرکت مقیم انگلیس بود و انتخابات به HMRC انجام شد. طی دو سال از آن زمان (بخش 187 ، TCGA 1992 ، اکنون لغو شده است).

قانون مالی 2019 رژیم اتهام خروج انگلیس را از 1 ژانویه 2020 اصلاح کرد تا آن را با دستورالعمل (EU) 2016/1164 تنظیم کند و قوانین را در برابر شیوه های جلوگیری از مالیات که مستقیماً بر عملکرد بازار داخلی تأثیر می گذارد ، بیان کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد هزینه های خروج مالیاتی شرکت انگلیس برای شرکت هایی که از انگلستان خارج می شوند و روش هایی که ممکن است پرداخت ها به تعویق بیفتد یا هزینه های معوق به تعویق بیفتد ، به یادداشت تمرین ، هزینه های خروج از مهاجرت شرکت مراجعه کنید.

دفع آنها توسط افراد غیر مقیم

در انگلستان واقع شده است که این دارایی متعلق به یک مالیات دهنده است که فردی غیر مقیم است که از طریق شعبه یا آژانس تجارت در انگلیس را انجام می دهد.

در انگلستان واقع شده است که این دارایی متعلق به یک مالیات دهنده است که یک شرکت مقیم غیر انگلیس است که از طریق یک موسسه دائمی تجارت در انگلیس را انجام می دهد.

یک دارایی قابل شارژ از یک فرد غیر مقیم به دلیل آن شخص که از انجام تجارت در انگلستان از طریق شعبه یا آژانس متوقف می شود.

در هر حالت ، مالیات دهندگان به عنوان دفع و بلافاصله مجدداً ، دارایی برای ارزش بازار خود در زمان بلافاصله قبل از زمان رفتار می شود:

انتقال از طریق امنیت

انتقال از طریق امنیت (به عنوان مثال ، وام مسکن) باعث ایجاد یک دفع در نظر گرفته نمی شود. به همین ترتیب ، انتقال مجدد در بازخرید امنیت یک دفع تلقی نمی شود.(بخش 26 ، TCGA 1992.)

سایر موارد دفع شده

در مورد کمک هزینه و خاتمه اجاره طولانی مدت (همانطور که در بخش 70G قانون کمک های سرمایه 2001 تعریف شده است) (بخش 25A ، TCGA 1992).

اگر شخصی که کنترل یک شرکت را داشته باشد ، تمرین می کند که کنترل کند تا ارزش آن را از سهام آن شخص (یا یک شخص متصل) یا حقوقی که بر روی شرکت به سهام یا حقوق شخص دیگری اعمال می شود ، منتقل کند (به یادداشت تمرین ، مالیات بر دستاوردهای قابل شارژ مراجعه کنید: ضد-آور: تغییر ارزش).

دفع جزئی

دفع دارایی که منوط به علاقه یا حق است و آن علاقه یا حق را حفظ و حفظ می کند.

ایجاد حقوق یا منافع جدید در دارایی یا بیش از دارایی ، برای این اهداف شامل اعطای گزینه ای برای به دست آوردن دارایی نیست. با این حال ، کمک هزینه یک گزینه به عنوان دفع آن گزینه رفتار می شود.(بخش 144 ، TCGA 1992 و HMRC: دفترچه راهنمای سود سرمایه: CG12312.)

دریافت جبران خسارت برای دارایی که آسیب دیده اما نابود نشده است (به دفع های در نظر گرفته شده در مورد دریافت مبلغ سرمایه مراجعه کنید).

زمان دفع

هیچ قاعده کلی در این قانون وجود ندارد که مشخص کند چه موقع دفع برای اهداف سود قابل پرداخت صورت می گیرد. بنابراین ، در بیشتر موارد ، سوال یکی از قوانین عمومی است. به عنوان مثال ، هنگام اجرای فرم انتقال سهام ، سهام دفع می شود. با این حال ، در شرایط خاص قوانین خاصی وجود دارد که در زیر بحث شده است.

زمان دفع تحت قرارداد

اگر یک مالیات دهنده برای انتقال دارایی وارد قرارداد شود و متعاقباً آن دارایی را منتقل کند ، زمان و دفع (و برای انتقال دهنده ، خرید) در زمان انجام قرارداد است ، به جای زمان انتقال بعدی (بخش 28 (بخش 28 ((بخش 28 ()1) ، TCGA 1992). اگر قرارداد مشروط باشد ، به ویژه اگر مشروط به اعمال گزینه باشد ، زمان دفع (و برای انتقال دهنده ، خرید) زمانی است که قرارداد بی قید و شرط شود (بخش 28 (2) ، TCGA 1992). با این حال ، اگر شرط تحت کنترل یکی از طرفین (Eastham (بازرس مالیات) - لی لندن و Provinal Properties Ltd [1971] ج 871) یک قرارداد مشروط نیست.

معنای دقیق بخش 28 TCGA 1992 موضوع دادخواست طولانی است. مجلس اعیان ، در جروم - کلی (HM بازرس مالیات) [2004] UKHL 25 ، اظهار داشت که بخش 27 قانون سود سرمایه 1979 (اکنون بخش 28 TCGA 1992) دارای یک هدف واحد و محدود است ، یعنی برای تصریحزمان دفع. این قرارداد خود را دفع نمی دانست ، و نه طرفین را در اختیار داشت. در عوض ، این تأثیر داشت که هرگونه دفع انجام شده توسط قرارداد و اتمام بعداً برای اهداف زمان بندی همانطور که در تاریخ قرارداد انجام می شود ، تحت درمان قرار می گیرد. بنابراین ، هنوز هم لازم است که در واقع یک دفع بخش 28 TCGA 1992 برای کار باشد.(به بروزرسانی قانونی ، مالیات بر سود سرمایه مراجعه کنید: زمان دفع برای بحث بیشتر در مورد جروم - کلی.)

حتی اگر یک قرارداد غیرقابل اجرا باشد ، بخش 28 TCGA 1992 در صورت بروز دفع تحت آن قرارداد (تامپسون (بازرس مالیات)) v صلاح [1972] 1 همه E. R. 530 Thompson v Salah 7 TC 559) اعمال می شود.

هدیه

زمان دفع هدیه زمانی است که مالیات دهندگان (یعنی اهدا کننده) همه چیز را در قدرت خود انجام داده است تا انتقال مؤثر دارایی را انجام دهد (به عنوان مثال ، هنگام اجرای فرم انتقال سهام ، یک هدیه سهام مؤثر است. حتی اگر انتقال دهنده انتقال را تا بعد ثبت نکند) (RE Rose ، Rose و دیگران v Cir [1952] 1 All ER 1217).

دریافت مبلغ سرمایه

در جایی که مبلغ سرمایه ای از دارایی حاصل می شود (به مواردی که در مورد دریافت مبلغ سرمایه در نظر گرفته شده است) ، زمان دفع در نظر گرفته شده زمانی است که مبلغ سرمایه دریافت می شود (بخش 22 (2) ، TCGA 1992).

از دست دادن یا تخریب دارایی های سرمایه

اگر دارایی ها از بین بروند ، از بین بروند یا از بین بروند یا منقرض شوند (به دفع دفع ضرر ، تخریب ، اتلاف یا انقراض دارایی ها مراجعه کنید) ، زمان دفع در نظر گرفته شده زمانی است که ضرر ، تخریب یا انقراض رخ می دهد. با این حال ، در صورت دریافت جبران خسارت ، قوانین مربوط به مبالغ سرمایه حاصل از دارایی ها به جای آن اعمال می شود (دریافت مبلغ سرمایه).

دارایی از ارزش ناچیز می شود

اگر یک مالیات دهندگان تصمیم بگیرند که در بخش 24 TCGA 1992 ، دارایی که از ارزش ناچیز برخوردار باشد ، دفع دارایی که از ارزش ناچیز برخوردار باشد ، زمان دفع زمان مشخص شده توسط مالیات دهندگان در انتخابات خود است. این ادعا می تواند تاریخ دفع و تجدید نظر در نظر گرفته شده را مشخص کند: