سفته ها: چه کسی قول پرداخت می دهید؟

یادداشت های سفته اغلب در جریان تمهیدات تجاری و معاملات مالی برای ثبت بدهی و تعهدات مالی صادر می شود. با این حال ، افرادی که از این سازها استفاده می کنند ، باید از ماهیت تخصصی نت های سفته آگاه باشند.

سفته یک قول بی قید و شرط است که توسط یک شخص به شخص دیگری پرداخت می شود ، که باید توسط شخصی که قول می دهد امضا شود. بدهی که در سفته در نظر گرفته شده است ، بسته به متن خاص یادداشت ، ممکن است در صورت تقاضا یا در یک زمان ثابت بازپرداخت شود. یادداشت های سفته توسط قوانین فدرال ، به طور خاص ، قانون قبض های مبادله ، RSC 1985 ، c اداره می شود. ب-4

قانون لوایح مبادله مقرر می دارد که سفته ها ، همراه با لوایح مبادله و چک ، ابزارهای قابل مذاکره هستند."قابل مذاکره" به این معنی است که عنوان سفته را می توان توسط طلبکار اصلی که یادداشت را به شخص ثالث نگه می دارد ، بدون رضایت یا دانش بدهکار که یادداشت می کند ، منتقل شود. این مفهوم ممکن است در زمینه چک ، که یکی دیگر از ابزارهای قابل مذاکره است ، آشنا باشد. یک چک ممکن است برای شخص A قابل پرداخت باشد ، که آن را برای انتقال به شخص B. تأیید می کند. شخص B سپس به شخصی تبدیل می شود که حق دریافت مبلغ چک را دریافت کند. تأیید چک مذاکره است.

یک سفته می تواند در یک معامله تجاری به عنوان ابزاری برای اثبات بدهی استفاده شود ، به عنوان مثال ، به عنوان بخشی از پرداخت دارایی یا خرید سهام یا برای اثبات وام شرکت از سهامدار. رابطه بین طلبکار اصلی و بدهکار اغلب توسط یک رابطه شخصی یا قراردادی گسترده تر اداره می شود. با این حال ، اگر سفته با شخص ثالث مذاکره شود ، که طلبکار "جدید" می تواند سفته را عاری از حقوق قراردادی یا سایر تعهدات موجود بین طرفین اصلی به دست آورد.

این حداقل در دو خطر منجر می شود:

• همانطور که اشاره شد ، یک خریدار ممکن است برای بخشی از قیمت خرید در یک معامله فروش ، سفته ای را به فروشنده بدهد. به عنوان مثال فرض کنید خریدار به دلیل اظهار نادرست یا نقض قرارداد توسط فروشنده تحت توافق نامه فروش ، علیه فروشنده ادعایی دارد. اگر فروشنده خواستار پرداخت سفته شود ، خریدار ممکن است بتواند ادعای قانونی خود را طبق توافق نامه فروش در برابر مبالغ مربوط به فروشنده تحت این یادداشت "تنظیم کند". با این حال ، اگر فروشنده یادداشت را به شخص ثالث منتقل کند ، آن شخص ثالث معمولاً حق دارد (با برخی از استثنائات باریک) به خریدار عاری از هرگونه حقوقی که خریدار در برابر فروشنده در اختیار دارد ، پرداخت کند و ممکن است پرداخت کند. نتیجه این است که خریدار حق تنظیم ندارد و باید مبلغ سفته را به شخص ثالث بپردازد. خریدار باید به طور جداگانه فروشنده را برای هرگونه ضرر به دلیل اظهار نادرست یا نقض قرارداد دنبال کند.
• در بیشتر موارد ، یک سفته تفسیر می شود که جدا و جدا از قرارداد یا سایر حقوق یا رابطه ای است که بین طرفین اصلی وجود دارد. شخص ثالث که یک سفته "تقاضا" را در اختیار دارد ، بنابراین ممکن است در هر زمان بتواند خواستار پرداخت (با توجه به شرایط خاص سفته) باشد ، حتی در مواردی که توافق بین طرفین اصلی محدود یا در غیر این صورت "اگر" یا "کارگردانی شده است" یا "هنگامی که "تقاضای پرداخت انجام می شود.

خطرات را می توان با استفاده از نکات زیر مدیریت کرد:

• نسبت به یادداشت های سفته "تقاضا" محتاط باشید ، جایی که در هر زمان می توان پرداخت را درخواست کرد.
• پیش نویس سفته را به گونه ای تهیه کنید که آن را غیر قابل مذاکره کند. سپس ، سفته فقط به مدرک بدهی و تعهد به بازپرداخت طلبکار اصلی عمل می کند.
• به دنبال مشاوره حقوقی باشید تا اطمینان حاصل کنید که سفته مناسب برای معامله است و به درستی خطرات قانونی پیش بینی نشده را برطرف می کند.

یادداشت های سفته می تواند وسیله ای مفید برای مستند سازی تعهدات مالی باشد ، اما برای جلوگیری از نتایج ناخواسته باید مراقبت شود.