بازار نفتی

تلاطم در بازار نفت 5 باعث ایجاد بحران جدی در پرداخت در هند شد ، که در نهایت منجر به آغاز آزادسازی و خصوصی سازی شد ، همانطور که در صندوق بین المللی پول در ازای بسته بندی وثیقه مورد نیاز است.

اصطلاحات مرتبط:

• صنعت خاص
• بازار آینده
• سازمان کشورهای صادرکننده نفت
• نوسان
• پرچین
• اثر سرریز

درباره این صفحه

مسائل حقوقی و نظارتی

بلانش ساس ،. Norton Rose ، در دفترچه راهنمای تجارت نفت ، 2002

گوشه ها و فشارهای

شرکت کنندگان در بازار نفت و همچنین مجلس سنا ایالات متحده ابراز نگرانی در مورد دستکاری بازار ، به ویژه گوشه ها و فشارهای. مهمترین هدف CFTC جلوگیری از دستکاری قیمت کالاها بوده است. فشارها و گوشه ها در بازارهایی رخ می دهد که یک یا چند شرکت کننده عمداً مقدار استراتژیک کالا را به دست می آورند و از این طریق کمبود عرضه ایجاد می کنند و در نتیجه مصنوعی باعث افزایش قیمت می شوند.

چندین بخش از CEA به ممنوعیت دستکاری از این نوع هدایت می شود: 5 (ب) ، 6a و 9. آنچه که فشار یا گوشه ای را تشکیل می دهد توسط دادگاه های ایالات متحده و CFTC از نظر قضایی تعریف شده است. نکته اصلی نقض CEA ، هدف دستکاری برای ایجاد قیمت مصنوعی است. تحریم ها برای چنین رفتارهای دستکاری کننده شامل یک نوار تجارت و همچنین تحریم های مدنی سنگین علیه فرد (ها) و شرکت (های) درگیر است.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9781855730748500249

معرفی

دیوید لانگ ، در دفترچه راهنمای تجارت نفت ، 2002

بازار نفت در پیچیدگی و تنوع خود بی نظیر است. مقیاس بین المللی است و ابزارهای تجاری از فیزیکی تا مالی متغیر است. در نتیجه ، بازار نفت گسترده ترین مجموعه ممکن از شرکت کنندگان را به خود جلب کرده است: نه تنها شرکت های نفتی ، بلکه بانک ها ، بازرگانان کالا ، آژانس های دولتی ، مهندسان مالی ، مدیران صندوق ، صاحبان کشتی ، شرکت های هواپیمایی ، برق ، تولید کنندگان شیمیایی و صنعتیکنگلومرها همه در تجارت روغن تجارت شرکت می کنند. و آنها به نوبه خود ، نیاز به حمایت از حسابداران ، وکلا ، کارشناسان مالیاتی ، متخصصان عملیات ، مشاوران تجاری و برنامه نویسان رایانه ای دارند. کتابچه راهنمای تجارت نفت برای همه آنها در نظر گرفته شده است.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9781855730748500055

آینده انرژی و گزینه ها

جان الینگ درمان ، در دائر ycl المعارف انرژی ، 2004

7 خلاصه

بازارهای نفتی راه را برای کل مجموعه معاملات آتی هدایت کردند. این تصادفی نبود. به عنوان بزرگترین و جهانی ترین منبع انرژی ، نفت رهبر طبیعی است. علاوه بر این ، مقررات دولت برای اولین بار از نفت برداشته شد قبل از اینکه مقررات زدایی به بازارهای گاز طبیعی و برق وارد شود. اگرچه بازارهای گاز طبیعی و برق از ویژگی های مشخصی برخوردار هستند ، اما شکی نیست که تجربه بازارهای نفتی در مقررات زدایی ، شاخص مهمی از جهت های آینده را برای کلیه بازارهای انرژی فراهم می کند. با این حال ، رشد سریع تجارت الکترونیکی در گاز طبیعی و قدرت ، این بازارها را به دوره رشد سریع سوق داده است و به طور موقت روغن را به عقب می اندازد. رشد انفجاری تجارت الکترونیکی به سرعت در حال بسته شدن شکاف بین تجارت فیزیکی و آینده است. در سالهای اول قرن بیست و یکم ، همگرایی بازارهای مرطوب و کاغذی به پایان می رسد که بازارهای فیزیکی "آنالوگ" قدیمی (باز کردن) به مبادلات "دیجیتال" (مبتنی بر وب) تکامل می یابد. در بعضی از موارد در آینده نه چندان دور ، ابزارهای مدیریت ریسک به سادگی یک کلیک ماوس یا منوی کشویی خواهند بود ، زیرا شرکت ها و معامله گران معاملات خود را انجام می دهند و آنها را در شبکه انجام می دهند.

در میان بازارهای انرژی ، گاز طبیعی و برق برای پذیرش تجارت الکترونیکی پیش رفته است و از نفت استفاده می کند تا بتواند از آن استفاده کند. از قضا ، مقررات زدایی اولیه بیشتر بازارهای ملی نفت و ماهیت بسیار دور از بازارهای جهانی نفت در دهه 1970 و 1980 نوآوری را برای آن بازارها به ارمغان آورد. با این حال ، مقررات زدایی نسبتاً سریع بازارهای گاز طبیعی و برق ، سطح بالای ناکارآمدی بازار که توسط چندین دهه مقررات اقتصادی دولت ایجاد می شود ، و همگن بیشتر کیفیت محصول باعث شده است که این بازارها سریعتر به دوران اینترنت حرکت کنند. مبادلات الکترونیکی در اواخر دهه 1990 شکوفا شد و انرژی یکی از بزرگترین دسته از تجارت الکترونیکی تجارت به تجارت بود. تجارت الکترونیکی تأثیر فزاینده ای بر صنعت انرژی خواهد داشت ، از جمله کاهش هزینه ها و بهبود خدمات در طول زنجیره تأمین ، افزایش مشاغل موجود ، به ویژه در زمینه خدمات به مشتری ، تغییر مدل های تجاری موجود ، به ویژه از طریق ایجاد "Infomediaries" (()شرکت هایی که اطلاعات بازار را برای سایر شرکت کنندگان ارائه و تجزیه و تحلیل می کنند) و ایجاد مشاغل جدید.

با کاهش هزینه های ورود و تسهیل دسترسی ، صرافی های مبتنی بر وب می توانند طیف وسیعی از محصولات انرژی معامله شده را گسترش دهند. این فرایند قبلاً در صنعت شیمیایی آغاز شده است و وب سایت ها (به عنوان مثال ، ChemDex ، ChemCoect و شیمیایی الکترونیکی) برای رقابت برای تجارت راه اندازی شده اند. با این حال ، برای این سایت ها دو چالش باقی خواهد ماند. اول ، بازارها بر نقدینگی محصولات جدید متمرکز خواهند بود. بازرگانان دارای توجه بسیار ناچیز هستند و اگر سایت ها حجم کافی برای حرکت سریع مقادیر معقول ارائه ندهند ، "تنظیم" می کنند. دوم ، با افزایش اهمیت این سایت ها و تأثیر آنها بر قیمت گذاری ، آنها ناگزیر تحت نظارت نظارتی قرار می گیرند ، حداقل توسط دولت ایالات متحده و احتمالاً توسط کمیسیون اروپا و سایر حوزه های قضایی نیز. آیین نامه (و مالیات) معاملات اینترنتی احتمالاً یک نبرد مهم سیاسی و اقتصادی خواهد بود. سوم ، با رشد این بازارها ، فشار قابل توجهی برای توسعه ابزارهای جدید مدیریت ریسک به عنوان پیشنهادات انتگرال وجود خواهد داشت. رشد معاملات الکترونیکی باید نرخ موانع را برای ابزارهای جدید مدیریت ریسک کاهش دهد. با این حال ، راه اندازی ابزارهای جدید و گزینه های جدید همیشه به توانایی آنها در جذب اولیه نقدینگی بستگی دارد - همانطور که گفته شد ، معامله گران بسیار بی تاب هستند و از بازارهای غیرقانونی پشتیبانی نمی کنند. این احتمال وجود دارد که ابزارهای آینده شامل گسترش متوسطی از آینده های رسمی و بازارهای گزینه ها و گسترش سریع مشتقات غیرقانونی ، شاید با اصطلاحات تسویه حساب استاندارد تر و در نهایت مکانیسم های پاکسازی مشترک باشد. صرافی ها این فرصت را درک کرده اند و Nymex به ویژه در تلاش برای به دست آوردن بیشتر این فعالیت های سنتی غیرقانونی ، ابتکاری بوده است.

در حالت ایده آل ، بازار دوست دارد مجموعه کاملی از بازارهای انرژی را که در هر دو حوضه اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام ارائه می دهد ، داشته باشد ، که این امر حاکی از توسعه آینده و گزینه های اضافی برای بازارهای نفت خام ، محصولات ، گاز و برق به ویژه در آسیا است. بدیهی است ، رشد اتصال شبکه های گاز و برق تمایل به تسریع در این روند دارد ، همانطور که ادامه گسترش تجارت بین المللی LNG. به نظر می رسد خطر کمی وجود دارد (یا امید؟) که نوسانات به زودی صحنه انرژی را ترک می کند. و تا زمانی که نوسانات وجود داشته باشد ، خطر و تمایل به مدیریت آن خطر وجود خواهد داشت. با این وجود تقاضا و تولید تغییر خواهد کرد ، الگوهای تجارت تغییر می کند و مشخصات محصول تکامل می یابد ، همه نیاز به تغییر در طراحی قرارداد و نوآوری مداوم دارند.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b012176480x001650

تجارت روغن

دیوید لانگ ، در دفترچه راهنمای تجارت نفت ، 2002

1. 3 ساختار بازار نفت

بازارهای موفق برای تولید نقدینگی و بهبود شفافیت قیمت به ابزارهای تجاری استاندارد نیاز دارند و نفت نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما ، از آنجا که نفت یک کالای ذاتی غیر استاندارد است ، این صنعت تعداد کمی از نمرات "مرجع" یا "نشانگر" روغن خام و محصولات تصفیه شده را انتخاب کرده است تا مبنای فیزیکی را برای یک بازار "کاغذ" بسیار بزرگتر که مشتق می شود فراهم کندابزارهایی مانند قراردادهای رو به جلو و آتی. اگرچه این انتخاب غالباً دلخواه است و به دلیل تغییرات پیش بینی نشده در بازار فیزیکی اساسی می تواند ایجاد شود ، اما این صنعت به طور همواره روش هایی برای تطبیق قراردادها پیدا کرده است زیرا بقیه بازار اکنون به ادامه وجود آنها بستگی دارد.

مهمترین ابزار تجارت مشتق ، قرارداد نفت خام شیرین بورس کالای نیویورک است. معمولاً با وجود معرفی نمرات تحویل جایگزین در سالهای اخیر ، به عنوان "WTI" شناخته می شود از آنجا که نفت خام واسطه غرب تگزاس هنوز هم به طور مؤثر زیربنای بازار است. Nymex WTI فعال ترین بازار نفت در جهان است و نه تنها یک نشانگر قیمت کلیدی برای صنعت به طور کلی فراهم می کند ، بلکه از طیف گسترده ای از ابزارهای مشتق دیگر ، پیشرفته تر مانند گزینه ها و مبادله پشتیبانی می کند.

1. 3. 1 طیف ابزارها

اکنون بازار نفت مجموعه ای از ابزارهای تجاری "کاغذ" تقریبا مبهم را ارائه می دهد که می تواند برای کاهش خطرات قیمت متحمل شده توسط شرکت هایی که نفت فیزیکی را کاهش می دهند ، استفاده شود. این شامل:

قراردادهای آتی ، که شرکت ها را قادر می سازد روغن با کیفیت ، کمیت و تحویل استاندارد توافق شده برای تحویل آینده را در چارچوب نهادی مبادله آتی خریداری و بفروشند. هدف از این مبادله ارائه یک انجمن معاملاتی است که با خریداران و فروشندگان مطابقت داشته باشد ، به عنوان یک طرف مقابل برای همه خریدها و فروش ها عمل کند تا عملکرد را تضمین کند ، قیمت ها را به عنوان معاملات انجام می دهد ، و تحویل و نظارت فیزیکی از آن را سازماندهی و نظارت می کند. در صورت لزوم روغناکثر قراردادهای آتی منجر به تحویل فیزیکی نمی شوند بلکه با گرفتن موقعیت جبران کننده در بازار آینده در تاریخ بعدی لغو می شوند.

قراردادهای رو به جلو ، که شرکت ها را قادر می سازد نفت را به صورت خصوصی بین خود برای تحویل آینده در خارج از چارچوب نهادی مبادله آینده خریداری و بفروشند. اگرچه برخی از قراردادهای کاغذی رو به جلو ، مانند برنت 15 روزه ، بسیار استاندارد شده و به طور فعال به همان روشی که یک قرارداد آتی انجام می شود ، معامله می شوند ، اما قراردادهای رو به جلو برای استفاده از آینده خطرناک تر از آینده هستند زیرا موقعیت ها برای نقدینگی دشوارتر هستند و قرارداد اجرا نمی شودیا توسط یک سازمان پاکسازی تضمین شده است. بر خلاف آینده ، قراردادهای رو به جلو به طور معمول نیاز به زایمان فیزیکی دارند ، مگر اینکه طرفین متقاضیان در غیر این صورت موافق باشند ، اما روغن تحویل داده شده می تواند قبل از رسیدن به کسی که در واقع می خواهد یک محموله فیزیکی را بلند کند ، از دست زیادی عبور کند.

مبادلات قیمت ، که شرکت ها را قادر می سازد بدون اینکه در تحویل فیزیکی هرگونه نفتی شرکت کنند ، ریسک قیمت را مبادله کنند. مانند قراردادهای رو به جلو ، مبادله ها به طور مستقیم بین دو طرف توافق می شوند و در هر چارچوب نهادی تضمین نمی شوند یا در غیر این صورت سازماندهی می شوند. مبادله قیمت ساده شامل دو قرارداد برگشت به عقب ، یکی با قیمت ثابت و دیگری با قیمت شناور است تا از هرگونه تعهدی برای تحویل فیزیکی جلوگیری شود. مبادله ها نیازی به استاندارد سازی به همان روش آینده یا قراردادهای کاغذی رو به جلو ندارند زیرا می توان از هر شاخص قیمت قابل قبول متقابل در قرارداد استفاده کرد. مبادله ها همچنین معمولاً براساس قیمت متوسط برای یک دوره تحویل آینده است و در برابر نوسانات قیمت کوتاه مدت آسیب پذیر نیستند که می تواند سودمندی یک آینده یا قرارداد رو به جلو را تضعیف کند.

گزینه هایی که شرکت ها را قادر می سازد حداکثر یا حداقل قیمت خرید یا فروش نفت را در تاریخ آینده در ازای حق بیمه "بیمه" غیر قابل استرداد ثابت قفل کنند. گزینه ها می توانند یا در چارچوب نهادی یک بازار آتی معامله شوند ، در این صورت این گزینه حق را برای خرید قراردادهای آتی با قیمت ثابت توافق شده در یک تاریخ توافق شده در آینده یا خصوصی بین شرکت ها در بین شرکت ها ، به حق (اما نه تعهد) اعطا می کند. بازار "بدون نسخه" یا OTC ، در این صورت می توان این گزینه را در هر ابزار تجاری قابل قبول ، چه آینده ، به جلو یا مبادله ، اعمال کرد.

روی هم رفته ، این ابزارهای تجاری مشتق شده در طی پانزده سال گذشته ساختار و بهره برداری از بازار نفت را تغییر داده اند ، و به شرکت ها کنترل بیشتری بر قیمت ها می دهند و شرکت کنندگان جدید را به بازار عرضه می کنند ، مانند بانک ها و خانه های تجاری مالی ، که آماده هستندبرخی از خطرات ایجاد شده توسط نوسانات قیمت نفت را بر عهده بگیرید.

1. 3. 2 افق معاملاتی

مهمترین تغییر در بازار نفت ، گسترش تدریجی افق معاملات بیشتر و بیشتر به آینده است. قبل از معرفی قراردادهای Forward و Futures ، شرکت های نفتی هیچ وسیله مؤثر برای تعیین قیمت برای تحویل آینده نداشتند. در نتیجه ، بازار Spot مجبور شد تصمیمات تجاری را که ممکن است مربوط به دوره های زمانی باشد ، در هر جایی از یک روز تا یک سال آینده ، تحمل کند ، که فقط می توانست به نوسانات قیمت اضافه شود. با توجه به اینکه پالایشگاه های بارگذاری نفت در خلیج فارس در معرض خطر تغییرات قیمت در طی یک دوره 60 تا 90 روز قرار دارند ، با انتقال ، تصفیه و تحویل به مصرف کننده ، به وضوح مهم است که بازارهایی با افق معاملات طولانی تر داشته باشند.

اولین قدم به سمت افق معاملات طولانی تر توسط بازارهای رو به جلو و آتی ارائه شده است که در ابتدا قراردادهای معاملات را تا یک سال آینده ارائه می داد. از آنجا که کاربران اصلی مردان میانه بودند که روغن را از طریق زنجیره تأمین به جای تولیدکنندگان و مصرف کننده هایی که دو انتهای زنجیره را تشکیل می دهند ، از روغن استفاده می کردند ، بازارها بیش از یک افق زمانی نسبتاً کوتاه از UP فعال بودندتا سه ماه پیش

با این حال ، طی چند سال گذشته ، افق زمانی بازار نفت بسیار بیشتر به جلو گسترش یافته است (شکل 1. 6 را ببینید). فعال ترین قراردادهای آتی ، مانند Nymex Light نفت خام ، اکنون برای تحویل تا هفت سال آینده تجارت می کند و این صنعت مجموعه جدیدی از ابزارهای تجاری را به دست آورده است که شرکت کنندگان را قادر می سازد تا قیمت ها را حتی بیشتر در آینده تعیین کنند. به جای اینکه فقط چند ماه به یک افق زمانی محدود شود ، اکنون قیمت ها را می توان با اطمینان برای دوره هایی از یک تا ده سال آینده بدست آورد. این امر با معرفی ابزارهای مالی مانند مبادله قیمت و گزینه های OTC امکان پذیر شده است ، که یک بازار نقدینگی ایجاد کرده است که شرکت ها را قادر می سازد تا قیمت نفت را در یک بازه زمانی مناسب برای تولیدکنندگان سرمایه گذاری در زمینه های جدید نفتی تجارت کنند ، یابرای مصرف کنندگان در حال ایجاد نیروگاه های جدید.

1. 3. 3 بازارهای در حال اتصال

ساختار بازار که تکامل یافته است ، عمدتاً برنامه ریزی نشده و بسیار پیچیده است زیرا اکنون کل طیف ابزارهای تجاری احتمالی را پوشش می دهد (شکل 1. 7 را ببینید). بازارهای آینده رسمی در کنار بازارهای پیچیده کاغذی به جلو عمل می کنند. مبادله های بدون نسخه (OTC) و بازارهای گزینه ها یک سرویس خیاطی را ارائه می دهند که آتی و گزینه های بسیار مایع و استاندارد را تکمیل می کند. و معامله گران فیزیکی به طور مکرر از ابزارهای مالی برای رفع قیمت ها به طور مستقل از تحویل استفاده می کنند. در نتیجه ، غیرممکن است که بگوییم قیمت نفت در واقع تعیین می شود ، زیرا هر بخش از بازار نقش دارد.

مشخصات بالای بازارهای مرجع مانند Nymex WTI یا 15 روزه برنت باعث شده است که برخی از مفسران شکایت کنند که مقاله "دم" اکنون "سگ" فیزیکی را واژگون می کند ، و این ابزارهای تجاری مشتق تأثیر دارند که متناسب با آنهاست. اهمیتعلاوه بر این ، این واقعیت که اکثر تجارت نفت مربوط به دیفرانسیل قیمت بین نمرات ، مکان ها ، بازارها و دوره های تحویل است ، نشان می دهد که سطح قیمت مطلق دیگر برای صنعت نفت مهم نیست. اما این انتقادات ناعادلانه است ، زیرا آنها نکته واقعی در مورد ساختار فعلی بازار نفت را از دست می دهند.

اگرچه به نظر می رسد که این ساختار به طور بالقوه ناپایدار است زیرا حجم زیادی از فعالیت را از طریق تعداد کمی از ابزارهای تجاری استاندارد ایجاد می کند ، این امر به منظور بهبود نقدینگی در آنچه در غیر این صورت یک بازار بسیار ناپایدار و غیرقانونی خواهد بود ، لازم است. اما مقیاس تجارت در بازارهای مشتق لزوماً به معنای این نیست که معاملات هیچ انگیزه جسمی اساسی ندارند. برای اینکه با ویژگی های دشوار تجارت نفت کنار بیایند ، شرکت ها برای محافظت از خود از ریسک قیمت مطلق و نسبی ، باید از ترکیبی از تکنیک ها و ابزارها استفاده کنند ، و این روابط محکم بین این بازارهای در هم تنیده ایجاد شده توسط پرچین و آربیتراژ است. که یک ساختار پایدار برای بازار نفت را تضمین می کند.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9781855730748500080

کنترل اعتباری

کاترین جاگو ، در دفترچه راهنمای تجارت نفت ، 2002

13. 1. 2 ماهیت بازار

بازار نفت از نظر بازیکنان موجود در آن ، مکانیسم های تجاری مورد استفاده و میزان ریسک مالی درگیر بازار استاتیک نیست. هنگامی که قیمت خام 5 دلار در هر بشکه بود ، یک محموله نفت خام تقریباً 2. 5 میلیون دلار ارزش دارد. در اوایل دهه 1980 هنگامی که نفت خام در هر بشکه 40 دلار صعود کرد ، ارزش یک محموله خام به همین ترتیب به 20 میلیون دلار افزایش یافت. بنابراین نه تنها خطر عدم عملکرد در آنجا افزایش یافته است زیرا شرکای تجاری در معاملات ضرر و زیان سنگین بازپرداخت کردند ، بلکه ریسک مالی مطلق به طور قابل توجهی بیشتر بود.

در حالی که برخی از شرکت های بازرگانی وجود دارند که سالها از سخت گیری های صنعت نفت جان سالم به در برده اند ، بسیاری از آنها ندارند و شرکت های جدید به طور مداوم در حال راه اندازی هستند. یک معامله گر نمی تواند از ورود به این بازیکنان جدید خودداری کند ، و احتمالاً مجبور است آنها را در بعضی مواقع شرکای تجاری احتمالی ، به ویژه در یک محیط دشوار در بازار ، در نظر بگیرد.

بنابراین بسیار مهم است که هر شرکت بازرگانی سیستمی برای اندازه گیری ارزش اعتبار شرکای تجاری جدید و برای نظارت بر تجارت با شرکای تجاری موجود داشته باشد. این سیستم ها باید بتوانند به سرعت واکنش نشان دهند تا به یک معامله گر که ممکن است فقط یک دوره کوتاه داشته باشد ، پاسخ دهد که در طی آن می تواند معامله ای را با یک شریک تجاری جدید یا موجود انجام دهد. تأخیر در ساعت یا روز ممکن است به معنای از دست دادن معامله باشد. هر سیستم نظارت بر اعتبار باید به سرعت واکنش نشان دهد ، باید به راحتی توسط معامله گران استفاده شود و باید مؤثر باشد.

بازارهای مختلف به انواع مختلفی از کنترل اعتبار نیاز دارند. تجارت با استفاده از بازارهای تنظیم شده ، مانند معاملات آتی و گزینه های موجود در لندن ، نیویورک و سنگاپور ، در حال حاضر با شرایط تعیین شده توسط مبادله معاملات آتی برای ورود به بازار تا حدی محافظت شده است. هزینه ها ، تماس های حاشیه اولیه و هزینه های کارگزاران ، از قبل شناخته شده است و از آنجا که معاملات از طریق مبادله انجام می شود ، هیچ ریسک عملکردی وجود ندارد و مبادله در هنگام موعد پرداخت تضمین می کند.

بنابراین نیازی به نظارت بر ارزش اعتبار سایر بازیکنان با استفاده از آینده های تنظیم شده و بازارهای گزینه ها نیست. در واقع ، این امکان پذیر نخواهد بود زیرا یک معامله گر تصوری ندارد که با چه کسی تجارت را معامله کند ، فقط کارگزاری که با آنها موافقت می کنند. پس از آن به مبادله این است که مواضع را در پایان دوره ماهانه معاملات انجام دهد و تعیین کند که چه کسی روغن را به سیستم مدیون است و چه کسی روغن بدهکار است ، یا اگر تسویه حساب از طریق تحویل فیزیکی نباشد.

با این حال ، هنگام ایجاد یک موقعیت آینده ، یک معامله گر با کارگزاری قرارداد می کند که به نوبه خود با مبادله قرارداد می کند تا موقعیت آینده را بگیرد. کارگزار به عنوان مدیر اصلی بازار عمل می کند. بنابراین این کارگزار است که محافظت از مبادله را دریافت می کند ، نه معامله گر. بنابراین معامله گر در معرض کامل کارگزار آتی موقعیت آینده خود و هرگونه بودجه ای که ممکن است با کارگزار قرار داده باشد ، قرار دارد. هنگام انتخاب یک کارگزار با او که می تواند تجارت آینده را انجام دهد ، باید وضعیت مالی کارگزار را با دقت در نظر بگیرید و این امر را در طول زمان معاملات معاملات آتی با این کارگزار کنترل کنید ، با توجه به بهترین حالت ممکن ، نه تنها موقعیت هایی که ممکن است با آن داشته باشیدکارگزار ، اما موقعیت سایر مشتریان را نیز ممکن است با کارگزار شما داشته باشد.

یکی از راه های محدود کردن این قرار گرفتن در معرض این است که اصرار داشته باشید که پول حاشیه ای در یک حساب جداگانه برگزار شود ، که از بودجه دیگر کارگزار جدا شده است. در هنگام مذاکره در مورد کمیسیون های کارگزاران ، در صورت استفاده از یک حساب جداگانه ، هزینه شارژ شده بیشتر خواهد بود و نرخ بهره قابل پرداخت برای وجوه در یک حساب جداگانه احتمالاً پایین تر از هزینه ای است که برای یک حساب غیر جدا شده ارائه می شود. با این حال ، این هزینه کوچک ممکن است برای امنیت مالی که به شما می دهد ارزشمند باشد.

تمام اشکال دیگر تجارت نفت، بازیکن را در معرض ریسک مالی بسیار بیشتری قرار می دهد. این شامل بازارهایی می شود که شامل هر تجارت خارج از بورس (OTC) مانند سوآپ و اختیار معامله، معاملات اوراق بهادار و تمام معاملات فیزیکی می شود، که هیچ یک از آن ها چنین الزامات ورود سختگیرانه ای ندارند یا توسط یک سازمان تسویه کننده تعهد شده اند.

در تئوری، هر کسی می تواند شروع به زنگ زدن به بازیکنان بالقوه ای کند که ادعا می کنند علاقه مند به گرفتن موقعیت هستند. تا زمانی که آنها بتوانند ثابت کنند که مالکیت نفت را به رضایت خریدار احتمالی دارند یا خواهند داشت، یا بودجه کافی برای پرداخت هزینه نفت دارند، یا شاید فقط یک فروش مداوم به طوری که فقط نیاز به تامین مالی دارند. حاشیه، پس هر کسی می تواند یک معامله گر نفت شود. اگر این فرد کمتر دقیق باشد، می تواند با توافق تلفنی از معامله کناره گیری کند، بدون اینکه طرف مقابل بتواند غرامتی دریافت کند، مگر از طریق دادگاه که پرهزینه و پر زحمت است.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/B9781855730748500201

بورس های آتی نفت

سالی کلابلی، در کتابچه راهنمای معاملات نفت، 2002

8. 6 تحولات آینده

بازار نفت فیزیکی 24 ساعت شبانه روز کار می کند و اگرچه حجم معاملات انجام شده با همپوشانی بین ساعات کاری اروپا و ایالات متحده که فعال ترین آنهاست متفاوت است، اما در زمان های دیگر تجارت زیادی انجام می شود. در تلاش برای پاسخگویی کامل به نیازهای صنعت، همه صرافی ها راه های مختلفی را برای افزایش ساعات بازار توسعه داده اند.

3 راه اصلی برای انجام این کار وجود دارد: صرافی ها می توانند برای ساعات طولانی تری باز باشند، همان قراردادها را می توان در صرافی های مختلف در مناطق زمانی مختلف معامله کرد یا روش های فعلی مبادله را می توان با تجارت الکترونیک تکمیل کرد.

Nymex مسیر الکترونیکی را انتخاب کرد و اکنون از ژوئن 1993 سیستم دسترسی خود را اداره می کند. این سیستم تقریباً در تمام مدت بسته شدن بازارها ، بین عصر یکشنبه و جمعه بعد از ظهر نیویورک در دسترس است. Nymex ادعا می کند که در نظر گرفته نشده است ، هرچند موفقیت آمیز باشد ، جایگزین کردن کف بازار ، اگرچه بسیاری از افراد در صنعت احساس می کنند تهدیدی برای بازار سنتی وجود دارد. از لحاظ تئوریکی یک بازار کامل تر روی صفحه نمایش وجود خواهد داشت و شرکت کنندگان ممکن است مایل به تبادل مزایای آن برای چاله های معاملاتی سنتی باز هستند. NYMEX در تدوین قرارداد برنت خود با طیف گسترده ای از معامله گران نفت خام مشورت کرد و دریافت که سیستم گودال Opencry Open یک روش محبوب برای تجارت باقی مانده است. به همین دلیل ، در میان دیگران ، این مبادله تصمیم گرفت که برنت را روی زمین تجارت کند و نه از طریق دسترسی.

IPE همچنین برای قرارداد گاز طبیعی خود یک سیستم معاملاتی الکترونیکی (ETS) را معرفی کرده است و اخیراً این کار را به سایر قراردادهای آتی نفتی خود ، برنت و گاسیل ، برای مدت محدود قبل از شروع روز عادی معاملات گودال گسترش داده است. IPE همچنین با مبادله پولی بین المللی سنگاپور (SIMEX) توافق داشت تا قرارداد برنت خود را در روز تجارت سنگاپور تجارت کند ، اما این نتوانست هیچ تجارت واقعی ایجاد کند.

کالاهای دیگر رویکردهای دیگر را امتحان کرده اند. برخی از بازارهای مالی ایالات متحده در هر روز 24 ساعت 2 یا 3 جلسه باز می شوند و امیدوارند که از هر یک از مناطق مهم زمانی تجارت کنند. اما هزینه های سنگین چنین عملیاتی اغلب با حجم تجارت انجام شده بازیابی نمی شود. اگرچه هزینه های راه اندازی سیستم های الکترونیکی زیاد است ، هزینه های جاری باید پایین تر باشد.

سیستم عامل های تجارت الکترونیکی طی چند سال گذشته در صنعت انرژی در تعداد زیادی توسعه یافته اند (به فصل 11 مراجعه کنید). آنها اشکال مختلفی دارند ، اما بیشتر قراردادها و مبادلات بدنی تجارت می کنند. قراردادهای آتی نفت هنوز فقط از ساعتهای عادی مبادله در دسترسی به NYMEX و ETS IPE معامله می شود ، اگرچه IPE در نظر دارد پس از تصاحب مبادله بین قاره ای (ICE) ، معاملات آتی نفت را به یک سکوی الکترونیکی جدید منتقل کند.

هنوز حمایت گسترده ای در صنعت نفت از سیستم معاملاتی پیت وجود دارد، اما بسیاری از معامله گران نیز وجود دارند که احساس می کنند تجارت الکترونیکی اجتناب ناپذیر است، اگر نه کاملاً مطلوب. مطمئناً در جوامع نوظهور تجارت گاز و برق، تجارت الکترونیک نقش بسیار مهمی را ایفا می کند. عیب اصلی، از نظر بسیاری، فقدان «احساس بازار» است. اگرچه بسیاری از سیستم ها فهرستی از پیشنهادات و پیشنهادات بالقوه را در زیر و بالاتر از بهترین قیمت های پیشنهادی/پیشنهاد فعلی در بر می گیرند، آنها می گویند که این نشانه ای مشابه سطح معاملات را ندارد.

همچنین این احتمال وجود دارد که مشارکت مردم محلی در بازار الکترونیک کاهش یابد. محلی ها کسانی هستند که کف بازار را به حساب خود معامله می کنند (اگرچه برخی نیز سفارشات مشتری را قبول می کنند). آنها چندین بار در روز به صورت سفته بازانه در داخل و خارج از بازار معامله می کنند و سودهای کمی می برند. با این کار آنها به میزان قابل توجهی به نقدینگی بازار می افزایند. مردم محلی در نیویورک بسیار بیشتر از لندن هستند.

در حالی که معاملات روی صفحه مکمل معاملات کف است، این احتمالاً یک نقطه ضعف نیست: انتظار نمی رود که نقدینگی به اندازه سطح بازار باشد. با این حال، اگر تجارت الکترونیکی از کف خارج شود، می تواند به یک مشکل تبدیل شود. هیچ چیز برای جلوگیری از تجارت صفحه نمایش مردم محلی وجود ندارد، اما، با تکیه بر تغییرات کوچک در احساسات در بازار، بعید است که تعداد زیادی از آنها وجود داشته باشد. شرایط کار نیز بسیار متفاوت خواهد بود، و در حالی که بسیاری از کسانی که طبقه تجاری Nymex را دیده اند نمی توانند در آنجا کار کنند، بسیاری از مردم محلی نیز احساس مشابهی در مورد نشستن در مقابل یک صفحه نمایش دارند. بنابراین باید نوع جدیدی از محلی ایجاد شود.

یکی از مزیت های عمده برای کاربران بازار این است که اگر معاملات صفحه نمایش به طور کامل از کف انجام شود، هزینه ها به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. سربار کارگزاران به شدت کاهش می یابد و بسیاری از کاربران بزرگ تر احتمالاً به عضویت بازار در می آیند و به آنها اجازه می دهند که پیوند خود را با بازار داشته باشند. بسیاری از بزرگترین کاربران در حال حاضر عضو هستند، اما تجارت الکترونیکی عضویت را برای دیگران جذاب تر می کند.

پلتفرم های تجارت الکترونیکی همچنین امکان کنترل خودکار اعتبار، زمان بندی و صورتحساب و همچنین تطبیق و تسویه معاملات را فراهم می کند. این نه تنها هزینه ها را کاهش می دهد، بلکه احتمال خطا در انتقال اطلاعات در داخل و بین سازمان ها را کاهش می دهد و روند را سرعت می بخشد. اما این مزایا محدود به معاملات آتی نیست - هر پلتفرم الکترونیکی که بتواند معاملات فیزیکی، قراردادهای آتی و ابزارهای فرابورس را ترکیب کند، می تواند تاثیر زیادی بر بازار داشته باشد.

تا همین اواخر، همکاری بین دو بورس انرژی، Nymex و IPE وجود داشت. اما اکنون با معرفی نایمکس قرارداد برنت در رقابت مستقیم با IPE و توسعه سیستم تجارت الکترونیکی خود، enymex، تغییر کرده است تا با محبوب ترین پلتفرم الکترونیکی که توسط ICE، صاحبان جدید IPE، اداره می شود، رقابت کند.

همچنین احتمالاً افزایش محو شدن خطوط بین ابزارهای مختلف مدیریت ریسک قیمت وجود دارد. در حال حاضر، قراردادهای آتی و اختیار معامله در قراردادهای آتی تسویه و حاشیه می شوند در حالی که سایر ابزارهای فرابورس اینگونه نیستند. تسویه اجازه می دهد تا خرید و فروش به طور خودکار بسته شود و اتاق پایاپای به عنوان طرف تمام قراردادها جایگزین شود و بنابراین ریسک طرف مقابل حذف شود. Enymex قصد دارد تسویه حساب را برای تمام ابزارهایی که فهرست می کند معرفی کند و به نظر می رسد که ICE سیستم مشابهی را ارائه دهد. ICE طیف گسترده ای از سوآپ های قطعی و دیفرانسیل را در بازار نفت و همچنین سایر محصولات انرژی و فلزات دیگر معامله می کند، اما هنوز هیچ گونه خدمات تسویه ارائه نمی دهد. ICE متعلق به چندین شرکت بزرگ تجارت انرژی و بانک سرمایه گذاری است و اولین سیستم تجارت الکترونیکی چند همتا است که به صنعت نفت راه یافت.

این امکان وجود دارد که در آینده با انتقال نقدینگی به ارزان ترین و موثرترین محیط معاملاتی، یک سیستم یا بورس نفت غالب ظاهر شود، اما هنوز خیلی زود است که بگوییم کدام یک خواهد بود - Nymex، ICE/IPE یا برخی دیگر. تازه واردتا آنجا که به بازارهای آتی مربوط می شود، الزامات اصلی نقدینگی و اعتبار مالی است.

با وجود نرخ بالای خرابی قراردادهای جدید ، احتمالاً در چند سال آینده چندین مورد معرفی شده است. برخی از این قراردادهای آتی و برخی از قراردادهای گزینه خواهند بود. در حال حاضر ، Nymex و IPE به دنبال آزاد سازی بازارهای گاز و برق برای قراردادهای جدید و همچنین مناطق جدید انتشار و پهنای باند از راه دور هستند. با ظهور معاملات الکترونیکی ، معرفی قراردادهای جدید بسیار ساده تر و ارزان تر است.

سایر قراردادهای جدید ممکن است شامل قراردادهای محصول تصفیه شده تر در تلاش برای ارائه گسترش بهتر قراردادها برای پاسخگویی به کلیه نیازهای صنعت باشد. در گذشته قراردادهای مختلف محصول تصفیه شده بدون موفقیت محاکمه شده است ، اما آنها سوراخ های آشکاری در پوشش فعلی بازار هستند و بنابراین بدون شک دوباره محاکمه می شوند.

این خطر وجود دارد که در معرفی قراردادهای بیش از حد نقدینگی همه بازارها کاهش یابد. هر بازار موفق دامنه شرکت کنندگان خود را به ارمغان می آورد ، اما ممکن است از بازارهای موجود که به عنوان بهترین ابزار در دسترس پرچین استفاده شده است ، تجارت کند. لازم نیست که هر محصول قرارداد خود را داشته باشد ، اما مطلوب است که همه افراد در صنعت نفت بتوانند محصولی را پیدا کنند که رابطه آماری اثبات شده با محصولی که در آن علاقه مند است ، داشته باشد.

هنگامی که اولین "پالایشگاه های وال استریت" ، همانطور که بانک های سرمایه گذاری ایالات متحده شناخته شده بودند ، در اواخر دهه 1980 وارد بازار شدند ، بازارهای آینده این شرکت ها را به عنوان یک تهدید می دیدند زیرا به نظر می رسد که سعی در انجام بخش اعظم تجارت دارنداز طبقه مبادله ای که باید روی پیشخوان انجام شود. در حقیقت ، آنها فقط قادر به ارائه ابزارهای بسیار خاص خود به مشتریان خود هستند زیرا بازارهای آینده مایع وجود دارند که در آن می توانند خطر خود را از بین ببرند.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9781855730748500158

بازارهای کاغذی رو به جلو

دیوید لانگ ، در دفترچه راهنمای تجارت نفت ، 2002

7. 3. 4 روغن سوخت

بازار نفت سوخت سنگین در اروپا بسیار تکه تکه شده است زیرا مشخصات کیفیت از بازار به بازار دیگر متفاوت است. در اسکاندیناوی و آلمان فقط روغن سوخت گوگرد پایین می تواند در نیروگاه ها سوزانده شود. با این حال ، تلاش برای ایجاد یک بازار کاغذ رو به جلو برای روغن سوخت گوگرد پایین که در اواسط دهه 1980 به سوئد تحویل داده شد ، موفق نشد و اکنون به جای آن بازار مبادله سوخت سوخت گوگرد پایین وجود دارد. علاوه بر این ، یک بازار مبادله سوخت سوخت گوگرد بالا بر اساس بازار بارج روتردام وجود دارد.

قبلاً یک قرارداد کاغذی به جلو برای محموله های CIF روغن سوخت گوگرد بالا که به نیروگاه Littlebrook در انگلستان تحویل داده می شود ، وجود داشته است ، اما این تجارت را متوقف کرده است (به پیوست 7. 2 مراجعه کنید). بازار آب و برق انگلیس نشانگر پایین تر از مقیاس کیفیت است که به بازار بانکر نیز نزدیک است. بنابراین شرکت هایی که روغن سوخت درجه Littlebrook را معامله می کنند ، از آن برای محافظت از روغن سوخت درجه بانکر در بازارهای دیگر استفاده می کنند ، به عنوان مثال مناقصه ها به خاورمیانه ، اما این کار با مبادله ای انجام می شود (به فصل 10 مراجعه کنید).

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9781855730748500146

بازارهای نفتی طولانی

Frédéric Baaud ، Philippe Lautard ، در کتابچه راهنمای تجارت نفت ، 2002

11. 3. 1 دید

بازار نفت طولانی ، به عنوان یک بازار معمولی بدون نسخه ، که در آن ممکن است معاملات در سطح ایالتی طی چند ماه مذاکره شود ، اغلب فاقد دید است. با استاندارد سازی زیاد اصطلاحات ، یک پایه جهانی "خصوصی و محرمانه" و هیچ آژانس گزارشگری ، هیچ روش قابل اعتماد برای اندازه گیری فعالیت بلند مدت وجود ندارد. به عنوان مثال ، هیچ چیز در مورد معاملات انجام شده بین بانک ها و مشتری های اسیر آنها ، که منجر به دست کم گرفتن اندازه بازار می شود ، مشخص نیست. مثال دیگر نقش محدود کارگزاران است: بسیاری از معاملات بلند مدت به طور مستقیم بین همتایان انجام می شود ، زیرا آنها برای ساختار بیشتر معاملات به زمان نیاز دارند ، ارزیابی دقیق ریسک پیش فرض اعتبار و مذاکرات حقوقی پیرامون یک توافق نامه کارشناسی ارشد.

خریداران و فروشندگان نیز باید به خاطر این کدورت مقصر باشند زیرا هر معامله گر سعی می کند معاملات را تا حد امکان خصوصی و محرمانه نگه دارد.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9781855730748500183

اقتصاد امنیت انرژی: نظریه ، شواهد ، سیاست*

1. 2 امنیت انرژی تجدید نظر شده: درسهایی از دهه 1980

رفتار بازار جهانی نفت در دهه 1970 اساساً شامل دو انفجار قیمت بزرگ و تا حدودی مداوم است که با یک دوره پایدار یا کاهش قیمت واقعی نفت جدا شده است. تجربه دهه 1980 کاملاً متفاوت بود: قیمت ها راکد یا لغزش شده با فروپاشی قیمت اوایل سال 1986 ، و به دنبال آن دوره ای از بهبود جزئی و نوسان. وقایع از سال 1980 ما را وادار به تجدید نظر در برداشت های قبلی از مشکل امنیت انرژی از چند طریق 5.

اول، وقایع دهه 1980، عدم اطمینان در مورد رفتار تقاضا و عرضه در بازارهای انرژی را برجسته می کند. پیامد عملی این عدم قطعیت ها این است که توانایی برآورد هزینه های اجتماعی واردات نفت یا تطبیق با اختلالات نیز محدود است. در اوایل دهه 1980 مشخص شد که رشد بی وقفه تقاضای انرژی و کنترل فرصت طلبانه تر بازارهای جهانی نفت توسط چند تامین کننده غیرآمریکایی از پیش تعیین نشده بود. تقاضا با قیمت های بالاتر تعدیل شد، سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) با بی نظمی جدی مواجه شد و سایر منابع عرضه برجستگی بیشتری داشتند. در پی کاهش قیمت نفت در سال 86، هنوز سوالات دیگری در مورد بازار مطرح شده است. به عنوان مثال، تجربه اخیر در مورد هر نظریه ساده رفتار اوپک، و حتی در مورد میزان قدرت اوپک در بازار (مسائل نیز در فصل 24 این کتاب، توسط Teece و همکاران مورد بحث قرار گرفته است) تردید ایجاد می کند.

ابهامات مشابهی در تعریف و ارزیابی ریسک اختلالات بازار به وجود می آید. کاهش قیمت در سال 1986 به ما یادآوری می کند که عدم قطعیت قیمت نفت، مانند هر کالای دیگری، احتمال کاهش و همچنین افزایش را نیز در بر می گیرد. این دیدگاه کاملاً متفاوت از دیدگاهی است که در بسیاری از کارهای تحلیلی دهه 1970 و اوایل دهه 1980 (البته نه همه آنها) تعبیه شده بود، که فقط احتمال افزایش قیمت را نسبت به سطح عادی بازار فرض می کرد. تکه تکه شدن و افزایش رقابت پذیری بازارهای جهانی نفت، سنجش تغییر قیمت نفت یا نتیجه گیری ساده در مورد شرایطی که تحت آن اوپک می تواند بر بازار اعمال شود، حتی دشوارتر از قبل می کند. همچنین عدم اطمینان در مورد اینکه آیا افزایش تقاضا در طول یک بحران باعث تشدید هرگونه اختلال در عرضه در آینده می شود، وجود دارد.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/S1573443905800120

قراردادهای آتی و آتی

سالی کلابلی، دیوید لانگ، در کتابچه راهنمای تجارت نفت، 2002

پرچین

شرکت های درگیر در بازار فیزیکی نفت می توانند با اتخاذ موضعی مخالف در بازار آتی یا بازار آتی، از خود در برابر تغییرات نامطلوب قیمت محافظت کنند. به این ترتیب هرگونه ضرر در بازار فیزیکی باید با سود مربوطه در بازار آتی یا آتی جبران شود. یک پرچین به ندرت بی نقص خواهد بود، اما اگر به درستی انتخاب شود، بیمه ای را ارائه می دهد.

از حصار می توان برای اهداف مختلف استفاده کرد. به عنوان مثال ، می تواند از خریدار نفت در برابر سقوط قیمت محافظت کند در حالی که نفت در حال ترانزیت است. یک معامله گر نفتی که محموله ای از روغن فیزیکی خریداری کرده است ، حجم معادل آتی نفت یا قراردادهای رو به جلو را به فروش می رساند. این به عنوان یک پرچین کوتاه شناخته می شود زیرا معامله گر موقعیت آتی کوتاه می گیرد. به محض فروخته شدن محموله فیزیکی ، پرچین برداشته می شود ، یعنی قراردادهای آتی خریداری می شود.

محافظت مؤثر به این فرض بستگی دارد که قیمت های موجود در بازارهای فیزیکی و رو به جلو یا آینده با هم حرکت می کنند. در حالت ایده آل ، دیفرانسیل بین این دو ، پایه و اساس ، ثابت باقی می ماند اما در عمل این اتفاق به ندرت اتفاق می افتد یا به این دلیل که محصول یا نفت خام از هر نظر از آینده یا قرارداد رو به جلو استفاده می شود ، یا به دلیل درجه عقب ماندگی یا Contango یکسان نیست. در بازار پیش رو یا آینده تغییر می کند.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9781855730748500134

• درباره ScienceDirect
• دسترسی از راه دور
• سبد خرید
• تبلیغات
• تماس و پشتیبانی
• شرایط و ضوابط
• سیاست حفظ حریم خصوصی

ما از کوکی ها برای کمک به ارائه و تقویت خدمات و محتوای خیاطی و تبلیغات استفاده می کنیم. با ادامه شما با استفاده از کوکی ها موافقت می کنید.

کپی رایت © 2023 Elsevier B. V. یا مجوزهای آن یا مشارکت کنندگان آن. ScienceDirect® یک علامت تجاری ثبت شده Elsevier B. V است.

ScienceDirect® یک علامت تجاری ثبت شده Elsevier B. V است.