بررسی نقش بانک های مرکزی در ارتباط متقابل بین بازارهای مالی و دارایی های رمزنگاری شده

طی دو سال گذشته، بازارهای مالی به شدت تحت تاثیر سیاست های پولی غیرمتعارف بانک های مرکزی، به ویژه تسهیل کمی (QE) قرار گرفته اند. سیاست های پولی تطبیقی نرخ های بهره را نیز به عنوان ابزاری برای تحریک سرمایه گذاری های تجاری به صفر و/یا قلمرو منفی کاهش داده اند. ظهور اخیر ارزهای دیجیتال (اصطلاح ارزهای رمزنگاری شده و دارایی های رمزنگاری شده به جای هم استفاده می شوند.) به نوبه خود، چالش های فوری برای تلاش های بانک های مرکزی برای رویارویی با پیامدهای بی سابقه ناشی از همه گیری چندگانه ایجاد می کند. ارزهای خصوصی ممکن است منجر به جامعه ای نسبتاً بدون پول نقد شود و در نتیجه انحصار انتشار بانک مرکزی را تهدید کند، وضعیتی که در آن مشاغل، خانوارها و بازارهای مالی ممکن است دسترسی به پول بانک مرکزی بدون ریسک را از دست بدهند. علاوه بر این، تامین مالی غیرمتمرکز (DeFi) قول می دهد که سیستم مالی سنتی را به یک سیستم مالی باز، بدون مجوز و مستقل تبدیل کند. مقاله حاضر افزایش پرداخت های دیجیتال در سراسر منطقه یورو، گسترش تجارت ارزهای دیجیتال و قصد بانک مرکزی اروپا (ECB) برای صدور ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) را مورد بحث قرار می دهد. ما شواهدی مبنی بر وجود یکپارچگی بین ارزهای دیجیتال منتخب، استیبل کوین ها و دارایی های مالی سنتی ارائه می دهیم. هم افزایش پرداخت های دیجیتال و هم افزایش محبوبیت ارزهای دیجیتال را می توان به عنوان محرک های اصلی پشت انتشار احتمالی یورو دیجیتال دانست که به طور قابل توجهی بر بازارهای مالی و مدل های کسب وکار تأثیر می گذارد.

روی یک دست نوشته کار می کنید؟

مقدمه

استفاده از فناوری های نوآورانه در امور مالی یک پدیده اخیر نیست. تاریخچه تحول نظام مالی به اواخر قرن نوزدهم باز می گردد، ابتدا با استفاده از چک، سپس کارت های اعتباری و نقدی، دستگاه های توزیع وجه نقد (ATM) و اخیراً تلفن و بانکداری اینترنتی. با این حال، آنچه در سال های اخیر متفاوت است، سرعت تغییر است. پیشرفت در فناوری دیجیتال نیروی مهمی در تحول محصولات مالی، مدل های تجاری و خدمات بوده است (آلفونسو و همکاران، 2021).

از این رو ، موج دیجیتال در امور مالی در حال تغییر نحوه عملکرد مشاغل است ، زیرا باعث پایداری ، باز بودن و "تحول سبز" می شود ، و از برقراری ارتباط الکترونیکی کارآمد بین بخش مالی و تجارت و همچنین در دسترس بودن خدمات اطمینان می دهد (Forman et al. 2005 ، 2008 ، 2012 ؛ Wareham et al. ، 2014 ؛ Eichengreen et al. ، 2016). دیجیتالی شدن مداوم سیستم مالی و پیشرفت های فنی اخیر در اکوسیستم پرداخت ، هر دو توجه بانکهای مرکزی را به صدور یک ابزار پرداخت دیجیتال با حمایت بانک مرکزی ، یک ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) جلب کرده است. در حقیقت ، دیجیتال سازی پول در سیستم های پولی چیز جدیدی نیست ، زیرا پیشرفت در فناوری باعث تحولات پولی در تاریخ ، از جمله پول وفاداری قابل تبدیل و تکامل بانکداری ذخیره کسری شده است (بوردو ، 2021).

کاهش هزینه ها و سهولت استفاده باعث شده است تا مصرف کنندگان از ابزارهای پرداخت دیجیتال استفاده کنند (Jakobsen ، 2018). کارت های اعتباری و بدهی ، پرداخت تلفن های آنلاین و تلفن همراه در مقابل پرداخت نقدی محبوبیت پیدا کرده است ، زیرا آنها آسان تر ، سریعتر ، ارزان تر ، کارآمدتر و در دسترس تر هستند. علاوه بر این ، چنین معاملات به ویژه برای مشاغل مرزی کارآمد است ، جایی که هزینه های خدمات بانکی نسبتاً زیاد است.

علاوه بر این ، محبوبیت بی سابقه ای ارزهای رمزپایه ، به عنوان مثالبیت کوین و اتریوم ، و اخیراً Stablecoins ، که عمدتاً با افزایش علاقه نه تنها از خرده فروشی بلکه از سرمایه گذاران و شرکت های نهادی هدایت می شوند ، باعث شده است که بانک های مرکزی دوباره مفهوم "پول نقد" را تجدید نظر کنند. از یک طرف ، بحران Covid-19 باعث دیجیتالی شدن شده است ، همانطور که با افزایش سرمایه بازار دارایی های رمزنگاری شده به قله های تمام وقت منعکس می شود. از طرف دیگر ، شرکت کنندگان در بازار استدلال کرده اند که این کلاس های دارایی جایگزین با توجه به شباهت های دارایی رمزنگاری با طلا می توانند به عنوان یک پرچین تورم خدمت کنند (Brière et al. ، 2015 ؛ Conrad et al. ، 2018 ؛ Dyhrberg ، 2016a ، 2016b)واداز آنجا که فعالیت دارایی رمزنگاری به سرعت در حال تحول است ، افزایش هم پیوستگی مالی غیرمتمرکز با بازارهای مالی سنتی می تواند خطرات سرریز را ایجاد کند ، بازارهای عمده مالی و مدل های اصلی تجارت آنها را تهدید کند.

پلتفرم های معاملاتی دارایی های کریپتو در حال جلب توجه کاربران هستند، زیرا از نظر سرعت اجرا و هزینه های تراکنش، مزایایی را برای فعالان بازار مالی فراهم می کنند. این مزایا توسط فناوری های نوآورانه مانند فناوری دفتر کل توزیع شده (DLT) و جایگزینی واسطه گری شخص ثالث با کد نرم افزار قراردادهای هوشمند هدایت می شوند.

ارائه دهندگان خدمات پرداخت سنتی، شرکت های تراشه های آبی فهرست شده، صرافی های سنتی و فین تک ها شروع به گسترش فعالیت های خود به دارایی های رمزنگاری و ارائه رابط های کاربرپسند و محصولات مرتبط با پروتکل های غیرمتمرکز کرده اند، در حالی که بانک های تجاری بزرگ بین المللی استفاده آزمایشی از فناوری بلاک چین را برای بانکداری انجام داده اند. خدمات. به ویژه استارت آپ های سرمایه بر و با فناوری بالا، که در موقعیتی هستند که از فناوری بلاک چین استفاده می کنند، شروع به استفاده از پیشنهادات اولیه سکه (ICO) برای جمع آوری سرمایه برای محصولات و خدمات معمولاً مرتبط با ارزهای دیجیتال کرده اند. ادغام فزاینده تامین مالی غیرمتمرکز با سیستم مالی مرسوم، که به عنوان سیر تکاملی دیده می شود، می تواند تاثیر مفیدی بر بازارهای مالی سنتی داشته باشد. چنین یکپارچه سازی می تواند منجر به رقابت قوی تر و هزینه های تراکنش کمتر شود، به این معنی که پذیرش دارایی های رمزنگاری و مدل های همتا به همتای غیرمتمرکز تأثیر قابل توجهی بر سیستم مالی جهانی و نحوه عملکرد فعلی آن خواهد داشت.

از منظر تجاری، امور مالی غیرمتمرکز این پتانسیل را دارد که با معرفی یک مدل غیرمتمرکز مبتنی بر اینترنت که بر پروتکل های منبع باز (به جای واسطه های مالی سنتی) متکی است، زیرساخت مالی متمرکز جهانی فعلی را متحول کند، در نتیجه نوآوری در اکوسیستم مالی را افزایش می دهد. علاوه بر این، DeFi بر تعامل Β2Β نیز تأثیر می گذارد، زیرا برنامه های غیرمتمرکز مبتنی بر قراردادهای هوشمند می توانند به عنوان واسطه بین شرکت ها عمل کنند. از این رو، معاملات تجاری را می توان به طور خودکار اجرا کرد، به عنوان مثال. تبادل کیف به کیف دو دارایی دیجیتال به طور همزمان در یک عملیات واحد یا تحویل در مقابل پرداخت آنی، بدون طرفین مرکزی برای تضمین تراکنش. با این حال، چنین تکاملی با خطرات بالایی همراه خواهد بود که باید به درستی ارزیابی و بر این اساس کاهش یابد.

با توجه به موارد فوق ، بانک های مرکزی شروع به کاوش در صدور ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) ، وزن گیری از مزایای بالقوه ، کاستی ها و تأثیر آن بر سیستم مالی سنتی و مشاغل. مفهوم ارزهای دیجیتال بانک مرکزی مبتنی بر ایجاد شکلی از پول است که کارکردهای موجود در قرن ها و فرصتهای ارائه شده توسط دیجیتال سازی را ادغام می کند. پول دیجیتالی صادر شده توسط یک بانک مرکزی دقیقاً مانند پول نقد استفاده می شود ، بدون ریسک ، ساده ، راحت و سریع (Bech & Garratt ، 2017). در عین حال ، طراحی CBDC ساده نیست ، بنابراین پیامدهای مهم برای ثبات مالی مانند نقش واسطه گری مالی ، که باید با دقت در نظر گرفته شود (Bruermeir and Niepelt ، 2019).

در بررسی طراحی و پیامدهای CBDC ، بانک های مرکزی باید گسترش سریع ارزهای رمزنگاری شده ، افزایش تقاضا برای پرداخت های دیجیتال ، نوآوری در فن آوری های مالی و محصولات مرتبط را در نظر بگیرند که همه آنها رفتار پرداخت مصرف کنندگان را تحت تأثیر قرار می دهند. در همین راستا ، بانک مرکزی اروپا اهمیت را تشخیص داده و ارزیابی هزینه ها و شایستگی صدور یورو دیجیتال را آغاز کرده است.

در این مقاله ، ما به ظهور پرداخت های دیجیتالی در منطقه یورو و ارتباط بین ارزهای رمزپایه منتخب ، استابلوها و بازارهای مالی سنتی و مشاغل می پردازیم ، و بیان می کنیم که این دو روند کلیدی باعث شده است تا ECB در نظر گرفته شود که CBDC را در پرداخت یوروسیستم در نظر بگیرد. چشم انداز. علاوه بر این ، ما بررسی می کنیم که آیا ارتباط آماری معنی داری در بین ظهور ارزهای رمزنگاری شده و استابلها ، نرخ ارز یورو در برابر دلار آمریکا و شاخص های اصلی سهام ، با آزمایش وجود همبستگی وجود دارد. با توجه به اینکه ارزهای رمزنگاری شده می توانند هم به عنوان وسیله ای برای پرداخت و به عنوان یک دارایی مالی مورد استفاده قرار گیرند ، ما بر مقایسه با نرخ ارز یورو در برابر دلار آمریکا و شاخص های پیشرو در بورس در سطح جهان تمرکز می کنیم. علاوه بر این ، ما شواهدی مربوط به ظهور پرداخت های دیجیتال در منطقه یورو را ارائه می دهیم و در مورد افزایش دارایی های رمزنگاری و تکامل بازار مالی غیرمتمرکز بحث می کنیم.

ساختار مقاله به شرح زیر است: بخش دوم یک بررسی مختصر ادبیات ارائه می دهد. بخش سوم شواهد مربوط به افزایش پرداخت های دیجیتال در سراسر منطقه یورو را ارائه می دهد. بخش چهارم افزایش سریع دارایی های کریپتو را مورد بحث قرار می دهد، داده های کریپتو و دارایی های مالی سنتی را توصیف می کند، تحقیقات آماری را ارائه می کند و در مورد انگیزه تصمیم بانک مرکزی اروپا در مورد صدور یورو دیجیتال بحث می کند. در نهایت، اظهارات پایانی و پیشنهادات تحقیقاتی بیشتر در بخش پنجم ارائه شده است.

بررسی ادبیات

با در نظر گرفتن اینکه مفاهیم مربوط به CBDC ها نسبتا جدید هستند، ادبیات را می توان به سه دسته عمده تقسیم کرد: (1) مطالعاتی که هدف کلی، تعریف و طراحی یک انتشار بالقوه CBDC را تجزیه و تحلیل می کنند، (2) مقالات تحقیقاتی، که به بررسیپیامدهای معرفی CBDC بر سیاست پولی و تجزیه و تحلیل خطرات و مزایای احتمالی برای عموم و (3) مطالعات با تمرکز بر ارزهای دیجیتال، برجسته کردن روابط با بازارهای مالی سنتی و ارزهای دیجیتال بانک مرکزی.

در رابطه با اولین رشته ادبیات، آخرین نظرسنجی BIS که در ژانویه 2021 منتشر شد، نشان می دهد که سهم بانک های مرکزی فعالانه در برخی از اشکال کار CBDC 86 درصد است و تقریباً 60 درصد در سراسر جهان در حال انجام آزمایش ها یا اثبات مفهوم هستند.(گراز و وهرلی، 2021).

در برابر این پیشینه ، بانک مرکزی اروپا که در اکتبر 2020 منتشر شده است ، گزارش جامع در مورد صدور احتمالی یورو دیجیتال ، تهیه شده توسط کارگروه سطح بالا Eurosystem در ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) و تأیید شده توسط شورای حاکم. کارگروه یوروسیستم سناریوهایی را شناسایی کرد که نیاز به صدور یورو دیجیتالی از جمله (1) افزایش تقاضا برای پرداخت الکترونیکی در منطقه یورو دارد.(2) کاهش قابل توجه در استفاده از پول نقد.(3) راه اندازی وسایل پرداخت خصوصی جهانی ؛و (4) جذب گسترده CBDC های صادر شده توسط بانک های مرکزی خارجی (بیانیه مطبوعاتی ECB ، ژانویه 2021). همچنین بانک مرکزی اروپا مشاوره عمومی را در مورد یورو دیجیتال ، که در تاریخ 12 ژانویه 2021 به پایان رسید ، راه اندازی کرد. مشاوره با هدف جمع آوری نظرات شهروندان (به عنوان کاربران) و متخصصان - در زمینه امور مالی ، پرداخت ، تنظیم و فناوری - در 8. 221 انجام شدپاسخ. طبق نتایج ، همانطور که در آوریل 2021 منتشر شد ، حریم خصوصی مهمترین نگرانی برای شهروندان و متخصصان است. سایر مواردی که امنیت مربوط ، قابلیت استفاده در منطقه یورو ، عدم وجود هزینه های اضافی و قابلیت استفاده آفلاین را مطرح کرده است. پس از یافته های مشاوره ، بانک مرکزی اروپا تصمیم گرفت که یک پروژه آزمایشی را برای صدور یورو دیجیتال به عنوان مکمل (نه جایگزینی) برای اسکناس ها و سکه ها در اواسط سال 2021 آغاز کند ، در حالی که یک مرحله تحقیقات دو ساله و یک وجود خواهد داشتمرحله اجرای دو تا سه ساله.

در چشم انداز دانشگاهی ، Fung و Halaburda (2016) چارچوبی را برای بررسی اینکه چرا یک بانک مرکزی باید صدور ارز دیجیتالی و نحوه اجرای آن را به منظور بهبود کارآیی سیستم پرداخت خرده فروشی ارائه دهد ، پیشنهاد می کنند. Bech and Garatt (2017) یک طبقه بندی از پول را ارائه می دهد که دو نوع رمزنگاری از بانک مرکزی را شناسایی می کند - به صورت عمده و عمده فروشی - و آنها را از سایر اشکال پول بانک مرکزی مانند پول نقد و ذخایر متمایز می کند. Engert و Fung (2017) پاداش دو لایه CBDC را به عنوان یک تست و ابزار ساده برای کنترل مقدار CBDC در هر دو ، در زمان های عادی و دوره بحران پیشنهاد می دهند. Kumhof and Noone (2018) اصول اصلی را که یک ارز دیجیتال بانک مرکزی باید دنبال کند ، شناسایی می کند ، در حالی که Keister and Sanches (2019) طراحی بهینه یک ارز دیجیتال را در این تنظیم مطالعه می کنند ، از جمله اینکه آیا باید سود بپردازد و چگونه باید گردش کند. در این زمینه ، ویلیامسون (2019) نقش CBDC را نه تنها به عنوان دارایی دارای بهره بلکه به عنوان وسیله ای برای پرداخت جایگزین برای سپرده های نقدی و بانکی بررسی می کند.

رشته دیگری از تحقیقات اخیر به بررسی اثرات احتمالی CBDC بر سیاست پولی ، ثبات مالی و سیستم مالی به طور کلی می پردازد. Kumhof and Barrdear (2016) اثرات کلان اقتصادی طولانی مدت و چرخه ای صدور CBDC را با استفاده از یک مدل تعادل عمومی تصادفی (DSGE) بررسی می کند. بوردو و لوین (2017) اظهار داشتند كه CBDC به خوبی طراحی شده می تواند تمام جنبه های سیستم پولی را تغییر داده و رفتار سیستماتیک و شفاف سیاست های پولی را تسهیل كند ، ضمن افزایش ثبات سیستم مالی. Berentsen و Schär (2018) استدلال می کنند که علاقه به CBDC سیاست پولی را ساده می کند زیرا "بانک مرکزی به سادگی از نرخ بهره پرداخت شده در این حسابها به عنوان ابزار اصلی سیاست خود استفاده می کند". معنی و همکاران.(2018) بررسی کنید که چگونه CBDC می تواند بر مراحل مختلف انتقال سیاست پولی ، از بازارهای پول بانک مرکزی تا اقتصاد واقعی تأثیر بگذارد. آنها نتیجه می گیرند که سیاست های پولی می تواند با تغییر قیمت یا کمیت پول بانک مرکزی به همان اندازه که اکنون انجام می شود ، عمل کند و این مکانیسم انتقال جدید حتی ممکن است برای آن سودمند باشد.

رشته سوم ادبیات ویژگی های رمزنگاری و روابط آنها با انواع دارایی های مالی را بررسی می کند. در میان دیگران ، Grinberg (2012) ، Yermack (2013) ، Dwyer (2015) ، Böhme et al.. شواهد چان و پیریس (2018) نشان می دهد که به نظر نمی رسد چندین ارز رمزنگاری عمده از توزیع خاصی پیروی کنند اما هر رمزنگاری از موارد دیگری پیروی می کند. CHEAH و FRY (2015) ، KATSIAMPA و GKILLAS (2018) و اخیراً Ghorbel و Jeribi (2021) نوسانات Cryptos را بررسی می کنند و می دانند که آنها مستعد حباب های سوداگرانه هستند. گاندال و Halaburda (2016) پویایی اولیه نرخ ارز را در بین ارزهای مختلف رمزنگاری بررسی می کنند در حالی که Corelli (2018) ، Corbet و همکاران.(2018) ، Krückeberg and Scholz ، (2019) و Bianchi (2020) رابطه بین بازگشت ارزهای مختلف رمزنگاری و انواع دارایی های مالی دیگر را بررسی می کنند که نشان دهنده عدم رابطه بین رمزنگاری و سایر دارایی ها است. شن و همکاران.(2019) روابط علی را بین چهار رمزنگاری که نشان می دهد تأثیر قابل توجهی در بین آنها وجود دارد ، بررسی می کند. در مورد پیوندهای پویا بین Cryptos و سایر دارایی های مالی ، Kostika و Laopodis ، (2019) نشان می دهد که آنها بیشتر از سایر دارایی های مالی سنتی مستقل هستند. Feandez-Villaverde و Sanches (2019) الگویی از رقابت ارز را اجرا می کنند که برخی از مکانیسم های اصلی ارزهای رمزپایه را ضبط می کند و نتیجه می گیرد که این ارزهای جدید با قانون ثبات قیمت سازگار نیستند و رفاه اجتماعی را به حداکثر نمی رسانند. علاوه بر این ، رن و همکاران.(2020) یک چارچوب تجزیه و تحلیل شبکه را به منظور کشف اثرات شبکه در معرض خطر در بازار cryptocurrency در طول بحران COVID-19 ارائه دهید. سرانجام ، جابوتینسکی و سارل (2020) یکصد ارز رمزنگاری را تجزیه و تحلیل می کنند و می دانند که ورود موارد کروناویروس ، به طور متوسط ، با کلاه بازار و حجم تجارت ارزهای رمزنگاری همراه است.

به طور کلی ، بیشتر ادبیات بدون بحث در مورد این ایده که محبوبیت روزافزون و ارتباط آنها با بازارهای مالی سنتی می تواند باعث ایجاد یک بانک مرکزی شود تا در نظر داشته باشد که صدور CBDC را در نظر بگیرد. در واقع ، تعداد کمی از نویسندگان خواص ارزهای رمزنگاری شده و stablecoins را مورد مطالعه قرار داده اند و در مورد پیوندهای آنها با ارزهای دیجیتال بانک مرکزی بحث کرده اند. بولمن و همکاران.(2019) یک طبقه بندی از stablecoins را بر اساس مکانیسم های اصلی مختلف که برای تثبیت ارزش آنها استفاده می شود ، نشان می دهد و نشان می دهد که تجارت بین سطح نوآوری ارائه شده توسط انواع مختلف استاب ها و ظرفیت آنها برای پایدار نگه داشتن قیمت آنها در ارز مرجع است. Sandner و همکاران.(2020) تأثیر ابتکارات یورو قابل برنامه ریزی دیجیتال ، مانند Libra Stablecoin و CBDC ها را بر روی بانک ها و سیستم مالی تجزیه و تحلیل کنید. Bindseil (2020) پیامدهای حساب مالی CBDC را با موارد دارایی های رمزنگاری ، Stablecoins و پول دیجیتال بانکی باریک در یک زمینه داخلی و بین المللی مقایسه می کند. علاوه بر این ، Bindseil (2020) به منظور نشان دادن اثرات پولی احتمالی آنها ، سناریوهای تلطیف شده از اتخاذ جهانی Stablecoin (GSC) را بررسی می کند ، در حالی که میتا و همکاران.(2019) بر نوع وثیقه (رمزنگاری ، ارز فیات یا کالا) در تعریف استابلها تأکید کرد. سرانجام ، زولوگا (2021) "زندگی مشترک" را تشریح می کند که می تواند بین CBDC ها و ارزهای دیجیتالی خصوصی حاصل شود.

ما در زیر وجود ادغام در بین قابل معامله ترین دارایی های رمزنگاری ، Stablecoins ، نرخ ارز یورو/دلار آمریکا و شاخص های سهام عمده بررسی می کنیم. علاوه بر این ، ما شواهدی در مورد افزایش پرداخت های دیجیتال ، افزایش محبوبیت ارزهای رمزنگاری شده و تأثیر آنها بر مدل کسب و کار بازار مالی ارائه می دهیم ، که می تواند جزو اصلی ترین محرک های صدور یورو دیجیتال باشد.

افزایش پرداخت های دیجیتال در منطقه یورو

چشم انداز پرداخت تحت یک انتقال اساسی در منطقه یورو است که توسط انقلاب دیجیتال ، فناوری های نوآورانه و ترجیحات مصرف کننده برای اشکال جدید پرداخت هدایت می شود. علاوه بر این ، رشد گسترده تجارت الکترونیکی باعث شده است تا خانوارها یک ابزار دیجیتالی جدید ، بسیار کم و راحت تر برای پرداخت های خرده فروشی الکترونیکی اتخاذ کنند و باعث استفاده کمتری از پول نقد شوند. افزایش پرداخت های دیجیتال همچنین توسط همه گیر Covid-19 هدایت شده است ، همانطور که در آخرین بررسی ECB در مورد نگرش پرداخت مصرف کنندگان در منطقه یورو مشهود است ، که نشان دهنده تغییر قابل توجهی از پول نقد به پرداخت های بدون پول است (ECB ، 2020).

با توجه به اینکه یوروسیستم سهم کلیدی در انتقال دیجیتال پرداخت ها دارد ، سیاست های آنها به طور مداوم تطبیق می یابد تا اطمینان حاصل شود که پرداخت ها انعطاف پذیر ، کارآمد و فراگیر هستند. در واقع ، از دیدگاه حقوقی ، دستورالعمل خدمات پرداخت شده اصلاح شده (PSD2) از توسعه یک بازار گسترده دیجیتال و گسترده پشتیبانی می کند و پرداخت های آنلاین را برای مشتریان و مشاغل اتحادیه اروپا ایمن تر می کند. قانون جدید تجارت الکترونیکی تجارت الکترونیکی مرزی را تسهیل می کند و مقررات عمومی حمایت از داده ها (GDPR) از مصرف کنندگان و داده های شخصی محافظت می کند و از این طریق امنیت سایبری را تقویت می کند.

از طرف عملیاتی ، Eurosystem قبلاً با راه اندازی طرح انتقال اعتبار فوری SEPA (SCT Inst) ، ارائه خدمات پاکسازی پرداخت فوری توسط تعدادی از خانه های پاکسازی خودکار اروپا و تسویه حساب پرداخت فوری ، نسبت به تغییر فناوری واکنش نشان داده است.) سرویس.

روی آوردن به تجزیه و تحلیل داده ها ، داده های آماری در مورد سیستم های پرداخت در سراسر یوروسیستم از انبار داده های آماری ECB برای دوره 2015-2020 گرفته شده است. در جدول 1 تکامل پرداخت های الکترونیکی برای هر کشور در سراسر منطقه یورو از جمله نقل و انتقالات اعتباری ، بدهی های مستقیم ، پرداخت کارت با کارت های صادر شده توسط مقیم ، ارائه دهندگان خدمات پرداخت (PSP) (به جز کارت هایی با عملکرد الکترونیکی) ، پول الکترونیکی توضیح داده شده است. پرداخت ، چک و سایر خدمات پرداخت به صورت سالانه. از داده های گزارش شده ، موارد زیر را مشاهده می کنیم:

جدول 1 تعداد کل معاملات پرداخت شامل تغییرات غیر MFI و درصد سالانه: 2015-2020.

اول، طی دوره 2015-2020، به طور کلی 6. 7 درصد افزایش پرداخت های الکترونیکی در سراسر منطقه یورو وجود دارد. دوم، قابل توجه ترین افزایش (حدود 24٪) در یونان ثبت شده است. این را می توان با این واقعیت توضیح داد که در ژوئن 2015 کنترل سرمایه در یونان اعمال شد، زمانی که دولت یونان به پایان دوره تمدید کمک مالی خود رسید، بدون اینکه توافقی در مورد تمدید بیشتر پرداخت بدهی خود با طلبکاران خود داشته باشد. پس از تصمیم بانک مرکزی اروپا مبنی بر عدم افزایش بیشتر سطح کمک نقدینگی اضطراری خود برای بانک های یونانی. از آنجایی که اعمال کنترل های سرمایه شامل محدودیت هایی برای برداشت نقدی از حساب های بانکی بود، خانوارها و شرکت ها به پرداخت های الکترونیکی روی آوردند. از سوی دیگر، کمترین افزایش پرداخت الکترونیکی با حدود 5 درصد در فرانسه، پرتغال و اسلوونی به ثبت رسیده است. سوم، تفاوت های قابل توجهی بین کشورهای منطقه یورو برای استفاده از ابزارهای پرداخت الکترونیکی وجود دارد که ممکن است نتیجه ترجیحات و نگرش های مصرف کننده در سراسر منطقه یورو باشد. شکل 1 تکامل کل پرداخت های الکترونیکی در سراسر اروپا (EU) و منطقه یورو را در سال های 2015-2020 نشان می دهد.

منبع: ECB Statistical Warehouse. تعداد کل پرداخت ها در منطقه یورو (میلیون ها) و اروپا و افزایش/کاهش آنها (تغییر درصد سالانه)

تکامل پرداخت های الکترونیکی در سراسر اتحادیه اروپا و منطقه یورو: 2015-2020.

علاوه بر این، همانطور که در جدول 2 توضیح داده شد، تعداد کل تراکنش های پرداخت سرانه در تمام کشورهای منطقه یورو در دوره مورد بررسی افزایش یافته است. با این حال، در سال 2020، در برخی از کشورهای منطقه یورو، تعداد کل تراکنش های پرداخت به دلیل کاهش مصرف در میان قرنطینه های طولانی مرتبط با COVID-19 کاهش یافت.

با نگاهی به تفکیک پرداخت ها بر اساس نوع خدمات پرداخت برای دوره 2015-2020، پرداخت های کارت اعتباری و پول الکترونیکی توسط PSPهای مقیم، برخلاف چک و سایر خدمات پرداخت، شتاب گرفت، در حالی که سهم آنها به ترتیب 33 درصد و 19 درصد کاهش یافت. پی نوشت 1 خاطرنشان می شود که سایر خدمات پرداخت شامل حواله های پول، پرداخت از طریق دستگاه های مخابراتی، دیجیتال یا فناوری اطلاعات، واریز وجه نقد فرابورس و برداشت نقدی خارج از کشور است. در نهایت، در تمام کشورهای منطقه یورو، هم تراکنش های POS با کارت های اعتباری و هم در پایانه ها از سال 2015 بیش از 100 درصد افزایش یافته است، پانوشت 2 نشان دهنده تغییر عمده در رفتار مشتری با ترجیح آشکار به پرداخت های دیجیتال است.

ابزارهای نوآورانه پرداخت ، مانند stablecoins و cryptocur ارز ، چشم انداز پرداخت خرده فروشی را در منطقه یورو تغییر می دهند ، ترجیحات پرداخت مصرف کنندگان را برآورده می کنند و تقاضای آنها برای پول نقد را کاهش می دهند. استحکام stablecoins و cryptocur ارز در جذابیت آنها به عنوان وسیله ای برای پرداخت به دلیل هزینه های کم ، عملکرد مرزی ، سرعت و سهولت استفاده از آن نهفته است. به دلیل معماری باز ، آنها اجازه می دهند از دارایی های مبتنی بر blockchain پرداخت های یکپارچه داشته باشند و در برنامه های دیجیتالی تعبیه شده باشند ، در نتیجه شکاف ها و کاستی های موجود را در پرداخت های خرده فروشی فعلی پر می کنند.< SPAN> وسیله پرداخت نوآورانه ، مانند استابلوها و ارزهای رمزنگاری شده ، چشم انداز پرداخت خرده فروشی را در منطقه یورو تغییر می دهد ، ترجیحات پرداخت مصرف کنندگان را برآورده می کند و تقاضای آنها را برای پول نقد کاهش می دهد. استحکام stablecoins و cryptocur ارز در جذابیت آنها به عنوان وسیله ای برای پرداخت به دلیل هزینه های کم ، عملکرد مرزی ، سرعت و سهولت استفاده از آن نهفته است. با توجه به معماری باز ، آنها اجازه پرداخت یکپارچه از دارایی های مبتنی بر blockchain را می دهند و در برنامه های دیجیتالی تعبیه شده اند ، در نتیجه شکاف ها و کاستی های موجود در پرداخت های خرده فروشی فعلی را پر می کنند. وسایل پرداختی مانند استبلاک ها و رمزنگاری ها ، خرده فروشی را تغییر می دهندچشم انداز پرداخت در منطقه یورو ، برآورده کردن ترجیحات پرداخت مصرف کنندگان و کاهش تقاضای آنها برای پول نقد. استحکام stablecoins و cryptocur ارز در جذابیت آنها به عنوان وسیله ای برای پرداخت به دلیل هزینه های کم ، عملکرد مرزی ، سرعت و سهولت استفاده از آن نهفته است. به دلیل معماری باز ، آنها اجازه می دهند از دارایی های مبتنی بر blockchain پرداخت های یکپارچه داشته باشند و در برنامه های دیجیتالی تعبیه شده باشند ، در نتیجه شکاف ها و کاستی های موجود را در پرداخت های خرده فروشی فعلی پر می کنند.

به طور کلی ، ترجیحات مصرف کننده برای ابزارهای پرداخت الکترونیکی در رابطه با تأثیر همه گیر COVID-19 بر رفتار پرداخت ، ظهور راه حل های پرداخت جدید ارائه شده توسط شرکت های فناوری جهانی و محبوبیت stablecoins و cryptocur ارز باعث شد تا یوروسیستم به وجود بیایداستراتژی جامع پرداخت خرده فروشی. عناصر اصلی این استراتژی توسعه یک راه حل پان اروپایی برای پرداخت ها ، استقرار کامل پرداخت های فوری ، بهبود پرداخت های مرزی فراتر از اتحادیه اروپا و پشتیبانی از دیجیتالی شدن نوآورانه به منظور ایجاد یک اکوسیستم اروپایی برای پرداخت ها است. این استراتژی از نزدیک با کار فعلی در مورد صدور یورو دیجیتال در ارتباط است و سازگار است. پاورقی 3 به طور دقیق تر ، طبق اعلامیه ECB ، دیجیتالی شدن اقتصاد ، نوآوری فناوری و تکامل سریع اکوسیستم پرداخت بر درک مصرف کننده از خدمات پرداخت تأثیر می گذارد و به صدور احتمالی یورو دیجیتال می پردازد. علاوه بر این ، درک عمومی از پول نقد نسبت به پرداخت های الکترونیکی در حال تغییر است و استفاده از آن در برخی از کشورها رو به کاهش است. براساس نظرسنجی های اخیر ECB ، بحران COVID-19 باعث تغییر عادات پرداخت به سمت پرداخت های بدون تماس و تجارت الکترونیکی شد ، در حالی که اروپایی های جوان پرداخت های الکترونیکی را ترجیح می دهند ، نشان می دهد که سهم پرداخت های الکترونیکی در کل پرداخت ها در حال افزایش است. با توجه به این تحولات ، بانک مرکزی اروپا تصمیم گرفت صدور یورو دیجیتالی را بررسی کند زیرا می تواند با فراهم کردن دسترسی به شهروندان به یک شکل ایمن از پول در دنیای دیجیتال در حال تغییر ، از اهداف یوروسیستم پشتیبانی کند. با صدور یورو دیجیتال ، بانک مرکزی اروپا جایگزینی برای ارائه دهندگان پرداخت خارجی برای پرداخت های سریع و کارآمد در اروپا و فراتر از آن و یک سرویس پرداخت پیشرفته ای که به نیازهای در حال تغییر مردم پاسخ می دهد و به طور فعال نوآوری را در زمینه ارائه می دهد ، فراهم می کند. پرداخت خرده فروشی ، تکمیل راه حل های پرداخت خصوصی. علاوه بر این ، این گزینه ها ، رقابت و دسترسی را با توجه به پرداخت های دیجیتال ، حمایت از شمول مالی افزایش می دهد. سرانجام ، یورو دیجیتال می تواند با کارآمدتر و پشتیبانی از مدلهای تجاری جدید ، هزینه های ارائه دهندگان خدمات پرداخت را کاهش دهد.

دارایی های رمزنگاری و امور مالی غیر متمرکز: اتصال با بازارهای مالی سنتی

با معرفی بیت کوین در سال 2008، فناوری بلاک چین راه را برای واسطه گری هموار کرد. از آن زمان، بیش از 2000 دارایی کریپتو صادر یا تولید شده است که شامل انواع جدیدی از دارایی ها مانند استیبل کوین ها می شود، که به گونه ای طراحی شده اند که ارزش ثابتی در مقابل ارز فیات داشته باشند. با تمرکز بر روی استیبل کوین ها، هدف آنها رسیدگی مستقیم به نوسانات شدید قیمت کریپتو و سایر دارایی های مالی پرخطر است. استیبل کوین ها به (ارزش) ارز فیات، کالاها، سایر دارایی ها یا شاخص های کریپتو متصل می شوند. آنها همچنین ممکن است به الگوریتم هایی تکیه کنند که به صورت پویا عرضه خود را تنظیم می کنند تا ارزش بازار خود را تثبیت کنند. استیبل کوین ها مبتنی بر دفتر کل توزیع شده یا فناوری بلاک چین هستند و به همین دلیل، بسیاری از ویژگی های ارزهای دیجیتال را به اشتراک می گذارند. حداقل 200 استیبل کوین در سطح جهانی منتشر شده یا در حال توسعه هستند. ارزش کل بازار استیبل کوین ها در حال حاضر حدود 114 میلیارد دلار است که حدود 8 درصد از کل بازار ارزهای دیجیتال 1. 5 تریلیون دلاری را تشکیل می دهد. کل عرضه استیبل کوین در سال 2021 از حدود 10 میلیارد دلار در ماه مه 2020 بیش از ده برابر شد. در میان آنها، تتر اغلب به عنوان اولین استیبل کوین ذکر می شود و صادرکننده آن گزارش می دهد که کاملاً توسط مناقصه قانونی پشتیبانی می شود. همچنین این استیبل کوین با بیشترین ارزش بازار است و گزارش شده است که "از نظر ارزش در بین 10 ارز دیجیتال برتر و از نظر حجم معاملات روزانه پس از بیت کوین جایگاه دوم را حفظ می کند" (Blockchain, 2019). تقاضا برای استیبل کوین ها با عجله به سمت امنیت توسط سرمایه گذارانی که از موقعیت های ارزهای دیجیتال بی ثبات خارج می شوند، افزایش یافت، زیرا این ارز همراه با دارایی های سنتی ناشی از ترس ناشی از شیوع COVID-19 در مارس 2020 به شدت کاهش یافت. یکی دیگر از محرک های افزایش تقاضا برای استیبل کوین، افزایشامور مالی غیرمتمرکز (DeFi) که معمولاً به عنوان "Web3" شناخته می شود. DeFi که بر اساس برنامه های کاربردی فناوری دفتر کل توزیع شده ساخته شده است و با هدف ارائه خدمات مالی سنتی بدون واسطه مرکزی با استفاده از قراردادهای هوشمند در یک بلاک چین عمومی، در درجه اول اتریوم، محبوبیت زیادی به دست آورده است.

بحران COVID-19 به دیجیتالی شدن دامن زده است که با افزایش قیمت دارایی های کریپتو و استیبل کوین منعکس شده است. به طور دقیق تر، ارزش کل دارایی های کریپتو قفل شده در برنامه های مالی غیرمتمرکز (DeFi) در پایان مارس 2021 به 70 میلیارد دلار رسید که از 1. 9 میلیارد دلار در جولای 2020، واقعیتی که تقاضای سرمایه گذاران را افزایش داد و قیمت دارایی های کریپتو را افزایش داد. در واقع، از اکتبر 2020، ارزش بازار بیت کوین و اتریوم، قابل معامله ترین ارزهای دیجیتال، تقریبا 500 درصد افزایش یافته است.

جالب اینجاست که شرکت های بزرگ جهانی قبلاً اعلام کرده بودند که ارزهای دیجیتال را به عنوان وسیله پرداخت می پذیرند. در میان آنها، پی پال سرویس جدیدی را راه اندازی کرد که به مشتریانش امکان می داد ارزهای دیجیتال را مستقیماً از حساب پی پال خود خریداری، نگه دارند و بفروشند و با در دسترس قرار دادن آن به عنوان منبع مالی برای خرید هر یک از 26 میلیون دلار، برنامه های خود را برای افزایش چشمگیر ابزار دارایی های کریپتو نشان داد. بازرگانان در سراسر جهانعلاوه بر این، تسلا در سال 2021 به ارزش 1. 5 میلیارد دلار بیت کوین خریداری کرد و همچنین خاطرنشان کرد که شروع به پذیرش بیت کوین به عنوان روش پرداخت برای محصولات خود خواهد کرد. بر اساس صورت های مالی سالانه اش، تسلا در پایان سال ۲۰۲۱، ۱. ۹۹ میلیارد دلار بیت کوین در اختیار داشت.

که نشان دهنده ریسک پذیری قوی است، وجوه سرمایه گذاری در دارایی های اصلی کریپتو به سرعت در اندازه افزایش یافت و قیمت این دارایی ها به بالاترین حد خود رسید. پی نوشت 4: افزایش سریع محبوبیت دارایی های رمزنگاری شده در بین سرمایه گذاران خرده فروشی و نهادی منجر به جدایی فزاینده از دارایی های مالی سنتی شد و بانک های مرکزی را وادار کرد تا انتشار CBDC از جمله ایمنی و کارایی پرداخت ها را در نظر بگیرند و CBDC ها را در خط مقدم برنامه های خود قرار دهند.

اگر دارایی های کریپتو نیز گزینه های پرداخت رایج و قابل اجرا بودند، پذیرش گسترده آن ها توانایی بانک های مرکزی را برای کنترل تورم، که اگر نگوییم تنها هدف بانک های مرکزی است، محدود می کند. اگر ارزهای دیجیتال و استیبل کوین ها به عنوان واحدهای مبادله یا واحد حساب به جریان اصلی تبدیل شوند، این امر بر تقاضای نقدینگی بانک مرکزی و هدایت بانک مرکزی بر نرخ های بازار پول تأثیر می گذارد و بنابراین اثربخشی سیاست پولی را کاهش می دهد. علاوه بر این، پذیرش گسترده دارایی های رمزنگاری شده، عرضه پول فیات را مختل می کند و ضریب های پولی را مختل می کند.

اثرات فرامرزی نیز می تواند قابل توجه باشد. در صورتی که استفاده گسترده از آنها در خارج از مرزهای ملی گسترش یابد، ارزهای دیجیتال ممکن است باعث تحول در سیستم پولی بین المللی شوند (Bruermeier et al., 2019). در نتیجه، بانک های مرکزی به هدف اصلی خود یعنی ثبات قیمت ها و هدفشان برای به حداکثر رساندن اثربخشی ارزهای انتشاری خود، یعنی کارآیی آنها به عنوان وسیله مبادله، امنیت آنها به عنوان ذخیره ارزش، و ثبات آنها به عنوانواحد حساب معاملات اقتصادی و مالی

علاوه بر این، بانک های مرکزی تحولات بخش بانکی و سایر بخش های مالی را رصد می کنند تا آسیب پذیری ها را شناسایی کنند، انعطاف پذیری سیستم مالی و رفع عدم تعادل مالی را بررسی کنند تا ثبات مالی حفظ شود. از آنجایی که ارزهای رمزنگاری شده در یک شبکه جهانی در گردش هستند، به دلیل خروج انبوه نقدینگی می توانند اثر بی ثبات کننده ای بر سیستم های مالی سنتی داشته باشند. با در نظر گرفتن محبوبیت به دست آمده از ارزهای دیجیتال، بانک های مرکزی بزرگ به بررسی دارایی های رمزنگاری و تجزیه و تحلیل پیامدهای بالقوه برای سیاست های پولی و خطراتی که برای عملکرد روان زیرساخت های بازار، سیستم های پرداخت و ثبات کلی سیستم مالی دارند، پرداختند. این ریسک ها و چالش ها بانک های مرکزی را بر آن داشت تا فناوری های زیربنایی ارزهای دیجیتال را برای انتشار ارزهای دیجیتال بانک مرکزی خود (CBDCs) بررسی کنند، و در نتیجه به سیستم پرداخت نوآورانه تر، رقابتی تر، قوی تر، ایمن تر و انعطاف پذیرتر کمک کنند (Kumhof & Barrdear, 2016؛ Bank of England.، 2021؛ Mancini-Griffoli، و همکاران 2018؛ ECB، 2019a، b، ECB، 2020، 2020a، b، c، d، ECB 2021a، b؛ آلفونسو و همکاران، 2021؛ فدرال رزرو، 2220 Prasad20.

در عین حال، توسعه دهندگان ارزهای رمزنگاری شده مدعی مزایای متعددی مانند پرداخت های داخلی یا فرامرزی سریع تر و ارزان تر، و همچنین راحتی بیشتر از طریق ادغام «کیف پول» ارزهای دیجیتال با سایر فناوری ها، مانند پلتفرم های رسانه های اجتماعی یا خدمات خرید آنلاین هستند.. تراکنش ها در DeFi می توانند به صورت خودکار انجام شوند، یعنی تبادل کیف به کیف پول دو دارایی دیجیتال به طور همزمان در یک عملیات یا تحویل در مقابل پرداخت آنی و بدون طرف های مرکزی (CCP) برای تضمین تراکنش، ارائه مزایای سرعت و هزینه، وثیقه. مدیریت و پاکسازیبا این حال، باید توجه داشت که مزایای مشابهی در سیستم های مبتنی بر DLT مجاز برای تسویه و تسویه حساب وجود دارد و امتیازی منحصر به فرد برای بازارهای DeFi نیست. در حالی که DeFi تا حد زیادی از سیستم مالی سنتی در حال حاضر جدا است، در صورتی که ارزهای دیجیتال به عنوان وسیله پرداخت مقبولیت بیشتری پیدا کنند، می توانند با سپرده های بانکی تجاری رقابت کنند و احتمالاً جایگزین سپرده های بانکی تجاری شوند و بر مدل های تجاری ارائه دهندگان خدمات مالی تأثیر بگذارند (آرامونت و همکاران.، 2021).

ما در زیر داده های ارزهای دیجیتال و دارایی های مالی سنتی را که در مطالعه خود استفاده کرده ایم شرح می دهیم و شواهدی از ارتباط آماری معنادار بین آنها ارائه می کنیم.

قیمت های بسته شدن روزانه ارزهای دیجیتال بیت کوین، اتریوم و XRP از وب سایت Coinmarketcap.com جمع آوری شد، در حالی که داده های روزانه مربوط به استیبل کوین تتر از وب سایت Investing.com به دست آمد. قیمت های بسته شدن روزانه دارایی های مالی سنتی از بلومبرگ جمع آوری شد. رمزارزها و استیبل کوین های انتخابی مورد بررسی، آنهایی هستند که بالاترین ارزش بازار را در پایان مارس 2021 دارند.

در مورد بازارهای سهام، ما بر شاخص های عمده بازار سهام ایالات متحده و اروپا، یعنی میانگین صنعتی داوجونز، S& P500، Eurostoxx 50، FTSE 100 Index و شاخص سهام جهانی MSCI تمرکز می کنیم. همچنین، رابطه بین نرخ مبادله EUR/USD و کریپتوهای انتخابی تحلیل می شود. برای همه داده ها، دوره مورد بررسی از فوریه 2015 تا مارس 2021 از زمانی که استیبل کوین تتر در فوریه 2015 شروع به تجارت کرد، است.

آمار توصیفی

همانطور که در شکل 2 مشاهده می شود، به نظر می رسد که مسیرهای قیمت با هم حرکت می کنند، و دوره های مشترک افزایش قیمت ها را به دنبال اصلاحات نشان می دهد که نشان می دهد حرکت های مشترک و اقدامات مرتبط ارزش بررسی را دارند.