راهنمای FDI: نکته مشوق ها چیست؟

چرا دولت ها برای شرکت هایی که در کشور خود سرمایه گذاری می کنند ، مشوق هایی ایجاد می کنند؟آیا مکان فقط به این دلیل است که نمی تواند یک میلیون دلار بدهد؟داگلاس ون دن برغ ، متخصص FDI توضیح می دهد.

مردم در تاریخ 18 ژوئن 2020 یادداشت های پوند لبنان و دلار آمریکا را در بازار سیاه در پایتخت لبنان بیروت مبادله می کنند.

مشوق های شرکتی غالباً موضوعی برای بحث سیاسی داغ است ، با توجه به اینکه بسیاری از آنها به عنوان شرکت ها ، غالباً خارجی ، با یک مزیت ناعادلانه و تبعیض آمیز مشاهده می کنند ، با توجه به اینکه سرمایه گذاران داخلی از این درمان "فرش قرمز" محروم می شوند. سازمان های توسعه اقتصادی (EDOS) ، آژانس های ارتقاء سرمایه گذاری (IPA) و در حالی که معاملات بزرگی به شرکت هایی مانند Google ، Microsoft ، Amazon ، GM یا Novartis داده می شود ، به آنها نگاه می کنند و فرض می کنند که این "رفاه شرکت ها" همان چیزی است که تصمیم شرکت ها را هدایت می کند-ساخت.

اما چرا دولت ها به هیچ وجه مشوق هایی را ارائه می دهند؟دلایل بسیاری وجود دارد. دولت ها غالباً احساس می کنند که بدون مشوق ، آنها قادر به جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) نخواهند بود یا در مکان های رقیب که دارای یک محیط تجاری بهتر هستند ، از دست می دهند. در بعضی موارد ، دولت ها می خواهند FDI را در صنایع خاصی جذب کنند که در آن سابقه ای قوی ندارند یا می خواهند سرمایه گذاری را به مناطق خاصی منتقل کنند که در آن به عنوان مثال ، سطح بالایی از بیکاری یا مناطق محروم اقتصادی وجود دارد (همانطور که در مورد آن بودسیاست های خاص اتحادیه اروپا در کشورهای سابق اروپای شرقی از طریق صندوق های ساختاری).

اخیراً مشوق هایی برای متنوع سازی اقتصادها و ایجاد رشد در صنایع غیر نفتی در کشورهای خلیج فارس اتخاذ شده است. دلایل هر چه باشد ، سیاستگذاران برای لابی دولت ها و ایجاد مشوق های خاص در دسترس سرمایه گذاران شرکت ها به مسافت های زیادی می روند.

کدام نوع انگیزه در دسترس است؟

انواع مختلفی از مشوق ها برای سرمایه گذاران شرکت وجود دارد و می توان آنها را به عنوان مشوق های مالی ، غیر مالی ، اختیاری ، مالی و غیر مالی طبقه بندی کرد. رایج ترین نوع مشوق ها معافیت مالیات بر درآمد شرکت ها (CIT) با یا بدون افق زمانی خاص است. در جدول زیر مروری بر مشوق های مالی و مالی ارائه شده است.

مشوق ها یکی از مناطق کشورهایی هستند که مناطق آزاد یا مناطق اقتصادی ویژه ای دارند ، و بدون انگیزه برای شرکت ها کمتر جذاب است که بتوانند مغازه را در یک منطقه آزاد راه اندازی کنند ، اگرچه توجه به این نکته مهم است که بسیاری از مناطق رایگان موفق بیشتر ارائه می دهندفقط یک بسته تشویقی همراه با یک راه حل املاک و مستغلات برای مستاجران. نمونه هایی از برخی از این اشکال جدید مشوق ها در جدول زیر آورده شده است.

اخیراً ، دولت ها شروع به تمایز بین مشوق های محلی (یعنی هدایت یا جذب اطلاعات سرمایه گذاری بخش ها یا مناطق مورد علاقه) و مشوق های رفتاری (یعنی برای تأثیرگذاری بر شخصیت ، ماهیت و کیفیت چنین سرمایه گذاری ها). تفاوت بین مشوق های محلی و مشوق های رفتاری نشان دهنده تفاوت در اهداف سیاست است. مشوق های محلی صرفاً با هدف شکار سرمایه گذاران به کشور میزبان انجام می شود ، در حالی که مشوق های رفتاری این است که سرمایه گذاران را به مشارکت در بخش های خاص یا فعالیت های تجاری که منجر به مزایای بالاتر یا افزایش سطح توسعه اقتصادی برای یک کشور می شود ، جذب کند - به عنوان مثال ، سود بهره وری ،تنوع اقتصادی و توسعه مهارت ها و اخیراً برای جذب پروژه های پایدار FDI یا FDI که به کشورهایی که با هدف 2030 خود به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل کمک می کنند ، کمک می کند.

محتوای شرکای ما:

آیا مشوق ها می توانند به عنوان یک معامله گر عمل کنند؟

عموم مردم غالباً می بینند که شرکت ها در مورد مشوق هایی با دولت های محلی در مورد آنچه می توان مسابقات محلی نامید ، مذاکره می کنند. این اغلب در ایالات متحده نسبت به جای دیگر مشهود است. به طور گسترده ، مشوق ها تصمیمات FDI و موقعیت مکانی را هدایت نمی کنند. هیچ شرکتی قصد ندارد فروشگاه و سرمایه گذاری ده ها میلیون دلار در یک تسهیلات در یک مکان را فقط به این دلیل که برای یک معافیت مالیاتی میلیون دلاری به وجود آمده است. با این حال ، مانند هر چیزی از این طبیعت ، حقیقت کمی پیچیده تر است.

هیچ شرکتی قصد ندارد فروشگاه و سرمایه گذاری ده ها میلیون دلار در یک تسهیلات در یک مکان را فقط به این دلیل که برای یک معافیت مالیاتی میلیون دلاری به وجود آمده است.

شرکت ها یک فرآیند انتخاب سایت را طی می کنند که در پیچیدگی آن متفاوت است ، اما اساساً نیازهای تجاری را به نیازهای مکان تبدیل می کند و سپس از اینها استفاده می کند تا به تدریج انتخاب را به لیست کوتاه سه تا پنج مکان نامزد محدود کند.(به عبارت دیگر ، آن را با دقت ارزیابی و معیار محیط کسب و کار تعداد زیادی از مکان ها در سطح کشور و شهر یا منطقه ای می کند.)

در این فرایند ، یک شرکت غالباً با IPA یا EDO در تعامل است و اطلاعات را درخواست می کند ، که سپس در مدل سازی آن ادغام می شود. این استالزامات مربوط به نیروی کار ، نزدیکی ، هزینه و میزبان سایر الزامات تجاری تصمیم به مکان را هدایت می کند. مشوق ها غالباً "نوک کوه یخ" یا "دسر" هستند و اینجاست که باید در آن قرار بگیرند. در بسیاری از صنایع ، جستجوی استعداد و یک نیروی کار ماهر برای هر پروژه FDI بسیار مهم است و این اغلب عامل آستانه ای است که تصمیمات مکان را بدون توجه به حجم و نوع مشوق های مالی یا مالی ارائه شده توسط IPA یا EDO هدایت می کند.

با این حال ، در پایان فرآیند زمانی فرا می رسد که لیست نامزدها بسیار کوتاه می شوند و اختلافات بین آنها کوچکتر می شود. با همه چیز کم و بیش مساوی ، مشوق ها به فرصتی برای شهرها یا کشورها تبدیل می شوند تا خود را متمایز کنند.

به طور تصادفی ، این همچنین نقطه ای است که شرکت یا مشاوران آن دوباره ارتباط با IPA یا EDOS برقرار می کنند تا به آنها اطلاع دهند که لیست کوتاه را ساخته اند. از آنجا که این تماس در همان زمان صورت می گیرد که تسهیلات و سؤالات تشویقی مرتبط می شوند ، مقامات IPA و عموم مردم تصور می کنند که اینها تصمیمات سرمایه گذاری را هدایت می کنند.

یک سرمایه گذار باید به دنبال چه نوع مشوق هایی باشد؟

برای بسیاری از EDO ها و IPA سؤالات کلیدی - چقدر باید به شرکت ها در قالب اعتبارات مالیاتی ، کمک های مالی ، وام های قابل بخشش و موارد مشابه به شرکتها بدهیم و این کافی است؟- دائماً در تعامل با سرمایه گذاران شرکت ها ظاهر شوید. برای سرمایه گذاران شرکت ها ، هوشیار بودن مهم است ، زیرا بسیاری از برنامه های تشویقی بسیار مشابه هستند. این مانند رفتن به مک دونالد است. هر کجا که به دنیا بروید کم و بیش همان منو را دریافت می کنید. به همین ترتیب ، غالباً بین مشوقهایی که دولت ها ارائه می دهند و شرکت هایی که شرکت ها دوست دارند ارائه دهند ، عدم تطابق وجود دارد.

نکته مهم این است که انگیزه ای برای پروژه FDI خود داشته باشید که با پرونده تجاری شما و الزامات صنعتی که در آن فعالیت می کنید مطابقت داشته باشد.

نکته مهم این است که انگیزه ای برای پروژه FDI خود داشته باشید که با پرونده تجاری شما و الزامات صنعتی که در آن فعالیت می کنید ، و همچنین افق زمانی پروژه FDI خود باشد. به عنوان مثال ، چرا اگر فقط بعد از پنج سال شروع به سود کسب کنید ، یک معافیت CIT را در یک پروژه FDI به مدت ده سال قبول کنید.

همچنین از اینکه چرا مشوق ها توسط یک دولت ارائه می شود ، آگاه باشید و از خود بپرسید: "صید چیست؟"یک محیط تجاری رقابتی ، پایدار ، قابل پیش بینی و شفاف ارزش بسیار بیش از یک کمک هزینه عظیم یک طرفه است که در صورت عدم وجود سایر سیاست های مهم ، یا در صورت تغییر ، با گذشت زمان تبخیر می شود. به ویژه این امر در مورد سیاست های تشویقی صدق می کند. قبل از تمرکز بیش از حد روی مشوق ها ، شرکت ها باید به وضوح بدانند که آیا سیاست تشویقی به مرور زمان برقرار خواهد شد و چقدر آسان است که مطابق با معیارهای واجد شرایط بودن برای واجد شرایط بودن مشوق ها باشد. آنها همچنین باید بدانند که روند بوروکراتیک چگونه به نظر می رسد (این به ویژه در مورد SME ها صادق است ، که اغلب فاقد منابع برای طی کردن یک روند جوایز تشویقی طولانی و پیچیده است). به طور فزاینده ، شرکت ها باید "مشوق های نرم" مانند سطح و کیفیت پشتیبانی ارائه شده توسط IPA و کارمندان آن را کشف کنند ، نه تنها در طی مذاکرات بلکه پس از شروع عملیات.

برای شرکت های آمریکایی که در خارج از کشور گسترش می یابند ، این مهم است که آگاه باشید که مسابقات محلی که در ایالات متحده برگزار می شود - مانند مثلاً مواردی که با آمازون اتفاق می افتد - در خارج از ایالات متحده کمتر رایج است. در بسیاری از کشورها در اروپای غربی ، قدرت و رقابت محیط تجاری به عنوان یک انگیزه در نظر گرفته می شود. این کشورها با یک محیط تجاری قابل پیش بینی و سیاسی پایدار ، کیفیت بالای زندگی ، یک نیروی کار بسیار تحصیل کرده ، انعطاف پذیر و ماهر و زیرساخت های عالی و نرم بسیار مشخص هستند.

چنین محیط تجاری رقابتی اغلب با نرخ مالیات بالاتر ، هم برای تجارت و هم برای فرد همراه است. با این حال ، نمی توان انتظار داشت که یک نیروی کار تحصیل کرده و یک سیاست و سیستم آموزش و پرورش خوب و قابل پیش بینی بازار و بدون رژیم مالیاتی حمایتی ارائه شود. علاوه بر این ، یک سیستم آموزش قوی ، زیرساخت ها و کیفیت زندگی حداقل نشان می دهد که پول مالیات دهندگان عاقلانه خرج می شود. در مقابل ، مشوق ها همیشه می توانند نسبتاً به راحتی در سراسر کشورها تکرار شوند ، اما این مورد در مورد سیستم های آموزشی ، نیروهای کارگری بسیار ماهر و زیرساخت های کارآمد نیست. این عوامل زمان بیشتری را برای توسعه یک کشور می برد و مواردی که با این معیارها عملکرد خوبی دارند ، چنین جاذبه هایی را انگیزه می دانند.

ایجاد مشارکتهای طولانی مدت

به جای یک بازی با مبلغ صفر که هنگام "رشوه" یک شرکت ، محل وجوه را تخلیه می کند ، مذاکرات تشویقی می تواند فرصتی را برای کشورها فراهم کند تا بیشتر آنچه را که از بخش خصوصی نیاز دارند دریافت کنند. کشور ، منطقه یا شهر باید بگویند این همان چیزی است که ما مایل به سرمایه گذاری در شما هستیم (به شکل مشوق ها) و این همان چیزی است که ما در عوض انتظار داریم. ما شما را به این امر نگه می داریم.

علاوه بر این ، برای شرکت ها نیز بهتر است همکاری طولانی مدت با IPA و دولت محل مقصد را آغاز کنیم و مذاکرات بی پایان که اغلب منجر به مسابقه به پایین می شود ، برای تقویت چنین مشارکت کمی انجام می شود. در پایان روز ، سرمایه گذاران شرکت ها برای تقویت استراتژی های سرمایه گذاری بلند مدت خود در کشور میزبان به حمایت از IPA و دولت نیاز دارند. شاید مشوق های مالی کاهش یابد زیرا اثرات بسته های محرک اخیر COVID-19 در کشورهای مختلف شروع به دستیابی به بودجه ها می کند و دولت ها احساس نیاز به افزایش درآمدها را دارند. رابطه خوب با IPA و دولت پس از آن ضروری خواهد شد.

به عبارت دیگر ، جوامع می توانند از فرایند تشویقی برای برجسته کردن مزایای طبیعی خود و ایجاد روابط محکم بین جامعه و شرکت استفاده کنند.